Regels

Met één been nog in de personeelskamer, inderdaad was ik nog even ‘in werktijd’ aan het kletsen, werd ik aangesproken dat ik niet op tijd op m’n post was. En ik was laatst met m’n klas ook wat te vroeg begonnen met eten, terwijl de afspraak was… Meteen begon ik te sputteren, want zo erg was het in mijn ogen helemaal niet, maar de teamleider was onverbiddelijk. Hevig verontwaardigd en in mezelf mopperend op al die stomme regeltjes liep ik naar buiten. Er was die week ook al een ander voorvalletje geweest rondom regels en daarom gooide ik alle voorschriften voor het gemak maar op één hoop en voelde me erg zielig, omdat ik in een keurslijf van gebodjes werd geperst. Maar diep van binnen voelde ik wel dat mijn collega gelijk had en mijn boosheid was dan ook meer verdedigend van aard. Daardoor verloor ik het nut van de regel uit het oog. Tot ik, naar ik dacht op een rustig moment, met de auto naar m’n ouders reed. Dan denk je lekker door te kunnen rijden op de snelweg, maar ineens gaat er zo’n slakkentrage vrachtwagen inhalen. Notabene op een stuk waar dat niet mag! Iedereen moest hard remmen en er ontstond zomaar een kleine file. Kon die chauffeur dan geen borden lezen? Die regel was er toch niet voor niets?! Het is, bedacht ik me, misschien toch wel makkelijk dat sommige dingen in regels vastgelegd zijn. Nu maar hopen dat iedereen zich er aan houdt. Ik ga er komend schooljaar beter m’n best voor doen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen