Christen op weg naar Immanuëlsland

In zijn hand heeft Christen een boek. Telkens staat hij stil, leest er in en er komen tranen van verdriet in zijn ogen. Zijn benauwdheid is zo groot dat hij roept: “Wat moet ik doen?” Niemand kan hem raad geven. Maar hij is ervan overtuigd dat de stad door vuur van de hemel verbrand zal worden. Hij kan niet anders dan de stad verlaten.
Buiten de stad ontmoet hij een man met de naam Evangelist die hem een boekrol geeft waarin de woorden geschreven staan: Vliedt de toekomende toorn (Mattheüs 3: 7). Als Christen de vraag stelt: “Waarheen moet ik dan vluchten?” wijst Evangelist hem in de verte op een kleine, smalle poort. Maar Christen ziet de poort niet. Dan wijst Evangelist hem op een schijnend licht. Bunyan wijst hier op Gods Woord (2 Petrus 1: 19). Dat Woord is immers als een licht in duisternis. Als hij dat licht in het oog houdt, zal Christen zeker de enge poort vinden.
Christen staat hier symbool voor alle mensen die zichzelf leren kennen als een zondaar voor God. Ze worden een vreemdeling op aarde. Deze pelgrim leert ook bidden: ‘Laat Uw geboôn op reis mij niet ontbreken’ (Psalm 119).

Een pelgrim op weg naar Sion
Christen vervolgt zijn reis op de smalle, soms moeilijke weg naar Immanuëlsland. Nog steeds draagt hij zijn last. Onderweg wordt hij bemoedigd door Uitlegger die hem zegt: God zal er voor zorgen dat Zijn Trooster steeds bij u is om de goede weg naar de stad te wijzen.
Soms gaat hij zingend zijn weg. Maar als de last op zijn rug steeds meer gaat drukken kan hij bijna niet meer verder. Bunyan tekent hier de strijd van elke oprechte christen. Dat is wat De Christenreis ons wil leren. In de geestelijke strijd gaat het in de eerste plaats om de verzoening met God door Jezus Christus. Indrukwekkend wordt dit vertolkt als Christen bij de top van een heuvel komt waarop een kruis staat. Op enige afstand daarvan is een graf. Christus blikt op dat kruis. Dáár aan de voet van het kruis verliest Christen zijn last. Het pak rolt naar beneden en valt in het graf. Met een blijmoedig hart jubelt Christen: “Hij heeft mij vrede gegeven door Zijn lijden en het leven door Zijn dood”. De weg van Christen gaat verder. De strijd is niet voorbij.

Strijd en overwinning
Het gaat in De Christenreis om de strijd van het geloof. De realiteit van het leven komt duidelijk naar voren als Christen met zijn vriend Getrouwe op de IJdelheidskermis komt. Daar wordt het vreemdeling-zijn op de proef gesteld. De pelgrims worden bespot, gevangen gezet en ter dood veroordeeld. Getrouwe wordt gedood en gaat rechtsteeks naar Immanuëlsland. Christen ontsnapt en krijgt later in Hopende een nieuwe vriend. De vriendschap van de wereld trekt hen niet. De taak van de vrienden staat in het licht van Gods Koninkrijk. Op aarde is er de strijd, straks de overwinning. De pelgrims verwachten hun heil alleen van Jezus Christus. Hij is tot rechtvaardigheid een ieder die gelooft (Romeinen 10: 4). Hun harten zijn vervuld met de de beminnelijkheid en schoonheid van Jezus. In Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen. Zo alleen komen de vreemdelingen in Immanuëlsland.

John Bunyan en zijn Christenreis

John Bunyan wordt in 1628 geboren in Elstow, een dorpje in Zuid-Engeland. John groeit op in een zondig leven en doet allerlei verkeerde dingen. Zijn geweten spreekt hem daar op aan. Vooral als hij denkt aan een eeuwige straf op de zonde. Een vrouw uit zijn dorp zegt zelfs op een zekere dag tegen hem dat hij de meest goddeloze mens is die zij ooit heeft ontmoet.
In zijn levensbeschrijving vertelt Bunyan dat hij daarna geprobeerd heeft zijn leven te beteren. Hij was trots op zijn godsdienst. Alles wat hij deed was er op gericht om geprezen te worden. Intussen leefde hij in de zonde. Hij zegt er zelf van: “Arme ellendeling die ik was. Al die tijd was ik onwetend over Jezus Christus en bezig om mijn eigen gerechtigheid op te richten.”
John Bunyan was een vreemdeling voor God. Door Gods genade is dat anders geworden. De vreemdeling voor God, wordt een pelgrim op reis naar Immanuëlsland. Deze pelgrimsreis heeft Bunyan beschreven in zijn boek Pilgrims Progress in de Nederlandse vertaling: De Christenreis naar de eeuwigheid. Dit bijzondere boek is geen werkelijk gebeurd verhaal, maar een allegorie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen