Schoon en zeker

In 64 na Christus woedde er in de stad Rome een grote brand. Sommigen dachten dat die door keizer Nero zelf was aangestoken. Maar Nero gaf de christenen de schuld van de brand. Ze werden daarna hevig vervolgd. Door die vervolging wist plotseling iedereen in Rome wie en wat christenen waren. Voor de eerste keer werd er melding van deze mensen gemaakt. Kortom, iedereen sprak over de christenen.
Voor het eerst. De kleine christelijke gemeente werd plotseling wereldbekend en wereldnieuws.
Opmerkelijk dat satan kennelijk niet goed in de gaten had hoe de dingen werken. Want daarna groeide de christelijke gemeente heel geleidelijk uit tot wereldkerk die het heidendom min of meer heeft overwonnen. Het bloed der martelaren werd inderdaad het zaad der kerk.

Bijzonder
Maar nu naar een ander zinnetje.
Het gaat over het werk van God in mensenharten en de vraag wie eigenlijk een kind van God is. Daarover bestaat ook heel veel verschil van mening. Gelukkig hebben we een Bijbel en de gereformeerde belijdenis waarin dit soort dingen glashelder worden verwoord. Sommigen denken dat bijzondere openbaringen (horen van stemmen, zien van engelen, krijgen van dromen, enzovoorts) wel bijzondere kenmerken van Gods kinderen zijn. Wie onze belijdenis kent, weet beter.
Dergelijke dingen kunnen uiteraard voorkomen, maar hebben met het kindschap van de gelovigen weinig of niets te maken. Laten we het niet zoeken in allerlei bijzondere zaken.
Daar krijg je hooguit bijzondere mensen van. En vroeger zeiden ze weleens: met bijzondere mensen krijg je bijzondere problemen.

Flavel
Nee, dat zinnetje wat ik bedoel komt uit een preek van John Flavel (1627-1691). Flavel is een puriteins prediker die indrukwekkende preken heeft gehouden. Laat ik het bewuste stukje waarin dit zinnetje staat, eens overschrijven: “Ik verlang niet naar een wonderbaarlijke stem uit de hemel, niet naar buitengewone tekenen, onschriftuurlijke boodschappen of mededelingen in deze zaak. Heere, laat mij slechts merken dat mijn hart zich voegt naar Uw roep, dat mijn wil zich gehoorzaam onderwerpt aan Uw geboden; dat de zonde mijn last zal zijn, en Christus mijn verlangen.
Nooit hunker ik naar een schoner of zekerder blijk van Uw verkiezende liefde tot mijn ziel.

Vier dingen
In een preek over genade geeft Flavel in één zin aan waaraan je kunt weten of je die bezit. Het is deze zin: “Heere, laat mij slechts merken dat mijn hart zich voegt naar Uw roep, dat mijn wil zich gehoorzaam onderwerpt aan Uw geboden; dat de zonde mijn last zal zijn, en Christus mijn verlangen.” Wat getuigt het van diep geestelijk inzicht om wezenlijke en belangrijke zaken in één begrijpelijke en heldere zin samen te vatten. In de boeken van Flavel zijn meer van zulke zinnen te vinden. De vier dingen die hij noemt zijn voor hem zeker en schoon.
Meer hoeft niet; minder kan niet.
Opmerken, gehoorzaamheid, last en verlangen. Laten we de oudvaders lezen. Je wordt er wijzer van.

Het citaat is te vinden in het boekje Genadetijd een uitgave van Den Hertog.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen