Het geheim van de kerk

Wat is de kerk? Mensen die - mogelijk met de nieuwste mode op het hoofd of aan het lijf - nooit iets ongeoorloofds bekijken op internet? Guido de Brès bagatelliseerde niet het belang van de christelijke levensstijl. Nee! Hoe ga jij daar trouwens mee om? Maar over de kerk zei hij: Ik belijd een “algemene kerk, dewelke is een heilige vergadering der ware Christgelovigen, al hun zaligheid verwachtende in Jezus Christus, gewassen zijnde door Zijn bloed, geheiligd en verzegeld door de Heilige Geest” (Nederlandse Geloofsbelijdenis, art. 27). Zalig zijn zij die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid (Mattheüs 5: 6).
Mogelijk ervaar jij, net als ik, teleurstellingen in de kerk. Of je voelt je op het hart getrapt door kerkmensen. Zoek niet gelijk een andere kerk op. Je raakt van de regen in de drup. Let niet te veel op de mensen van de kerk, als zij je teleurstellen. Dat zijn immers ook zondaren? Let liever op de lijdende Jezus. Om Hem gaat het, zei Guido de Brès. Als jij ervaart dat jij zelf God telkens zondig teleurstelt, wordt het grootste wonder in je leven, dat Hij nooit teleurstelt.
De kerk wordt gevormd door ‘ware Christgelovigen’. Mensen die weet hebben van de verlossing door Zijn bloed, namelijk de vergeving der misdaden (Efeze 1: 7). Maar de kerk heeft ook een uiterlijke vorm. De gemeente wordt gediend door de ambten (Efeze 4: 11,12). De omvang is niet belangrijk. In welke straat woonde in Paulus’ tijd de scriba van de kerk te Rome? Dat weet niemand. De ‘ware Christgelovigen’ maakten deel uit van huisgemeenten.

Acht nemen op elkaar
Dat is in onze tijd anders. En pas op dat mensen in een mega-gemeente niet tussen de wal en het schip raken. Wat doe jij, als je ziet dat je vroegere medecatechisant Peter afhaakt? Je ziet hem al maanden niet meer in de kerk. Je komt hem tegen op de markt. ”Zeg Peter, waar hang jij tegenwoordig uit joh? Ik zie je nooit meer in de kerk?”
Voor zo’n vraag hoef je je echt niet te schamen: Laat ons op elkander acht nemen, tot opscherping der liefde (Hebreeën 10: 24).
De kerk heeft een uiterlijke vorm. Zij is als een akker met tarwe en onkruid. Tarwe: de ‘ware Christgelovigen’. Onkruid: mensen die mogelijk heel godsdienstig zijn, maar die ten diepste hun eigen, ik-gerichte leven leiden. Zo zal het zijn in de kerk, schreef Calvijn, ”zolang de kerk haar pelgrimstocht in deze wereld voortzet”. Juist binnen die kerk klink de roep tot bekering: Geef Mij uw hart! (Spreuken 23: 26).
Zo is de kerk de werkplaats van de Heilige Geest De kerk is als een akker met tarwe en onkruid. Anders had Paulus Timothéüs niet hoeven waarschuwen: Bestraf die zondigen in tegenwoordigheid van allen… Leg niemand Jehaastig de handen op (1 Timotheüs 5: 20 en 22). Jezus nodigde tot bekering (Matthéüs 4: 17). En Paulus zei: Onderzoekt uzelf, of gij in het geloof zijt, beproeft uzelf. Of kent gij uzelf niet, dat Jezus Christus in u is? (2 Korinthe 13: 5).

Het geheim
Welk geheim bewaart de kerk? Hoe is het mogelijk dat de kerk - zo vaak vervolgd en bestreden - overleeft? Het geheim is, dat God de kerk vasthoudt. Het geheim is Christus. Hij bad voor Simon Petrus, dat uw geloof niet ophoude (Lukas 22: 32). Wat een troost! De Zaligmaker vroeg voor Zijn kerk: Ik bid niet, dat Gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart van de boze (Johannes 17: 15). Wat een veiligheid!
Je zegt: ”Wacht even. Wat kan ik met al die mooie woorden? Ik kan mijzelf toch niet een beetje troosten?” Dat klopt. Maar als het in je leven vastloopt, kan God zo’n belofte in je hart leggen. Hij spreekt door Zijn Woord en Heilige Geest als machthebbende. En dan vaagt Hij alle ongeloof en twijfel weg. Ben je dan klaar? Gearriveerd? Nee. Dan blijft er levenslang gebed of God Zijn eigen beloften in je leven wil vervullen.
God houdt Zijn kerk vast. Niemand zal ze uit Mijn hand rukken (Johannes 10: 28). ”Nou, mooi”, hoor ik je zeggen: ”dus dat kan nooit meer fout gaan.” Pas op! Luther vergeleek Gods Woord en genade met een voorbijtrekkende plasregen, ”die niet wederkeert, waar hij eenmaal is geweest. Hij is bij de Joden geweest, maar weg is weg, nu hebben ze daar de Turken…” Sommige mensen zeggen te lichtvaardig dat God Zijn kerk wel in stand zal houden.

Bewaar het!
De vorm kan teniet gaan (NGB, art. 27). Kijk maar naar het Midden- Oosten. ”O ja”, zeg je, ”het geweld van de islam hè!” Ja, maar er was ook iets anders aan de hand. De islam kreeg de kans om de kerk te overweldigen, omdat die kerk geseculariseerd was. Het door innerlijk verdeelde en geseculariseerde christendom, bood weinig weerstand. Het geheim is dat God Zijn kerk bewaart. Maar Zijn kerk moet ook het geheim bewaren.
Wie niets heeft, kan dat ook niet bewaren. Maar wie het geheim kent, wil niet anders meer! Paulus zei: Het behaagde God Zijn Zoon in mij te openbaren (Galaten 1: 16). Later jubelde hij: Hetgeen mij gewin was, dat heb ik om Christus’ wil schade geacht. Ja gewis, ik acht ook alle dingen schade te zijn, om de uitnemendheid van de kennis van Christus Jezus, mijn Heere (Filippenzen 3: 7 en 8). Wat een kostbaar geheim (Efeze 3: 3,6). Dat wil je bewaren! Met het bewaren van dat geheim gaat gepaard: Het bewaren van Gods liefdegeboden. De Heere Jezus zei: Gij zijt Mijn vrienden, zo gij doet wat Ik u gebied (Johannes 15: 14). De apostel schreef: Die zegt: Ik ken Hem, en Zijn geboden niet bewaart, die is een leugenaar, en in dien is de waarheid niet (1 Johannes 2: 4,5).

Houdt de kerk het uit?
Vrijmoedig zeggen sommigen dat de kerk het heus wel uithoudt. ”Wij hebben reformatorische organisaties, eigen scholen, een politieke partij, een vakbond, een bijbelgenootschap.” Prachtig! Inderdaad. Maar denk niet dat alle kwaad van buiten komt. Het grootste gevaar is, net als vroeger in het Midden- Oosten, dat de kerk zich steeds meer aanpast aan het schema van de wereld (Romeinen 12: 2). Je bent niet klaar door je met Geert Wilders tegen islamitische allochtonen te keren Het geheim van de kerk is dat God haar bewaart. Laat Zijn kerk óók het geheim bewaren. Laat ze zich niet enghartig terugtrekken binnen haar eigen muren. Gods koninkrijk is wereldwijd. Dan kan ik hier of daar een Chinees ontmoeten die geestelijk failliet ging. Hij leerde het geheim. Of een vrouw uit Liberia die zei: ”Het is om onze zonden dat God ons die burgeroorlog gaf.” En die nog slechts één Toevlucht kent. Een broeder! Een zuster!
Welke plaats heb jij in de kerk? Hoor je bij de malcontenten? Ben je vaak ontevreden? Nou, dat kan ik begrijpen. Ik verdedig de kerk graag. Maar ik zie tegelijkertijd zoveel menselijks in de kerk. Dingen die mij doen denken aan politiek. Aan ellebogenwerk. Aan carrièredrang. Jazeker, ook in de reformatorische zuil. Zoveel dat het mij verdriet doet. Maar kijk niet eerst naar de mensen van de kerk. Verwacht alles van de Koning. Zie het geheim te leren kennen. Wat betekent het voor jou om deel te gaan uitmaken van de eeuwenoude christelijke traditie? Dat zou wel kunnen betekenen dat je in de toekomst óók vervolging moet trotseren. Maar als je het geheim kent, is het veilig. Wat zei Ignatius ook al weer? ”Laat vuur en kruis, laat wilde dieren, verscheuring van mijn ledematen, verbrijzeling van het lichaam en alle boosheid des duivels over mij komen. Het zij zo, indien Ik Jezus maar mag hebben."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen