“Hoe kunnen we een goed hart krijgen?”
We willen voorbede doen voor de Vakantie Bijbel Week die deze week gehouden wordt. In de gemeente van Utrecht en een aantal gemeenten in de omgeving werd voorbede gedaan voor de Vakantie Bijbel Week van 10 tot 12 juli in Leidsche Rijn. Midden in deze enorme wijk stond ook deze zomer weer een grote tent.
Dinsdagochtend vroeg starten de voorbereidingen. De tent wordt opgezet, binnen komen klapstoelen en tafels te staan. Aan de buitenkant van de tent worden grote spandoeken opgehangen, zodat iedereen die langskomt weet wat er te doen is en dat hij of zij welkom is. Later ’s ochtends wordt er heen en weer gereden vanuit het evangelisatiegebouw ‘De Hoeksteen’ naar de tent voor het versjouwen van het krijtbord, knutselmateriaal en thermosflessen koffie. Rond koffietijd zijn de medewerkers van de kinderactiviteit aanwezig. Een ouderling van een gemeente in de omgeving opent de Vakantie Bijbel Week. Hij leest uit Joël 2 waar beloofd wordt “…dat Ik Mijn Geest zal uitgieten over alle vlees…”
Elke dag van de Vakantie Bijbel Week wordt er begonnen met een activiteit voor de kinderen. In het winkelcentrum worden uitnodigingen uitgedeeld. De reacties zijn verschillend. ‘O ja, die uitnodiging hebben we ook in de bus gehad. We hopen te komen’. Er beloven meer mensen te komen, dan we terugzien in de tent. Soms willen de kinderen wel, maar is aan vader of moeder duidelijk te merken dat die er niet op zit te wachten. We zijn blij dat er toch veel kinderen komen, sommigen elke dag, waaronder veel bekende gezichten van vorig jaar.
Tijdens de Bijbelverhalen over David luisteren de kinderen goed. Eenvoudig wordt uitgelegd wat een boos hart is, en wat een goed hart is zoals David dat had. “Hoe kunnen we een goed hart krijgen?”, vraagt de medewerkster aan de kinderen. Zo probeert ze hen na te laten denken over de boodschap van het verhaal. De moeder van Casper zegt later dat haar zoon tegen iedereen in de buurt verteld heeft over de zalving van David “in zijn eigen woorden”. Wat mooi om te horen dat dit kind zelf de Bijbelse vertelling doorgeeft! Elke dag wordt met de kinderen dezelfde Bijbeltekst geoefend, zodat ze die uit hun hoofd leren: “Zoek de HEERE, terwijl Hij te vinden is”.
Sommige moslimkinderen mogen van hun ouders niet bij het Bijbelverhaal zijn. Een meisje vertrekt met haar broertje als de vertelling begint en we net ‘Heere Jezus om Uw Woord, zijn wij hier bijeen gekomen’ gezongen hebben. Als we na het verhaal gaan knutselen, komt er een groepje (moslim)jongens binnen. Ze willen graag meedoen. Gaan we daarmee akkoord: niet naar de vertelling komen luisteren en wel knutselen? Ja, want we hopen dat ze zo merken dat ook zij welkom zijn. Misschien zet het knutselwerkje hen wel aan het denken.
We zingen elke dag een psalm en verschillende liederen. We zingen voor het eten het gebed ‘Onze Vader’. Een moeder vertelt dat haar dochtertje thuis gezegd had dat we gezongen hadden over de hemel. Als we de volgende dag ‘…die in de hemelen zijt’ zingen, begrijpt ze waar Bibi het over had. Dezelfde moeder vraagt: “We zijn zelf katholiek, zijn we hier dan eigenlijk wel welkom?” Ze vertelt dat er de laatste tijd niet zoveel gelegenheid was om het geloof in de praktijk te brengen, maar ze hecht er wel waarde aan dat Bibi iets hoort over het christelijk geloof. Ook letterlijk: aan het einde van de derde dag krijgen de kinderen een cd met Bijbelverhalen.
De reacties na afloop zijn positief, al is er wel verschil. Sommige ouders vinden het fijn dat de kinderen iets meegekregen hebben, terwijl andere ouders het vooral waarderen dat hun kinderen een poosje beziggehouden zijn. Ook als team blikken we na afloop terug. Elke dag werd in het gebed gevraagd of God kinderen wilde brengen, en ook of het weer geen belemmering zou zijn gezien de verwachte regenbuien. Aan het einde van de week was er veel om Hem dank te zeggen. Hij gaf dat er kinderen kwamen, meer dan wij verwacht hadden. Soms regende het tijdens de dagopening, en soms ook gelijk na afloop, maar tijdens het programma is er nauwelijks regen gevallen. Bij de sluiting van de Vakantie Bijbel Week las een ouderling dan ook het danklied van David (2 Samuel 22).
De spandoeken zijn opgerold en de tent is afgebroken, maar Gods Woord blijft en dat Woord hebben de aanwezigen meegekregen! Bid jij voor alle volwassenen, jongeren en kinderen die tijdens deze Vakantie Bijbel Week de Bijbelse boodschap hebben gehoord? En voor al die andere inwoners van Leidsche Rijn die niet in de tent zijn geweest? Nog één vraag: Als er weer een oproep in de kerkbode staat voor medewerkers voor de Vakantie Bijbel Week in jouw dorp of stad, mogen ze dan ook op jou rekenen?
Activiteit tieners
Twee keer was er ’s middags ook een programma voor de tieners in de wijk. Igor (12 jaar) vertelt er wat over.
Hoe wist je dat er vandaag een activiteit was voor tieners?
“Ik ben door mijn moeder gestuurd. Mijn moeder wist het via De Hoeksteen en vindt het belangrijk dat ik ook ga. Ook wist ik het zelf van de tienerclub, waar ik regelmatig kom.”
Wat hebben jullie gedaan vanmiddag?
“We hebben een soort zeskamp gedaan met voetbal, sjoelen, mikado en pannenkoeken bakken.”
Hebben jullie nagedacht over een verhaal of thema uit de Bijbel?
“Er waren twee mensen, de ene was een wijze man en de andere een dwaze. De ene bouwde zijn huis op een kei (rots) en dat huis bleef staan. De andere bouwde op zand, dit huis werd verwoest toen het ging stormen en regenen.”
Weet je ook wat de Heere Jezus bedoelde met dit verhaal?
“De kei is het vertrouwen op de Heere God, dan blijft je leven bestaan.”
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 augustus 2012
Daniel | 32 Pagina's