Worden als een kind

Met z’n allen turen we naar de dobber. Hij wiegt zachtjes heen en weer op het spiegelende wateroppervlak. En opeens. Daar schiet de dobber naar beneden. Glunderend haalt onze oudste zoon de hengel op. En ja hoor, een voorn van zo’n vijftien centimeter bungelt aan de haak. Trots onthaakt ‘ie hem en zet de vis weer terug in het water.

Als ik even later met de jongere kinderen weer naar huis loop, zegt onze kleuterzoon: “Ik denk dat het door mij komt.” “Wat bedoel je?” “Had je wat maaien bij de dobber gegooid? Of een stukje brood?’ “Nee, ik heb de Heere erom gebeden. En toen ving Jan de vis.” Na die tijd ‘betrap’ ik mijn zoontje er heel regelmatig op dat hij zijn ogen dichtknijpt en zijn handen vouwt. Op de meest bijzondere momenten. Terwijl hij zijn fiets uit de schuur haalt. Of, als hij de trap afloopt. Op de bodem van zijn hart ligt het kinderlijke vertrouwen: De Heere hoort én verhoort.

Als de Heere Jezus nu op aarde had geleefd, had hij onze kleine jongen misschien even bij Zich geroepen om het mij en jou te leren: Indien gij u niet verandert, en wordt gelijk de kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins ingaan (Mattheüs 18: 3).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen