“Voor niets gaat de zon op”
Drie jongeren over hun vakantiebaantje
Het is weer zomer. Tijd voor vakantie. Of tijd om wat geld in het laatje te krijgen. Voor Anja Herweijer biedt de lange vakantie de mogelijkheid om flink aan de slag te gaan. Dit keer bij de gemeente. Vorig jaar was het de supermarkt.
Welk werk doe je?
“Komende zomer hoop ik te werken voor de gemeente Middelharnis. Met de herindeling van Goeree- Overflakkee in het vooruitzicht is er genoeg werk te doen.”
Hoe kom je aan dit baantje?
“Mijn vader werkt bij de gemeente. Hij had nog iemand nodig en het kwam voor hem mooi uit dat ik al in juni kan beginnen, omdat ik examen heb gedaan. Verder had ik nog geen tijd gehad om te bedenken wat ik dit jaar in mijn vakantie wilde gaan doen. Het kwam dus voor mij ook goed uit dat ik op deze manier een vakantiebaantje kreeg.”
Voor welk doel werk je?
“Het is niets voor mij om van juni tot en met augustus ‘niets’ te doen. Natuurlijk kan ik wel wat tijd vullen met nodige, nuttige en aangename dingen, maar er blijft dan nog erg veel tijd over. Daarnaast komt er op deze manier wat geld in het laatje. Dat is altijd mooi meegenomen. Voor niets gaat de zon op, dus geld is nooit weg.”
Je hebt ook in de supermarkt gewerkt…
“Vorig jaar werkte ik op de slagerij-afdeling van de C1000 in Ouddorp. Meestal stond ik bij de vleeswaren. In het hoogseizoen is het op sommige momenten enorm druk in Ouddorp. Je moet er op die momenten ook voor kunnen zorgen dat het schap vol ligt. Gedurende de dag sneden we vleeswaren op aanvraag en we vulden bij wat er op was. Als we even ‘niets’ te doen hadden, konden we op de slagerij de helpende hand bieden.”
Was het leuk werk om te doen?
Het contact met de klanten was erg leuk. Het leukste vond ik nog om op hun bestelling iets te snijden. Dan waarderen klanten het meer dat je voor hen bezig bent. Ook het samenwerken met collega’s vond ik een pluspunt. Ik kon met hen echt lachen en huilen. Dat geeft toch wel een band, ook al is dat maar voor zes weken.”
Waren er ook wel eens mindere momenten?
“Sommige klanten doen soms echt heel lelijk, hooghartig en asociaal. Ze denken dat alles om hen draait. Natuurlijk is de klant koning. Daar probeerde ik, ook al was ik maar een vakantiekracht, aan mee te werken. Maar wanneer een bepaald product niet op voorraad is, kan ik daar op dat moment niets aan doen. De medewerkers bij een supermarkt zijn ook mensen. Dat beseffen sommige mensen echt te weinig.”
Waren er ook wel eens mindere momenten?
“Sommige klanten doen soms echt heel lelijk, hooghartig en asociaal. Ze denken dat alles om hen draait. Natuurlijk is de klant koning. Daar probeerde ik, ook al was ik maar een vakantiekracht, aan mee te werken. Maar wanneer een bepaald product niet op voorraad is, kan ik daar op dat moment niets aan doen. De medewerkers bij een supermarkt zijn ook mensen. Dat beseffen sommige mensen echt te weinig.”
Nicoline: “Kinderen vragen om een plakje worst, dat is echt leuk”
Welk werk doe je?
“Ik werk op de vleeswarenafdeling van de C1000 in Ouddorp. Ik vind het gewoon leuk om iets bij te verdienen en om je vrije tijd nuttig te besteden.”
Hoe kom je aan dit baantje?
“Ik was al een poosje op zoek naar een baantje, en na wat zoeken kwam ik hier terecht.”
Hoe lang doe je dit werk al?
“Nu werk ik er ongeveer twee maanden.”
Hoe ziet je werkdag eruit?
“Ik moet meestal om acht uur beginnen. ‘s Ochtends snijd ik de vleeswaren. Ook moet de toonbank worden bijgevuld. Soms sta ik in de slagerij. ‘s Middags moet alles schoongemaakt worden. Ik werk meestal tot ongeveer vijf uur. Soms moet je ook ’s middags beginnen en dan tot ’s avonds acht uur werken. Tussendoor hebben we natuurlijk ook nog pauze. Tussen de middag een uur en ’s ochtends en ’s middags een kwartiertje.”
Wat vind je het leukst aan je baantje?
“Het snijden van de vleeswaren is leuk om te doen, maar misschien is het contact met je collega’s en de klanten toch wel het leukst. Klanten maken een praatje of vragen iets aan je. Of er komen kinderen die vragen om een plakje worst, dat is echt leuk.”
Wat vind je minder leuk aan je baantje?
“Je staat de hele dag, soms is dat best wel zwaar. Alles moet schoongemaakt worden ’s middags, dat is ook iets minder leuk.”
Dennis: “werk geeft ook gezelligheid”
“Ik werk bij een perenboomgaard. Via een vriend heb ik dit baantje gekregen. Ik werk in de boomgaard sinds de vorige zomervakantie. Ik werk voor de gezelligheid, maar het is ook een goede tijdsbesteding. Natuurlijk doe ik het ook voor het geld. Het is gezellig op het werk, dat maakt het erg leuk. Het is wel jammer dat je afhankelijk bent van het weer. Bij vorst hoef ik niet te werken. Als het plenst ook niet, dat is wel jammer. Je maakt van alles mee. Gelijk op mijn eerste werkdag in de boomgaard was er een kip uit de ren gedood door een hond.”
Christen-zijn op je werk
Anja: “Vloeken komt helaas voor op je werk. Vaak hebben mensen niet eens door dat ze vloeken. Toch is en blijft het moeilijk om er iets van te zeggen, maar ik probeer dat wel te doen. Zeker als het collega’s betreft. De Heere vraagt dat van ons en als Zijn Naam wordt gelasterd, moeten en mogen we daar iets van zeggen.
Het meest gebruikte voorbeeld van hoe je het christen-zijn kan uitdragen, is bidden voor elke maaltijd. Vorig jaar zaten collega’s naar de Tour de France te kijken, terwijl ik om stilte vroeg. Dan voel je jezelf lastig.”
Dennis: “Ik ben de enige christen op het werk. Over het algemeen gaan ze er respectvol mee om. Ook wordt mij tijdens het werk wel eens gevraagd wat ik nou precies geloof en wat bidden voor mij betekent. Dat zijn die momenten dat ik mag wijzen op Jezus. Die momenten zijn helaas schaars, maar als ze er zijn moet je die aangrijpen om de Naam van God door te geven. Niet dat ik altijd zoveel te vertellen heb, soms weet ik het ook niet meer, en denk ik dat ik gefaald heb, om een voorbeeld te zijn. Er gebeuren ook dingen waar ik niet achter sta. Er wordt muziek gedraaid die ik zelf niet zou draaien. Het is moeilijk om niet in die sfeer mee te gaan, wat helaas soms niet lukt. Het is belangrijk om te vragen of God je voor zonden wil behoeden en of Hij mee wil gaan.”
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 juli 2012
Daniel | 36 Pagina's