Na de verkiezingen…

De verkiezingsstrijd was kort en vrij heftig. Via de media hebben we er allemaal wel iets van kunnen volgen. Wat vooral opviel was de ruwe en rauwe taal die gebezigd werd. Soms werd iemand een ‘watje’ genoemd. Dan weer werd er over ‘tuig’ gesproken. En zo ging het maar door. Wat dit allemaal teweeg brengt in de hoofden en harten van mensen was kennelijk van minder belang. Een duidelijke verruwing van taal en gewoonten was zondermeer aanwijsbaar. En dan maar klagen over minder besef van waarden en normen. Wat mijn betreft mag de politiek beginnen met een hand in eigen boezem te steken.

Opschudding
Ook was het opmerkelijk dat een uitspraak van Kees van der Staaij over abortus zoveel reacties opriep. Eén na de andere wilde wel duidelijk maken hoe verwerpelijk het was om iets te zeggen over het kwaad van abortus. Uiteraard zijn er wel eens dingen die wat ongelukkig gezegd worden, maar dat abortus moord is en dat er per jaar 30.000 ongeboren levens worden beëindigd, kan kennelijk niet meer helder en duidelijk gezegd worden. Dan zijn er beveiligers nodig om ons werk te kunnen doen. Het maakt iets zichtbaar van de harde toon die een seculiere samenleving kennelijk tegen belangrijke Bijbelse gedachten aanslaat. Een niet-christelijk land zal nog heel wat schokkende zaken gaan opleveren.

Formatie
Na de verkiezingen komt er een formatie. De Tweede Kamer heeft in haar wijsheid besloten dat het staathoofd hier geen rol meer bij hoeft te vervullen. Ook alweer zoiets waarbij je denkt: waarom is dit nodig? Wat er precies allemaal uit zal komen weten we niet. Maar een seculier land krijgt tenslotte ook een seculiere regering. En zo’n regering zal weinig rekening houden met God en Zijn geboden. Dat is de realiteit. God is weg uit de Tweede Kamer.

Verder
Hoe moeten christenen verder? Dat is een vraag die steeds meer gaat knellen. Oude zekerheden zijn weg of worden vervangen. Er zal aan allerlei zaken gemorreld gaan worden. Gelukkig leven we in een vrij land. Er staan geen politieagenten op wacht om christelijke mensen extra in de gaten te houden. In landen als China is dat wel het geval. Maar dat neemt niet weg dat er wel veranderingen komen. Waarschijnlijk ook hele ingrijpende veranderingen. Of we de huidige vrijheid van onderwijs behouden is de vraag.
Wat moeten we doen? Laten we eerste beseffen dat de Heere regeert (Psalm 93). Alles ligt in Zijn hand. Laten we in de tweede plaats leren dat Gods kerk op aarde ‘in den vreemde’ (Augustinus) verblijft. En laten we in de derde plaats de troon der genade aanlopen. Het gebed is ook vandaag nog steeds het meest machtige wapen wat de Heere aan Zijn kerk heeft gegeven. Het voornaamst is of wij een levend lidmaat zijn van de kerk Gods. Daar gaat het tenslotte om in ons leven. Als dat zo mag zijn dan kunnen we ook de ontwikkelingen in ons land met een zekere ‘rust’ aan ons voorbij laten gaan. De Heere zal zorgen. Ook zonder ‘eigen scholen’, mooie kerkgebouwen en politieke partijen heeft God Zijn Kerk gebouwd. Juist in tijden van diepe donkerheid was het Gods tijd. Kerken groeien in de verdrukking. Dat mag ons bemoedigen als we zien op de ontwikkelingen in ons land.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen