Traptreden tellen en bidden
De Watersnoodramp van 1953
Op 1 februari is het 60 jaar geleden dat het zeewater grote delen van Zeeland en Zuid-Holland binnenstroomde. We kunnen ons niet voorstellen hoe benauwd dat voor al die mensen is geweest. Op zon moment kan alleen de Heere kalmte en vertrouwen geven.
Hoe kon het gebeuren?
Op 1 februari 1953 was het springtij en stond er een harde noordwesterstorm. Met springtij is het waterpeil op het hoogst. Dat gebeurt vaak: ongeveer een keer per veertien dagen. Maar door de noordwesterstorm erbij ging het mis. De storm begon al een paar dagen eerder in Schotland. In de nacht van 31 januari op 1 februari was er een zware noordwesterstorm over de hele Noordzee. Het zeewater werd opgestuwd richting Nederland. Het water van de Noordzee stond als het ware scheef door de storm, met het noorden van Zeeland als hoogste punt. Het kwam nu aan op de kracht van onze dijken. Een goede dijk is breed genoeg, bestaat uit klei, loopt schuin af, is aan de buitenkant bekleed met steen of asfalt en is natuurlijk hoog genoeg. Veel dijken voldeden daar niet aan. Daardoor konden ze het geweld niet tegen houden en braken ze een voor een door. Soms sloeg het water gaten van honderden meters in de dijk.
Feiten en cijfers
De gemiddelde windsnelheid was 104 km/u In Nederland vielen 1835 slachtoffers 259 kinderen verloren hun ouders
100.000 mensen moesten tijdelijk ergens anders wonen
Er werd ruim 62,5 miljoen euro ingezameld Daarvan kwam 30% uit het buitenland
Traptreden tellen en bidden
Veel mensen zaten door het water opgesloten in hun huizen. Al snel steeg het water en wachtte het hele gezin op zolder wat er ging komen. Iedere keer keken ze in het trapgat hoeveel treden er nog boven water waren. Vijf, vier, drie… Gek genoeg zakte het water soms weer een paar treden. Dat kwam doordat er ergens een dijk doorbrak en het water daarheen stroomde. Maar al snel steeg het weer: nog drie treden… twee… één… Vader maakte vast een gat in het dak voor het geval ze ook op zolder niet meer veilig waren.
Het enige dat nu nog kon helpen was bidden om redding. Op zo’n moment kan dat ondanks alles rust geven. Je leven in vertrouwen overgeven aan de Heere. Omdat alleen Hij nog kan redden.
Kinderen
Na de ramp moest iedereen helpen. De allerkleinste kinderen natuurlijk niet, maar hun moeders wel. De peuters werden dan soms in de box op straat gezet zodat hun moeder kon helpen.
De schooljongens konden niet naar school en hielpen met het vullen en sjouwen van zandzakken. Toen het weer even kon kregen de kinderen weer les. Soms in de kerkbanken, omdat de school verwoest was.
Deltawerken
Natuurlijk hebben we ons lesje geleerd van de ramp. Dit mag nooit meer gebeuren! De regering stelde daarom de Deltacommissie in. Deze wijze mannen kwamen al snel met de Deltawerken: een uitgebreid plan om te zorgen dat een overstroming nog maar eens in de 4000 jaar voorkomt. Een paar maatregelen: het aanleggen van de Grevelingendam, de Oosterscheldekering, de Brouwersdam en de Maeslantkering.
Natuurlijk is het heel goed dat we deze maatregelen nemen. Maar is het daarmee uitgesloten dat zo’n ramp nog een keer gebeurt? Vertrouwen we op mensenwerk? Hebben de wijze mannen van de Deltacommissie rekening gehouden met een stijging van de zeespiegel? Als we de negatiefste voorspellers moeten geloven, vieren we ook mét de Deltawerken binnen honderd jaar vakantie in Amersfoort aan Zee…
Overlevende koe
In Oude-Tonge vonden reddingswerkers een levende koe op de eerste verdieping van een woonhuis. Ze was waarschijnlijk het huis in gezwommen en via de ondergelopen trap op de eerste verdieping terecht gekomen. Ondertussen was de koe van honger de kledingkast aan het leegeten...
Wat zie je nu nog van de ramp?
> Zoutsporen: in het rampgebied zie je op veel muren nog zoutsporen zitten
> Stroomgaten: in de plekken waar de dijken doorbraken is minder goede grond gestopt waardoor de bomen op die plaatsen kleiner zijn
> In sommige kerken zie je aan de donkere plekken op de pilaren tot waar het water kwam
> Bij Sirjansland ligt een stuk betonnen dijkbedekking in het land. Dat was daarheen gesleurd door het geweld van het water.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 januari 2013
Daniel | 32 Pagina's