Zijn christenen dommer?

Christenen krijgen het geloof van kinds af mee en denken daarna zelf niet meer na
Evert denkt dat het vaak wel zo gaat. “Je doet belijdenis en daarna denk je er niet meer zo over na of jouw geloof het enige ware is.”
Hanke denkt dat iedereen wel eens twijfelt. “Bovendien moet je nog steeds zelf heel veel keuzes maken, bijvoorbeeld in je pubertijd,” vult Matthijs aan. Daardoor moet je wel nadenken over wat je gelooft.

“Niet-gelovigen zijn niet arrogant, ze denken gewoon beter na” - atheïst Herman Philipse
Adrianne denkt dat ongelovigen veel zelf moeten bedenken, terwijl wij veel van jongs af hebben meegekregen. “Bovendien hebben ongelovigen geen toekomstperspectief en daardoor een onstabiel leven. Ze weten nooit wat er de volgende dag gebeurt.”
“Dat weet jij toch ook niet?” reageert Henk. “Maar wij weten wel dat er Iemand boven staat,” zegt Adrianne.
Roselien vraagt zich hardop af:
“Je moet toch wel íets geloven?”
Volgens Hanke denken veel ongelovigen daar gewoon niet zo over na.
“Precies, gewoon lekker jong zijn en leven zoals je dat zelf wilt,” vult Matthijs aan. Roselien zegt dat ze er pas over nadenken als er iemand overleden is. Dirk-Jan bevestigt dit: “Vooral kinderen stellen dan vragen. Bijvoorbeeld waar hun oma nu is.” Adrianne: “Veel kinderen van niet-gelovigen krijgen dan te horen ‘dat oma een sterretje aan de hemel is geworden’. Zo zie je dat ongelovigen diep in hun hart vaak niet kunnen geloven dat het leven helemaal ophoudt na het sterven.

Hoe zou je reageren als iemand zegt dat mensen het bestaan van God zelf hebben verzonnen?
“Waarom zouden we dat zelf verzonnen hebben? Wat heb je daaraan?” vraagt Hanke zich hardop af. Hanneke zou zeggen dat het allemaal in de Bijbel staat en dat wat daarin staat waar is. “Het is tenslotte een eeuwenoud boek,” vult Adrianne aan.
Matthijs zou zeggen dat het dan wel goed bedacht is als zoveel mensen erin geloven. Evert zou niet meteen proberen de ander te overtuigen: “Ik zou vragen wat die ander dan gelooft.” Toch zou Matthijs het anders doen: “Ik zou juist de confrontatie aangaan. Je wil ze toch tot nadenken zetten.”

Er zijn zoveel godsdiensten, die kunnen niet allemaal tegelijk waar zijn. Het is dus logischer dat ze allemaal verzonnen zijn.
Bij deze stelling vraagt Evert zich af waarom we het niet allemaal met elkaar eens zijn. Roselien denkt dat dit komt doordat mensen allemaal eigen regels maken voor hun godsdienst. Of de Bijbel op een manier uitleggen die ze zelf prettig vinden.
Daarom is het belangrijk om vast te houden aan de waarheid van de Bijbel.
Hanke vertelt dat ze eens met een jongen sprak die zei dat toch alle geloven hetzelfde zijn, bijvoorbeeld het christendom en de islam. Ze heeft hem toen uitgelegd dat Jezus het grote verschil is, terwijl moslims geloven in Mohammed.
Dirk-Jan stelt de vraag hoe wij dan weten dat we het bij het rechte eind hebben. Matthijs: “Dat moet je in je persoonlijke leven ervaren.” In de Bijbel staat dat het geloof het bewijs is: Het geloof nu is een vaste grond der dingen die men hoopt, en een bewijs der zaken die men niet ziet (Hebreeën 11: 1). Het geloof is ook de enige manier om God te leren kennen: Maar zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen. Want die tot God komt, moet geloven dat Hij is, en een Beloner is dergenen die Hem zoeken (Hebreeën 11: 6).

Christenen zijn gelukkiger dan ongelovige mensen
Volgens Lisette kunnen mensen zich net zo gelukkig voelen als ze geen weet hebben van God of het geloof. Roselien brengt daar tegenin dat gelovigen wel hoop hebben. Matthijs denkt dat dit pas gaat tellen als de gelovige sterft. “In het leven kunnen ongelovigen net zo gelukkig zijn.” Hanke merkt terecht op dat je in dit leven ook al hoop hebt en op God kunt vertrouwen.
Dat kan je ook op aarde al gelukkiger maken. Evert gelooft niet dat daarom ongelovigen niet gelukkig kunnen zijn. “Ze kunnen best gelukkig zijn,” zegt Adrianne, “maar het gaat om gelukkiger”. Volgens haar heeft een gelovige wel steun aan het geloof als het slecht met hem gaat. Evert ziet dat niet zo: “Een gelovige kan toch ook gewoon in de put zitten?” Dat klopt volgens Adrianne en Hanke wel, maar een gelovige heeft dan wel hoop en vertrouwen. De kern van deze hoop vind je in Zondag 1 van de Catechismus. Het gaat in ons geloof om de enige troost in leven en in sterven. Deze troost is te mogen weten dat je het eigendom bent van Jezus Christus, Die een volkomen en getrouwe Zaligmaker is. Die kennis geeft vreugde en blijdschap. Het eeuwige leven vangt dan hier op aarde aan: dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, den enigen waarachtigen God, en Jezus Christus, Dien Gij gezonden hebt (Joh. 17: 3).
Wat een wonder als de Heilige Geest dit geloof in je hart werkt!
Bovendien is er volgens Roselien verschil: “Een ongelovige kan alleen aards geluk hebben en wij ook hemels geluk.” “Het geluk van het geloof komt er nog bovenop,” zegt Adrianne. Toch vraag Matthijs zich nog steeds af of je dat al in dit leven merkt. Volgens Adrianne en Hanke is dat wel zo. “Je hebt nu al contact met God.” Dat is ook uniek voor het christelijke geloof. Dirk-Jan: ”Je hoort weleens van moslims christen worden dat het voor hen een openbaring was dat God in Christus een persoonlijke verhouding aangaat met mensen.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen