Zondige voorbeelden

Stel nou dat er in de Bijbel alleen voorbeelden stonden van rechtvaardigen van wie geen zonden vermeld stonden… Wat zouden deze mensen op eenzame hoogte staan. Wat zouden we tegen ze opkijken. Misschien wel meer dan goed zou zijn.

Bijbelheiligen
Natuurlijk zijn de zonden van Noach, David, Salomo en Petrus niet goed te praten, maar ze brengen ze wel dichterbij. En, des te heerlijker schittert de genade van de Heere Jezus Christus! Want het zijn allemaal gerechtvaardigde zondaren.
Ze hadden allemaal door de zonde de dood verdiend. Ook Daniël. Ook al lezen we in de Bijbel niet direct van zonden in zijn leven, lees even mee in Daniël 9. Daar bidt Daniël en doet hij belijdenis van zijn zonde en van de zonden van het volk Israël (vers 4, 20). Je komt onder de indruk van het schuld- en zondebesef van Daniël. De Heilige Geest had het hem kennelijk geleerd.
Alle Bijbelheiligen hadden gezondigd. Ze zijn dat allemaal door het werk van de Heilige Geest bevindelijk gaan inzien. Hoe, en wanneer?
Dat staat niet altijd vermeld. Maar ze konden alleen van genade leven, door het geloof in de Heere Jezus.
Abraham geloofde in de HEERE; en Hij rekende het hem tot gerechtigheid (Genesis 15: 6, vergelijk ook Romeinen 4: 3 en galaten 3: 6).

Middelaar
Als je de Kanttekeningen naleest die horen bij Ezechiël 14 vers 14 zie je dat daarop ook gewezen wordt.
Noach, Daniël en Job worden “aangezien en gewaardeerd in de Middelaar Christus, Wiens volmaakte gerechtigheid de onvolmaaktheid, die in aller vromen gerechtigheid is, wegneemt of toedekt, zodat zij met zegening uit genade beloond wordt.” Christus heeft als Borg en Middelaar zonder zonde op aarde geleefd. Hij alleen was echt recht-vaardig, recht voor God. Een ieder die in Hem gelooft, zal niet verderven, maar het eeuwige leven hebben (Johannes 3: 15). Dat gold mensen als Noach, Daniël en Job, dat geldt ook jou en mij. En of je nu een alcoholist bent, seksverslaafd, of geen zin kan zeggen zonder te vloeken, Indien wij onze zonde belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, dat Hij ons de zonde vergeve, en ons reinige van alle ongerechtigheid (1 Johannes 1: 9).
In de Bijbel staat niet letterlijk of je wel of niet naar een crematie mag gaan. Een christen kiest principieel voor begraven omdat de Heere Jezus is begraven. Hij is in het graf geweest! In het Oude Testament zien we Abraham zijn uiterste best doen om zijn vrouw Sara eervol te begraven in de spelonk van Machpéla. Ook Izak, Rebekka, Jakob en Lea zijn daar begraven. Het is ontroerend om te lezen hoe Jakob daarover spreekt aan het einde van zijn leven (Genesis 49: 29-33).

Vertroostend
In het Nieuwe Testament sluit de apostel Paulus in 1 Korinthe 15, het indrukwekkende hoofdstuk over de opstanding der doden, aan bij het beeld van het graan. Als graan wordt gezaaid en het valt in de aarde, dan sterft het als het ware. Uit die stervende graan groeit nieuw leven: er staat nieuw leven op! Zeker als je mag weten dat iemand bij Christus’ wederkomst voor altijd bij de Heere mag zijn, is begraven bijzonder vertroostend. Dit kan alleen zo zijn omdat het graf dan geheiligd is door het plaatsvervangend lijden, sterven, begraven en opstaan van de Heere Jezus.
Anders is de dood alleen maar iets verschrikkelijks en is het graf tot oneer. Het loon van de zonde is de dood (Romeinen 6: 23).

Christenplicht
Je kunt niet zomaar wegblijven bij een crematie van een familielid of een collega. Het zou onchristelijk zijn om je naaste op een dieptepunt in het leven in de kou te laten staan.
Het is evengoed onchristelijk om enkel met een - op zich natuurlijk welgemeend - “gecondoleerd” wél naar een crematie te gaan.
Het is je christenplicht op een gepaste, liefdevolle manier iemand tot steun te zijn, maar ook duidelijk te maken dat je liever had gezien dat de overledene begraven was in plaats van gecremeerd.
Het lijkt mij de beste weg om een familielid of collega apart te condoleren, aan te sluiten bij de verschrikking van de dood en een opening te zoeken om liefdevol te spreken over de straf op de zonde en het leven dat in Christus te vinden is. Misschien is het schrijven van een brief ook een heel mooie vorm, waarbij je mag aansluiten bij onze Apostolische geloofsbelijdenis: ‘Ik geloof in Jezus Christus die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven, nedergedaald ter helle, ten derde dage wederom opgestaan van de doden’.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen