Jubelend van vreugde

Het is al weer twee maanden geleden dat het Kerstfeest is gevierd. Op school een hoogtepunt. Met de kinderen leven we er naar toe. Het feest, waarbij we de geboorte van de Heere Jezus in de stal van Bethlehem gedenken.
Al weken van te voren beginnen we met het oefenen van het kerstprogramma. De kinderen genieten ervan. Zingen doen de meeste kinderen heel graag. Aan het begin van de dag wordt een lied geleerd. En de meeste kunnen het lied al na een paar keer oefenen meezingen. Na nog een paar keer oefenen kennen ze het lied uit hun hoofd. Dat hoor je niet alleen tijdens het begin van de dag, maar ook weleens heel spontaan. Bijvoorbeeld tijdens het spelen en werken. Ik kan er zó van genieten.
Wie er begon, weet ik niet meer. Maar het was in ieder geval aan de tafel, waar de kinderen een kerstkaart mochten maken. Een leerling begon te zingen, een andere leerling viel bij. Opeens ontstond er een kinderkoor van verschillende stemmen. Hoog, laag, hard en zacht.
Ze zongen het lied ‘Komt allen te zamen, jubelend van vreugde’. Andere kinderen keken naar het ‘kinderkoor’ en vonden dat ze moesten stoppen. Zingen in de klas, doe je niet. Het is een klassenregel: als andere leerlingen er last van hebben, moet je stoppen met zingen. Wat nu? Regel is regel, maar het klonk zo mooi. Ze keken naar mij, wat zegt de juf? De juf zei niets. Maar met elkaar vielen we het ‘kinderkoor’ bij. Het klonk nog mooier. Jubelend van vreugde. Zo klonken spontaan de kinderstemmen. Dan blijft het stille gebed, dat ze die vreugde ook mogen kennen met hun hart.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen