Leven in de schaduw van Gods trouw

Jantine organiseerde als coördinator PR/Fondsenwerving van Kom over en help een vrouwenreis. Ze legt uit waarom het nu juist een vrouwenreis naar Armenië moest zijn: “Tijdens deze reis stond het contact tussen mensen en culturen centraal. Vrouwen leggen over het algemeen wat makkelijker sociale contacten. Daarnaast kwam het aspect ‘zorg’ vaak terug in de projecten die we bezochten en de mensen die we ontmoeten.”

Intensief
Het is een intensieve reis geweest.
Jantine: “Het reisprogramma was heel divers samengesteld.
We hebben een aantal kerkelijke gemeenten bezocht en hebben gesproken met gemeenteleden en voorgangers. We wilden ook graag verschillende projecten die gesteund worden door Kom over en help bezoeken, zoals gaarkeukens, arme gezinnen, het tehuis voor gehandicapte kinderen en bakkerijen.
Daarnaast wilden we ook wat van het land en haar geschiedenis zien.

Vergeten
“Hoogtepunt van de reis was het logeren in gastgezinnen in de regio Nagorno Karabach. Juist als je een dag en nacht bij een gezin doorbrengt, leer de je mensen en de cultuur beter kennen. Het was schemerig toen we richting onze logeeradressen reden, en we kwamen langs een totaal verwoeste, kapotgeschoten, stad. In het donker kwam ik aan bij het huis waar ik logeerde, bij twee oude vrouwen. Ze leefden daar zonder stromend water, zonder toilet, in een half kapotgeschoten huis. Los van deze barre omstandigheden trof het me dat de mensen in deze regio ‘vergeten’ lijken te zijn.”
De gevolgen van de zware aardbeving (1988) en de oorlog met Azerbeidzjan (1991) heeft diepe sporen achtergelaten in de samenleving.
De mensen die er nog wonen, leven in grote onzekerheid. Zonder hulp kunnen ze niet beginnen aan wederopbouw.”

Jongeren
In een van de bezochte gemeenten is de voorganger tevens de kok van de gaarkeuken. In een andere gemeente bakt de vrouw van de voorganger stapels ‘lavash’ (een soort brood). De predikant bezorgt het brood in de omgeving. Bij het bezorgen van het dagelijks brood, heeft hij volop de gelegenheid te spreken over het Brood des levens.
Vaak gaat het om hele kleine gemeenten met maar twintig of dertig leden. Het is dan erg belangrijk dat iedereen, ook jongeren, een bijdrage levert. Jantine: “Wat me trof, was dat ouderen de jongeren heel persoonlijk aanspreken en hen vertellen over hun persoonlijk geloof.
Er is ook veel respect richting de ouderen in de gemeente. Doordat de kerkelijke gemeenten zo klein zijn, zijn er soms maar een paar jongeren per gemeente. Dit levert problemen op. Bijvoorbeeld als het gaat om het vinden van een man of vrouw.
We waren te gast bij een predikant en zijn vrouw met drie zonen. Zij spraken vol lof over de jongens.
Al vrij snel informeerden ze of ik getrouwd was. In eerste instantie dacht ik: wie vraagt dat nu zo direct aan een gast? Maar in de loop van het gesprek werd duidelijk dat het voor deze ouders echt een grote vraag is hoe hun zonen met een christelijke vrouw kunnen trouwen.”

Bewust
Jantine heeft veel geleerd van de reis: “Het is erg leerzaam om mensen te ontmoeten die in armoede leven. Het opent je ogen voor wat je zelf wél hebt. Daarnaast is het mooi om te zien hoe de Armeense christenen hun naaste dienen, en zo een levend getuigenis zijn van Christus.
Veel christenen die we ontmoetten in Armenië waren zich heel bewust van hun plek in de samenleving.
Het is erg belangrijk dat we voor de jongeren in Armenië bidden. Zij hebben zoveel minder mogelijkheden dan wij. De jongens hangt dienstplicht boven het hoofd. Voor christenjongeren is de diensttijd ook een beproeving voor hun christen-zijn. Een gevolg van een godsdienstwet zou kunnen zijn dat kerken en geloofsgemeenschappen niet meer door het buitenland gesteund mogen worden. Dat betekent een ramp voor de Armeense baptisten, omdat zij veel steun krijgen van gemeenten uit Amerika en Europa. En ze hebben het al erg moeilijk. Ondanks deze moeilijkheden, merk je dat ze als gemeente toch omzien naar mensen die in grote armoede leven.
Kom in actie voor de allerarmsten in Armenië, zodat kinderen naar school kunnen gaan, er genoeg te eten is en gezinnen en eenzame mensen betrokken worden bij de kerk.”
Naast onze gift voor noodlijdende mensen ver weg of dicht(er)bij, moeten we ook oog hebben voor die eenzame buurvrouw of buurman, een alleenstaand gemeentelid of die gehandicapte jongere. Neem ook als Nederlandse christenjongere heel bewust je plek in de samenleving in. Levend in de schaduw van Gods trouw.

---
Armenië
Armenië is de oudste christelijke staat en één van de oudste landen ter wereld. Armenië grenst aan Azerbeidzjan, Georgië, Turkije en Iran. De hoofdstad is Yerevan. In 1915 zijn 2,5 miljoen Armenen door de Turken vermoord. Armenië is toen 12 provincies kwijtgeraakt. Turkije heeft dit nooit als genocide willen erkennen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen