De Heere roept

Zendingsroeping is in de kern heel simpel: God roept zendelingen en zendelingen gehoorzamen. “Maar hóe roept God dan?” zul je zeggen.

De roep klinkt
Gods oproep tot zending klinkt luid en duidelijk in de laatste wilsbeschikking, het Nieuwe Testament dat God in Jezus Christus aan Zijn gemeente heeft nagelaten: Ga, verkondig, doop en onderwijs aan alle volken, talen en landen! (Mattheüs 28: 19 en Markus 16: 16). Geredde zondaren worden geroepen om verkondigers te zijn van de Evangelieboodschap: vergeving van zonden door het liefdesoffer van Jezus Christus. De roep is meer dan helder: Ga en verkondig overal!
Wat denk je van de roep die uitgaat van al die miljoenen zielen die de Naam van Jezus nog niet kennen? Mensen die op het punt staan om verloren te gaan? Zó ernstig is de roeping. Hoe zullen al die miljarden mensen horen en geloven als hen de boodschap van het Evangelie niet verkondigd wordt? (Romeinen 10: 14) Laten we ze dan zomaar verloren gaan? Is Gods ontferming en liefde er dan niet voor hen? Onze generatie is verantwoordelijk voor deze generatie wereldbewoners met miljarden mensen. Hoor je de roep klinken? Concreet klinkt deze roep voortdurend in de vacatures van de zending van onze gemeenten: “Evangelist gezocht, zendingswerkers gezocht”. Geloof het, de velden zijn wit om te oogsten, de oogst roept! Vraag het welke willekeurige zendeling dan ook en hij of zij zal je vertellen dat er veel meer werk is dan men ooit aankan.

De roep weerklinkt
Als het goed is, raakt het zendingsbevel de hele kerk. Al wordt niet iedereen geroepen om daadwerkelijk overzee te gaan, wel heeft elk kind van God zijn of haar taak in de roeping van de kerk. In gebed, in meeleven, in financiële ondersteuning én in de praktijk. Hoe ver wegis zending eigenlijk? Kennen jouw familieleden de Heere Jezus al als hun persoonlijke Zaligmaker? En je buurman, je studiegenoten, je collega´s? Laat het duidelijk zijn, het heeft geen zin te denken aan een plek in de zending ver weg als je in Nederland je naaste ‘rustig’ verloren laat gaan! Zending is evangelisatie in een andere taal en cultuur, vaak ver van huis. Door al die factoren is het helemaal niet zo makkelijk. Als je in het persoonlijke contact met je naaste dichtbij al geen nood voelt om over het Evangelie te spreken, wat wil je daar ginds ver weg gaan doen, waar de mensen je maar moeilijk verstaan en begrijpen en jij hen? Welke Boodschap wil je ze gaan brengen? Breng die dan nu ook al aan je naaste in Nederland. Of is er soms meer aan de hand? Blijft de roep van de grote Zender maar weerklinken? “Ga, verkondig in alle talen en landen!” Raakt die roep je in je hart? Dan kan het zijn dat jij geroepen bent voor de zending.

De roep dringt
Maar hoe weet je nu dat jíj geroepen bent en niet je buurman, die naast je zit in de kerk? Dat is een persoonlijke en hartelijkeovertuiging die groeit. Het Woord keert steeds terug in je hart, je kunt je er niet aan ontworstelen, al zou je het willen. Het is sterker dan jij. Het brengt je steeds weer terug bij het zendingsbevel, bij de zielennood van je naaste. Je blijft worstelen met het Woord, misschien eerst wel om er onder uit te komen. Allemaal bezwaren: “Nee Heere, nu nog niet, ik voel me nog zo ongeschikt. En wat moet ik met mijn familie, mijn vrienden, mijn studie, mijn carrière, mijn huis?” Misschien denk je dat het beter is om maar eerst wat in Nederland te dienen. Maar ondertussen blijft het maar dringen, je blijft maar worstelen en zoeken. Het kan zijn dat de Heere in Zijn voorzienigheid ook tot je spreekt in de praktijk. Een baan of een promotie die niet doorgaat, een ongeval, een gesprek. Spreekwoordelijke deuren die dicht en open gaan. En dat kan voor iedereen weer heel verschillend zijn. Maar gaandeweg groeit de bereidheid en komt er het hartelijke verlangen om te mogen dienen in het Koninkrijk. Gedrongen door het liefdesvuur dat brandt! “Ja Heere, als Ú mij roept, hier ben ik, zend mij, waar dan ook”. Ken jíj die heilige drang, de vurige nood van Paulus: “De liefde van Christus dringt ons” en “Wee mij als ik het Evangelie niet verkondig?” Zie dan uit naar een taak om je innerlijke roeping gestalte te geven. Aarzel niet en praat eens met je predikant of ouderlingen. Leg je innerlijke verlangen voor aan het Deputaatschap voor de Zending, er wordt verlangend naar uitgezien! Wees er van verzekerd: als de Heere jou geroepen heeft zal je op Zijn tijd ook uitgezonden worden.

Jan-Henry Seppenwoolde (35)

Jan-Henry is getrouwd met Wilma Bregman en ze hebben vier kinderen. Hij studeerde Technische Natuurkunde aan de Universiteit Twente. Daarna rondde hij aan de Universiteit Utrecht een promotieonderzoek af bij de faculteit Geneeskunde en bleef nog enkele jaren werken als wetenschappelijk onderzoeker. In 2007 gaf hij zijn wetenschappelijke carriere op omdat zich geroepen wist om te dienen in de zending. In 2008 werd hij uitgezonden vanuit de gemeente van Utrecht als Evangelist voor Machala, een zuidelijke havenstad in Ecuador. In de armenwijken van deze stad is nu een kleine zendingsgemeente aan het ontstaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen