JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Praatje met Geerke

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Praatje met Geerke

3 minuten leestijd

Vertel eens iets over jezelf
Ik heet Geerke Schaapman, ik woon in Genemuiden en ik ben elf jaar. We zijn met z’n achten thuis: drie jongens van zestien, vijftien en dertien, mijn zusje Anne Marije van acht en een pleegbroertje van bijna twee.

Waar zit je op school?
Ik zit op de Eben-Haëzerschool, in groep zeven. Ik heb twee meesters en het is heel gezellig in onze klas. Toen ik in het ziekenhuis lag, is meester De Kruijf nog met een paar klasgenoten bij mij geweest. Dat was wel heel leuk.

Waarom moest je naar het ziekenhuis?
Mijn rechter been was acht centimeter korter dan de andere, dat komt omdat het ene been de ziekte van M Ollier heeft, dan groeit het bot niet goed, of het groeit krom zoals in mijn onderbeen. In het ziekenhuis hebben ze een (ilizarov) frame om mijn been gemaakt met vier pennen aan de bovenkant en twee pennen door mijn been net boven de knie. Aan drie knoppen moet ik vier keer op een dag draaien, zodat mijn been één millimeter per dag langer wordt.

Hoe lang heb je in het ziekenhuis gelegen?
Ik heb negen dagen in het ziekenhuis gelegen. Toen ik met krukken de trap op en af kon mocht ik naar huis.

Wat deed je iedere dag in het ziekenhuis?
Heel veel spelletjes, lezen en op de speelkamer. ‘s Morgens om elf uur daar ging ik met de speljuf naar de speelkamer en daar heb ik spelletjes gedaan en een schilderijtje gemaakt. De eerste dagen kon ik nog niet mee, omdat ik te veel pijn had. Er kwamen ook veel mensen aan mijn bed. De zaalarts, de fysiotherapeut, de zuster voor het eten .

Was er ook iets leuks in het ziekenhuis?
De speelkamer en de kamer waar ik op lag. We lagen met zijn drieën en dat was heel gezellig, en mama bleef ook dag en nacht bij mij. De zusters waren ook heel aardig voor mij.

Hoe gaat het nu met je?
Het gaat nu wel goed, ‘s nachts heb ik soms nog pijn, doordat de spieren niet zo snel uitrekken als het frame wordt uitgedraaid. De wondverzorging rond de pennen is ook niet zo fijn en dat moet drie keer in de week. We hebben zeven centimeter uitgedraaid en nu mocht ik daar mee stoppen. Het frame moet nog wel blijven zitten tot het bot sterk genoeg is.
Daarna komt mijn been in het gips. Van de operatie totdat ik weer gewoon kan lopen duurt ongeveer een jaar. Best lang dus. Als alles met het bovenbeen achter de rug is, dan moet daarna mijn rechter onderbeen worden verlengd en recht gezet Als ik later uitgegroeid ben, dan moeten het boven- en het onderbeen nog een keer tegelijk om het laatste lengteverschil weg te werken, maar daar denk ik nu nog maar niet aan.

Tot slot
Soms vind ik het wel moeilijk dat ik niet overal aan mee kan doen. Toch helpen mijn klasgenoten mij met veel dingen, erg fijn. De Heere heeft mij tot hiertoe geholpen dat alles nog zo voorspoedig mocht gaan; met de operatie, met het uitdraaien en de groei van het bot.

Geerke, heel veel sterkte!


Voor Geerke is het fijn om post te krijgen. Haar adres is:
Geerke Schaapman
Hoekkeper 4
8281 ME Genemuiden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 februari 2013

Daniel | 32 Pagina's

Praatje met Geerke

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 februari 2013

Daniel | 32 Pagina's