Spaanse sloffen

Je kent ze vast wel, die leren sloffen die zo lekker zitten, maar er na een poosje niet meer uit zien. Je koopt ze bij de Scapino, de Blokker. Ook de Aldi heeft ze soms. En als je wilt dat ze wat langer toonbaar blijven, dan tik je ze voor zo’n € 50 op de kop bij de betere schoenenzaak. Ik heb ze ook. De goedkope variant dan.
Een kenmerk van deze sloffen is dat ze zo lekker sloffen. Slof, slof, slof... Luie gewoonte eigenlijk. “Til je voeten ‘ns op!” roept m’n man me dan achterna. Hij voorspelt een heus loopspoor in onze houten vloer.

Zondagmorgen. De deurbel gaat. Onder kerktijd? O wacht, de Jehova’s getuigen zijn momenteel actief in de buurt. Slof, slof, slof, naar beneden. Deur half open. Vriendelijk kijk ik de mannenbroeders aan. Het beste evangeliseer je zonder woorden, toch? Of ik de Wachttoren al ken. Ja hoor. Ja, ook wel eens gelezen. Nee, geen belangstelling, ik geloof in God en heb genoeg andere dingen om te lezen. Nou, fijne dag verder en tot ziens.

Als ik de deur weer dichtgetrokken heb, schaam ik me meteen. Ik voel me een christen op sloffen. Makkelijk. Lui. Twee mensen met een ziel, die ik niet verteld heb over Christus, God Zelf, Redder van zondaren.
Ik weet maar één ding te doen. Vragen of de Heere hen deze morgen een ander op hun pad wil sturen die hen dit wel vertelt. En of Hij mij wil helpen om elke dag de schoenen van de bereidheid van het Evangelie aan te doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen