Aan het einde

Vroeger had ik een poëziealbum. Dat hadden alle meisjes in de klas. Het was een boek vol goede wensen van de mensen om je heen. Eerst moest natuurlijk je familie erin schrijven. Dat ging niet vanzelf: vooral de mannelijke familieleden lieten erg lang op hun versje wachten. Daarentegen verzorgden de grote zussen hun pagina uiterst precies.
Na de directe familie volgden de klasgenootjes. Hoe creatiever de pagina werd versierd, hoe meer waardering je ervoor had. En de klasgenoten die hun bijdrage ‘pimpten’ met schreeuwerige stickers werden met wat medelijden bekeken. Sneu, dat je zo weinig smaak kunt hebben.
Ook meesters en juffen kregen een plek. Sommige meesters schreven in elk album hetzelfde versje. Anderen deden het origineel met zelfgemaakte tekeningen of zorgvuldig uitgeknipte plaatjes.
De puberteit markeert het einde van het poëziealbum.
Het verdween in een stoffige doos om slechts bij vlagen van grote opruimwoede weer eens vluchtig bekeken te worden.
Inmiddels is het album weer definitief tevoorschijn gehaald. Ik ben van rol veranderd: als juf moet ik af en toe een poëziealbum schrijven. Waar kun je dan beter uit putten dan uit de wensen die je als kind ooit zijn meegegeven? En als ik nu kijk naar de prachtige gedichten die vooral meesters en juffen voor me opschreven, ben ik blij dat ik hen ooit het poëziealbum in handen heb gegeven.
Recent schreef ik weer een poëziealbum voor een meisje uit mijn huidige klas. En daar ontmoette ik het gedicht waarmee ik de tijd van columns schrijven voor Daniël wil beëindigen. Eenvoudig, toepasselijk aan het einde van een periode en na herhaalde lezing steeds veelzeggender.

‘t Is goed in ‘t eigen hart te kijken
nog even vòòr het slapen gaan,
of je van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds
geen enkel hart hebt zeer gedaan;

of je geen ogen hebt doen schreien,
geen droefheid op een ander lei;
of je aan liefdeloze mensen
een woordeke van liefde zei

‘t Is goed in ‘t eigen hart te kijken
en zo je ogen toe te doen.


Dit is de laatste column van Hanneke. De redactie dankt haar hartelijk voor haar column in de afgelopen jaren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen