Meer dan een thriller

Hoofdpersoon in het boek is professor Jonathan Weber, die ook een hoofdrol speelde in twee andere boeken van de schrijver Paul Maier. De vrouw van Weber vindt in een bibliotheek een oud handschrift dat de tekst van het Nieuwe Testament blijkt te bevatten. “Jon bladerde opgewonden verder. ‘Naast de Sinaiticus hebben we slechts twee andere codices uit die tijd: de Vaticanus en de Alexandrinus. Dit is... Dit zou wel eens... Nou ja, laat ik niet te enthousiast worden. Laten we zeggen dat dit misschien wel een geweldige vondst is. Afhankelijk van de inhoud van de tekst zou dit wel eens een belangrijkere ontdekking kunnen zijn dan de Dode Zeerollen.” Het handschrift blijkt namelijk een van de vijftig Bijbels te zijn die in opdracht van keizer Constantijn zijn gemaakt door de kerkvader Eusebius.

Gestolen
Bij bestudering blijkt dat deze codex een ander slot van Markus kent en tussen het laatste hoofdstuk hoofdstuk van Handelingen en de brief aan de Romeinen bevindt zich nog een kort boek, dat 2 Handelingen wordt genoemd. Helaas wordt de kostbare codex gestolen door een moslim. Het kost Weber heel wat moeite - en bijna zijn leven - om het manuscript terug te vinden. Naast de moeite die Weber heeft rond het manuscript, zijn er ook problemen over een boek dat Weber heeft geschreven. De Arabische vertaling van dat boek roept ergernis op bij moslims en leidt tot stevige protesten, vergelijkbaar met de recente rellen over het anti-islamfilmpje. Als de onlusten afnemen, wordt de Amerikaanse prof uitgenodigd voor een discussie over de vraag welke godsdienst de ware is. Weber verdedigt de christelijke leer niet alleen door te wijzen op alle historische bewijzen, maar ook door fouten in de Koran te laten zien. “Christenen geloven niet dat de Koran Gods laatste en grootste openbaring is, omdat dit boek inconsistenties vertoont die de perfectie van God tegenspreken. In Soera 7: 54 staat bijvoorbeeld dat de wereld in zes dagen werd gemaakt. Prima. Maar in Soera 41: 9012 staat dat het slechts twee dagen heeft geduurd.”

Spanning
Natuurlijk heeft Maier het hele verhaal verzonnen. Er is geen nieuw slot van Markus gevonden en geen tweede deel van Handelingen. Maar Maier is niet voor niets hoogleraar Oude Geschiedenis: theologie, geschiedenis en archeologie weet hij op een spannende manier te combineren met zijn fictie. Want dat keizer Constantijn aan Eusebius opdracht heeft gegeven voor het schrijven van vijftig Bijbels, is een feit. En dat moderne theologen het slot van Markus wat vreemd vinden vinden, is ook een feit. Er zijn namelijk handschriften van het boek Markus bekend, waarin het laatste hoofdstuk een aantal verzen mist. En de kerkvader Eusebius was daar al van op de hoogte. Tegelijk is dat ook de spanning in het boek: mag een schrijver fantaseren over het vinden van zulk soort ‘Bijbelteksten’? Maier doet het in ieder geval wel en neemt de lezer mee in de wereld van oude handschriften en bibliotheken. Overigens zijn niet alle grapjes in het boek even gepast. Behalve dat kritiekpunt valt ook op dat de lutherse Weber af en toe wel erg veel sympathie heeft voor de roomse paus.
Maier heeft niet alleen een spannend boek geschreven, maar laat de lezer ook nadenken. Codex Constantijn roept vragen op over de betrouwbaarheid van het christendom, de valse leer van de islam en de waarheid van de Bijbel. En door het antwoord dat Maier op die vragen geeft, is Codex Constantijn meer dan een archeologische thriller.

Paul Maier, Codex Constantijn
(Zoetermeer: Mozaiëk 2012)
ISBN 9789023994107; 349 blz.; € 18,90.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen