Totdat...
Rome, anno 410. Door een monsterverbond van allerlei Germaanse volken werd Rome ingenomen. Opeens was daar het einde van het Romeinse Rijk. Ingewijden wisten dat dit moment er aan zou komen. Het Romeinse Rijk verloor steeds meer haar greep over de eens onderworpen volken. Maar in Rome zelf leek dit niet door te dringen. Elke dag waren er feesten en partijen. Het kon maar niet op. Totdat de vijand door de straten van Rome liep.
Berlijn, anno 1945. Een herhaling van het scenario. Al vanaf 1942 verloren de nazi’s terrein aan de Russen en een jaar later wisten de Britten en Amerikanen de Duitsers terug te dringen. De nazitop wist dat ze een verloren oorlog voerde. Toch was overgave geen optie. Elke dag waren er feesten en partijen. Het kon maar niet op. Totdat de Russen door de straten van Berlijn liepen.
Nederland, anno 2012. Volop rijkdom. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog gaat het ons voor de wind. Natuurlijk weten we allemaal dat er sinds vijf jaar een wereldwijde economische crisis van ongekende omvang is losgebroken. Tegelijkertijd lijkt dit niet tot ons door te dringen. Elke dag is er rijkdom en weelde. Het kan maar niet op. Totdat…
Vreemd hè, als mensen zien dat het fout loopt en toch doen alsof er geen vuiltje aan de lucht is? Als je doorgaat met je leventje en niet luistert naar de roep van Gods Woord, doe jij precies hetzelfde. Je weet dat een leven zonder God geen perspectief heeft en toch leef je onbezorgd verder. Elke dag gaat zo zijn gangetje. De ene dag volgt de andere op. Totdat….
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 december 2012
Daniel | 36 Pagina's