Samen sterker

De wekker thuis kun je misschien nog een keer negeren of onder je bed vegen. De gong op het basiskamp niet. Die is onverbiddelijk. Om zes uur móet je wakker worden, of je wilt of niet. Er wacht een lange dag, na een avond zwerven door het bos en warmte bij het kampvuur. In de snijdend koude wind eten zestien jongens en vijftien vaders hun versgebakken broodje en slurpen ze de gloeiende koffie naar binnen. Eén voor één verlaten de teams daarna in het donker het kamp, voorzien van kaart en kompas. De zoons bepalen waarheen, de vaders volgen. Een mooie oefening. Durven zij op hun zoon te vertrouwen?

Kwetsbare kant
Na boogschieten met je ogen dicht en een flinke mars van een paar uur komen de mannen voor de volgende uitdaging te staan. Hoog in de bomen, tussen de gouden herfstbladeren, op een steile helling, schemert een ‘high rope parcours’. De klimgordels worden klaargelegd, de vaders aan de zoons gekoppeld. Als tweetal gaan ze de hoogte in. “Durven jullie?”, vraagt begeleider Karel Post van Outback Explorers aan de mannen. Sommige vaders aarzelen. Met twee benen op de grond voelt veiliger, is hun idee. “Laat je het ook zien aan je zoon dat je dit spannend vindt? Mooie oefening mannen. Toon je gevoel aan elkaar. Het gaat hier niet in de eerste plaats om durven, maar om jezelf laten zien. Je kwetsbare kant hoef je niet te verstoppen.”

Dé Vader en dé Zoon
Na drie uur klimmen belandt het laatste duo op de grond. De mountainbikes staan klaar. Terwijl vlakbij jagers het geschoten wild op het tableau leggen, gaan de mannen op de fiets het gevecht aan met een steile helling. Op naar de volgende locatie.
Middenin het verstilde bos, waar de waterkoude wind niet komt, klinkt de gelijkenis van de verloren zoon. Stellen vaders en zoons vragen en denken ze na. Over zichzelf. Over dé Vader en dé Zoon.

Samen
’s Avonds is er geen kampvuur. Op een stil veld, tussen de verse wroetsporen van de wilde varkens, mogen de zoons met hun vader opnieuw hun tent opzetten. Samen hun eten klaarmaken, bij het knisperend vuur. Als de koude noordoostenwind venijnig aantrekt en het duister valt, zitten ze in de beschutting van hun tent, als donkere gestalten bij flakkerend licht. Samen in de stilte, na een dag samen hard werken. Samen lezen, samen praten, samen bidden. Samen sterker.

Zoon Boaz Oosterwijk (13):
“Je krijgt een nog betere band met je vader”

“Einden lopen vind ik eigenlijk niks. Ik blijf liever op dezelfde plek. Vooral toen we na een lange dag onze tent moesten afbreken en er een heel eind mee moesten sjouwen naar de plek waar we gingen eten en slapen, vond ik het wel pittig. Maar dat maakte verder niet uit. We deden superleuke dingen, zoals het ‘high rope parcours’ en het boogschieten. Toen we de steile berg op moesten met de mountainbike, dacht ik even dat ik het niet ging redden. Maar m’n vader praatte me er doorheen en ik ben toch bovenaan gekomen. Samen nadenken over de vader en zoon vanuit de Bijbel vond ik soms lastig, maar ik vind dat je er wel wat van leert. Ik begrijp er nu ook meer door. Als ik m’n vrienden vragen waarom een vaderzoon driedaagse zo’n goed idee is, weet ik wel wat ik ga zeggen: Het is superleuk, je doet gave dingen én je krijgt een nog betere band met je vader. Dat heb ik al gemerkt.”

Vader Frans Oosterwijk (45):
“De kleine dingen waardeerden we enorm”

“Buiten met elkaar bezig zijn én samen nadenken vanuit de Bijbel, dat leek me een prachtige combinatie. Die verwachting is wat mij betreft helemaal uitgekomen. We hebben ervan genoten en verdieping in onze vader-zoonrelatie ervaren. En het leuke is, dat je de kleine dingen gaat waarderen. Warme koffie, een vuurtje, je tent, een pannetje macaroni. Overigens ben je niet alleen als vader en zoon bezig met elkaar. Met de andere vaders heb ik fijne en waardevolle gesprekken gehad over onszelf en de opvoeding. Naast het bezinnende element onder leiding van Laurens Kroon hielp daar ook de praktische begeleiding van Karel Post bij. We waren niet zómaar bezig. Door de activiteiten werden we aan het denken gezet over onze rol als vaders en zoons. Daar kregen we veel waardevolle kennis en adviezen in mee. Ja, zo’n driedaagse is zeker een aanrader. Onze jongste zoon is nu vijf. Als hij 12 is, zal ik me weer graag aanmelden.”

Bezinning rode draad
Een ijsvogel komt in een blauwe flits voorbij. Zijn schelle kreet weerklinkt boven de snelstromende Semois. De beboste hellingen staan rood en geel te glanzen in de zon. Onder het activiteitendoek zingen de mannen Psalm 103: 7: Geen vader sloeg met groter mededogen, Op teder kroost ooit zijn ontfermend’ ogen, Dan Isrels HEER’ op ieder die Hem vreest. Als een aardse vader zijn zoon geen schorpioen zal geven als hij hem om een ei vraagt, zal de hemelse Vader dan niet de Heilige Geest geven aan hen die Hem daarom bidden (Lukas 11: 9-13)? Tijdens de vader-zoon driedaagse zal de Bijbel vaak opengaan. Het thema vader-zoon komt veel voor in de Bijbel. Er zijn goede, maar ook minder goede voorbeelden. De Bijbel is een eerlijk boek en daarom zo leerzaam. Er zijn voorbeelden van aardse vaders en zonen, maar er is ook de hemelse Vader en Zijn Zoon Jezus Christus. Die rode draad van bezinning tijdens de vader-zoon driedaagse heeft een spits. Het is de vraag van Izak aan vader Abraham: “Waar is het Lam?” Tijdens hun driedaagse tocht naar de berg Moria spreken ze samen over de dienst aan God. Izak mist het lam dat nodig is voor het brandoffer. Maar Abraham mag door het geloof zeggen: God zal Zichzelven een lam ten brandoffer voorzien, mijn zoon. Zo gingen zij beiden tezamen. (Genesis 22: 8). Een zegen als je zo samen met je vader mag optrekken. En God hééft Zich een Lam ten brandoffer voorzien. Op dat moment in de plaats van Abrahams enige zoon Izak, maar eeuwen later ongeveer op dezelfde plaats – op Golgotha – in de plaats van al Zijn kinderen. Plaatsvervangend stierf Jezus, Gods enige Zoon, voor zondaren die de dood hebben verdiend. En de Heilige Geest werkt die genade nog steeds in de harten van verloren vaders en zonen. Onverdiend. Aan het einde van de vader-zoon driedaagse keren de vaders en zonen weer terug naar huis. Sommigen merkbaar vol indrukken. Het Lam zál zaad zien.

Laurens Kroon

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen