De getekenden

Kom je wel eens iemand tegen met tatoeages? Dat zijn getekende mensen. Dan laat men, in een opwelling vaak, een afbeelding onder de huid aanbrengen. Waar men zich soms later voor schaamt. Wat lezen we nu in de hierboven genoemde tekst? Dat een man met linnen bekleed de opdracht kreeg, van God, om een bepaald soort mensen van een teken te voorzien.
Waar? Op hun voorhoofd. Naast deze man - hij droeg het gereedschap van een schrijver - lopen aan weerszijden drie andere mannen.
Zij hebben een verdervend wapen in hun hand. Met de bedoeling om daarmee mensen van alle leeftijden te doden. Er staat in vers 6: Doodt ouden, jongelingen en maagden, en kinderkens en vrouwen tot verdervens toe. Alles dus en iedereen?
Nee, er is een uitzondering. De mensen met het teken worden gespaard. Verder niemand.

Zuchten
Wie krijgen het teken? Lieden.
Mensen dus, die zuchten en uitroepen. Zucht jij ook wel eens? Ja?
Wanneer? Ik denk wanneer iets moeilijk gaat. Als misschien alles tegen zit. Zuchten doen we dan in plaats van praten. En uitroepen?
Herken je dat? Dat kan gebeuren als je onverwacht een grote meevaller hebt, bijvoorbeeld een veel beter cijfer als dat je verwachtte.
Dat is dus positief. Maar nu negatief, bijvoorbeeld bij erge pijn. Toch wil ik nog ergens anders heen. En ik weet zeker dat je me daar ook in volgen kan. Neem eens beide dingen; zuchten en uitroepen, hoort dat ook niet bij het bidden? Lezen we niet van zuchten met onuitsprekelijke zuchtingen? Van roepen tot de Heere uit de benauwdheid? Zoek zelf eens wat teksten daarbij.

Droefheid
Wat hadden deze mensen te zuchten en uit te roepen? Dat staat ook in de tekst. Zij riepen uit over de zonde, over het verlaten van Gods heilige geboden. Zij zuchten van droefheid over zoveel ondankbaarheid tot een goeddoend God. Dat smartte hen, dat deed van binnen pijn in hun ziel. Die God, Die ze lief hadden, werd beledigd, in Zijn Naam, in Zijn dag, in Zijn eer.
Andere goden, afgoden stonden opgericht in de heilige stad. Dit was al lang zo, de profeten hadden er steeds voor gewaarschuwd. Althans, de van God geroepenen. De valse profeten zeiden; het valt wel mee, neem het niet zo zwaar. En, nu met dat teken, liet de Heere zien dat Hij er een eind aan ging maken.
Bij Hem was de maat vol. Er was nu lang genoeg gezondigd, het volk verhardde zich alleen nog maar meer. En dat deed deze getekende lieden uitroepen en zuchten. Ja, zij wisten dat de straf rechtvaardig was. Het was hun eigen schuld. Dat leefden zij in, vandaar dat teken. Dat kwam alleen op dat soort mensen.

Doop
Wat is jouw teken? Of heb je er geen? Denk eens aan je Doop. Is dat ook niet aan je voorhoofd? Ja, ik weet wel, dat doet een hoop deuren voor je dicht, namelijk naar de zonde en naar de wereld. Zoals het ook was in Jeruzalem. Maar het doet ook een Deur open, vergeet dat niet. Dat is de deur van het Evangelie van Gods genade in Christus voor verloren zondaren.
Wat dat teken in Ezechiël geweest is, zegt de Bijbel niet. Maar het was een onderscheidingsteken. En dat draag jij ook. Nee, geen tatoeage.
Dat teken dat jij draagt hoef je je niet voor te schamen. Daarom, roep maar en zucht om de betekenende zaak van dat teken: vergeving van zonden door het bloed van Christus.
Verbondsbloed heb je nodig, en, je Doop zegt dat het er is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen