De kerk en de digitale revolutie

Het is niet overdreven om te spreken van een digitale revolutie. Tim Challies spreekt in zijn The next story (2011) over een ‘digitale explosie’. Alsof er een kernbom is ingeslagen. De leef-omgeving is onherkenbaar veranderd. Dat geldt ook voor onze wereld na de digitale explosie. Tweehonderd jaar geleden was de snelste manier waarop je informatie kon delen, afhankelijk van het tempo van een paard. En dat was nog steeds even snel als in de tijd van het leven van de Heere Jezus. Nu kunnen jongeren die in dezelfde ruimte zitten met elkaar communiceren via een satelliet. De boodschap in de vorm van een sms legt in ongeveer 250 milliseconden veel duizenden kilometers af. Waar oude generaties zich moeite lijken te geven om te beoordelen of technologie de moeite waard is, is voor gemeenteleden, die geboren zijn na 1980, het adopteren en gebruiken van nieuwe technologie nauwelijks nog een bewust proces. Het zijn de 2.0 mensen. Ze zijn altijd online, met fysieke en virtuele vrienden. Het voelt goed en prettig altijd verbonden te zijn.

Eindtijd
Deze digitale ontwikkeling vindt plaats in de eindtijd. Vanaf Golgotha klonk als een klaroenstoot het woord: Het is volbracht. Het werk van de Zoon is voleindigd. Het tijdperk van de Geest brak aan. Tussen Golgotha en de laatste bazuin wordt de kerk vergaderd, en wordt de gemeente versierd als een bruid om haar Bruidegom te ontvangen. Straks zal het resultaat zichtbaar zijn. Tot die tijd gaat het woord uit; de ruiter op het witte paard. De eindtijd kenmerkt zich door het feit dat de strijd tussen het vrouwenzaad en het slangenzaad voorbij is. Christus heeft overwonnen! Dat is nu de realiteit. Om dat te zien heb je de ogen van het geloof nodig. Maar daarmee is niet alles gezegd, want: Wee degenen, die de aarde en de zee bewonen, want de duivel is tot u afgekomen, en heeft groeten toorn, wetende, dat hij een kleine tijd heeft (Openbaring 12: 12). In Openbaringen is iedere keer weer sprake van een tweeslag. Er is enerzijds een periode van rust. De gemeente is veilig voor aanvallen van de duivel en kan groeien. Dit wordt anderzijds steeds gevolgd door een periode waarin de duivel vergrimt en voor een tijd losgelaten wordt (Openbaring 12).
Openbaring is geen tijdlijn, waarop je een stipje kunt zetten bij 2012. Het zijn patronen, die zich dan weer hier en daar voordoen in de kerkgeschiedenis. Globaal zal echter de intensiviteit van de weerstand van de duivel toenemen. De geschiedenis is meer dan een cirkelbeweging. Alles richt zich met een geweldige stuwkracht naar het moment dat Jezus in heerlijkheid zal verschijnen. Is digitalisering in dit licht een stap naar de hemel of naar de hel? Het is aantrekkelijk om te zeggen: “Beide, het is een stap naar de hemel en tegelijk een stap naar de hel.” Mij lijkt dat te simpel.

Krachtige aanval
Internet, mp3-spelers en E-books kunnen een prachtige rol spelen bij het verspreiden van preken. Ik houd me ver van extreem denken en ga ook niet voor onthouding van technologische ontwikkelingen. Dat neemt niet weg, dat ik de digitale revolutie zie als een krachtige aanval van het rijk der duisternis. Is dat niet te somber? Het is ongeloof om te denken dat een weerbarstige tijd enige invloed zou hebben op de voortgang van het Koninkrijk van God. Ondanks alles is er veel zichtbaar van het werk van God in de gemeenten, ook onder jongeren die zo ongeveer in de ‘cloud’ geboren zijn. Het werk van Jezus Christus heeft een voorspoedige voortgang tot op de laatste dag.

Dit is een bewerking van een lezing die Steef Post hield op de Haamstedeconferentie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen