Hij zorgt voor Zijn Kerk

Wat heeft het jeugdwerk voor jou betekend?
“De Heere heeft het jeugdwerk willen gebruiken om mij vast te houden bij Zijn Woord. Op mijn zeventiende ging ik in Tilburg studeren; een volstrekt seculiere omgeving. Dit was voor mij een moeilijke periode, waarin allerlei prikkels op me afkwamen. Vooral het uitgaansleven. Ik heb in deze periode de zuigkracht van de wereld ervaren, maar tegelijkertijd ook de kracht van het Woord van God. Onder andere op de jeugdvereniging, die voor mij in die periode een veilige thuishaven Hij zorgt voor Zijn Kerk Laurens Kroon vijftien jaar werkzaam bij de Jeugdbond was. We hadden een voorzitter die de Heere liefhad, voor mij een echte identificatiefiguur. Op de jeugdvereniging was er ruimte om kritische vragen te stellen, waarbij wel leiding werd gegeven. Ook het bijwonen van bondsdagen was voor mij onvergetelijk. Ik vond het bijzonder om te merken dat er nog duizenden andere kerkelijke jongeren waren.”

Hoe won de dienst van de Heere het van de dienst van de wereld?
“Eén preek uit die tijd staat nog in mijn geheugen gegrift. Die preek ging over de roeping van Adam: ’Waar zijt gij?’ De Heere vroeg hiermee als het ware: ‘Laurens, waar ben je nu? Je bent gedoopt en ik heb recht op je, terwijl je je leven buiten Mijn Koninkrijk in dienst van de zonde besteedt.’ Later is de Heere nogal eens op deze preek teruggekomen. Het is echt een wonder als de Heere dat doet. Zijn trouw staat tegenover mijn ontrouw. Ik heb vaak aan mezelf getwijfeld, maar nooit aan de Heere. Hij heeft me op de meest onmogelijke momenten bemoedigd en geleid vanuit Zijn Woord. Ik mag nu een goede, betrouwbare Koning dienen.”

Hoe ben je bij de Jeugdbond terecht gekomen?
“In Tilburg heb ik Technische Vervoerskunde gestudeerd. Na mijn studietijd moest ik in dienst. Dat vond ik een mooie tijd. Ik genoot van het soldatenleven en van de natuur. Tegelijkertijd waren er ook schaduwkanten: er werd veel gedronken, soms drugs gebruikt en naar seksfilms gekeken. Achteraf zie ik heel duidelijk dat de Heere mij hiervoor heeft bewaard. Inmiddels was ik in deze periode als vrijwilliger actief bij de Jeugdbond. Na mijn diensttijd ben ik in de brandstofvoorziening op Schiphol gaan werken. Prachtig werk, maar ik merkte dat ik liever met +16 werkmateriaal bezig was dan met olie. Bovendien had ik de belangrijke betekenis van het jeugdwerk in mijn eigen leven ervaren en wilde ik de waarde ervan graag doorgeven. De voorzitter van de commissie werkmateriaal +16 stimuleerde me te solliciteren op een vacature voor +16 jeugdwerkadviseur. Ik mocht komen praten, op de zaterdag voor mijn bruiloft. Nog voor onze trouwdag lieten ze me weten dat ik aangenomen was. Ik heb de beslissing tot na onze trouwdag uitgesteld…”

Hoe heb je de periode bij de Jeugbond ervaren?
“Tja, we zijn alweer vijftien jaar verder. Doordat het werk veel en afwisselend is, is de tijd voor mijn gevoel heel snel gegaan. Vijftien jaar bij dezelfde baas is niet meer zo van deze tijd, maar het geeft wel aan hoe goed het is om bij de Jeugdbond te werken. Jeugdwerkers zijn net mensen, maar wel bijzonder bevlogen en betrokken mensen. Dat is heerlijk samenwerken. Een beetje een familiecultuur. Ik heb collega’s zien komen en gaan, maar dat is gebleven. Dat komt toch door onze missie: jongeren verbinden. Aan de Bijbel, aan hun opvoeders, aan de gemeente, aan het jeugdwerk. We zien ernaar uit dat de Heere dit werk gebruikt om jongeren door wedergeboorte en bekering te verbinden aan de Heere Jezus. Die vijftien jaar jeugdwerk is verdeeld in periodes van vijf jaar. Van jeugdwerkadviseur via de zomerkampen naar mijn huidige functie: directeur. Dat ben ik nu vierenhalf jaar… Ik heb de mooiste baan van de wereld, al is het wel eens een eenzaam avontuur. De collega’s hebben dat opgelost met een vissenkom, op de vergadertafel in mijn kantoor. De twee goudvissen houden mij gezelschap. Hun namen zijn een publiek geheim.”

“Ik denk dat in de achterliggende tijd het jeugdwerk ingewikkelder is geworden. Er komen veel nieuwe vragen op ons af, die niet zomaar te beantwoorden zijn met oude antwoorden. Denk aan de opkomst van nieuwe media. Vijftien jaar geleden had de Jeugdbond geen internetaansluiting en had ik geen mobiele telefoon. Jongeren van nu kunnen zich daarbij al niets meer voorstellen. Hyves bestaat nog maar een jaar of zes, andere sociale media zijn nog jonger. De drempels naar de wereld zijn nog nooit zo laag geweest. Dergelijke ontwikkelingen vragen om visie, om keuzes. Als Jeugdbond moeten we daarin een weg vinden die Bijbels verantwoord is en die recht doet aan de realiteit van 2011. Ik vind dat niet makkelijk. De persoonlijke relatie met jongeren is belangrijker geworden. Daaraan besteden we veel aandacht. De vader-zoon driedaagses, die de Jeugdbond nu twee jaar organiseert, zijn daarvan trouwens een goed voorbeeld. Ik geniet daar enorm van. Bij alle veranderingen zijn de jongeren eigenlijk wel hetzelfde gebleven, en het Woord van God gelukkig ook. Ik vind het bijzonder om samen met jongeren te luisteren naar wat God tegen ons zegt in deze tijd. Wedergeboorte, geloof en bekering zijn nog altijd nodig om veilig te zijn achter het bloed van Christus. En de Heere laat in de Bijbel zien dat Hij dat door Zijn Heilige Geest ook wil schenken. Zijn Woord legt beslag. Dan word ik op conferenties of jongerendagen soms persoonlijk bemoedigd en geloof ik dat de Heere ondanks alle ontwikkelingen doorgaat met Zijn werk.”

Welke ontwikkelingen vormen een bedreiging voor ons en onze jongeren?
“Ik ben bang dat het uiten van zorgen zo ontmoedigend is voor jongeren. We kunnen beter positief spreken over de rijkdom van het dienen van de Heere. Maar feit is wel dat de huidige cultuur steeds meer grip op ons krijgt, waardoor het besef wegebt dat God recht heeft op ons leven en ons nodigt tot de zaligheid. Het is eerlijk om deze bedreiging onder ogen te zien. Dat betekent ook eerlijk nadenken over wat wij als kerk willen betekenen voor jongeren die dreigen af te haken. Een andere ontwikkeling is de veruiterlijking van het geloof. Als het leven dichtbij de Heere ontbreekt, gaan we het vaak meer aan de buitenkant zoeken. Ik zeg niet dat ons uiterlijk onbelangrijk is, maar als het een subcultuur wordt, is er weinig geestelijks meer in terug te vinden. Dan worden uiterlijke kenmerken de maatstaf. Verder neemt de binding aan Schrift en Belijdenis af en in plaats hiervan worden ‘mijn geloof en mijn ervaringen’ steeds belangrijker. Hierdoor krijgen interkerkelijke bewegingen steeds meer de ruimte. Ik heb in de afgelopen jaren veel houvast gevonden in de Bijbel, maar ook in de belijdenissen van de kerk. Ik vind het echt een uitdaging om jongeren de waarde van de gereformeerde traditie te laten inzien. Daarbij is de persoonlijke spits cruciaal. Het is een onmisbare taak van de ouders en van de kerk om jongeren een plek in de eigen kerkelijke gemeente te geven. De Jeugdbond dringt er bij kerkenraden op aan om zich te bezinnen op jongeren en hun plek in de gemeente. De Heere heeft hen alles te bieden. Dat moeten we veel meer uitstralen. Als gemeente, maar ook persoonlijk. Want uiteindelijk gaat het erom dat jongeren hun heil en zaligheid vinden in de Heere Jezus.”

Hoe is het voor jongeren om in twee werelden te leven?
“Veel jongeren ervaren daarbij weinig spanning. Ze leven vaak in nog wel meer werelden. Als ze de spanning tussen de seculiere wereld en de door de Bijbel gestempelde wereld van thuis en van de gemeente wel ervaren, is het vaak een worsteling om daarmee om te gaan. Ik wijs dan graag op Daniël. Tegen de stroom in, koos hij voor de Heere en Zijn dienst. Daniël had misschien best kunnen denken dat het voor zijn persoonlijk heil niet zo’n probleem was om zich te verontreinigen met het eten van de koning. Toch weigerde hij. Met deze keuze was hij een voorbeeld voor zijn drie vrienden. Ik kan me voorstellen dat zij mede hierdoor kracht kregen om staande te blijven, ook later in het dal van Dura. Onze keuzes hebben consequenties voor onszelf en onze vrienden. De Heere vraagt van ons: Kiest dan heden wien gij dienen zult. Zo’n keuze is totaal onmogelijk als we zien hoe ons hart aansluit op de aantrekkingskracht van de wereld. Maar het wordt mogelijk als we zien op Jezus, Die als de Koning van de Kerk staande bleef in de verzoekingen, tot het einde toe. Hij zorgt voor Zijn Kerk tot in het laatste nageslacht.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen