Oneerlijk verdeeld?

Ik herken je vraag. De beelden en verhalen uit de hoorn van Afrika schokken je. Hoe kan het toch dat de mensen in Afrika de grootste hongersnood van deze eeuw moeten meemaken, terwijl bij ons de winkels uitpuilen? Er gaat meer geld naar Griekenland dan naar Somalië!

Uitzichtloos Somalië
Op de vraag waarom er in Afrika zoveel honger is, zijn heel veel antwoorden te geven. Een land als Somalië heeft een woestijnklimaat.
Een groot gedeelte van het land bestaat uit droge savannes en is nauwelijks geschikt voor landbouw.
Slechts twee procent van het totale grondgebied is in cultuur gebracht.
Daarnaast heeft Somalië al sinds 1991 geen functionerende centrale overheid meer. Eigenlijk heerst er al die jaren een burgeroorlog, waarbij verschillende groeperingen onder leiding van krijgsheren elkaar naar het leven staan. Zo’n situatie lijkt uitzichtloos. Zet daar een land als Nederland naast, en je beseft hoe bevoorrecht je bent. Onverdiend! Want heb jij een streepje voor op een Somalische leeftijdsgenoot, alleen omdat je in Nederland opgroeit?

Gezondigd
Ten diepste is het onze zonde dat de mensen in Somalië van honger en dorst omkomen. Daniël heeft in Babel niet zomaar gewezen op de zonde van het volk Israël, maar heeft zichzelf erbij in gesloten. Lees zijn indrukwekkende gebed maar in Daniël 9: Wij hebben gezondigd.
Dat moet ook onze belijdenis zijn als het gaat om de nood in deze wereld.
Zo’n hongersnood is niet zomaar op te lossen. In het geval van Somalië houden krijgsheren bepaalde hulpverlening zelfs tegen of eisen die op voor zichzelf. Maar ook het verschil tussen rijk en arm is moeilijk op te lossen, zeker voor de gewone man als jij en ik. De Bijbel leert ons wel enkele dingen rondom dit thema.
Ten eerste dat we matig moeten leven: Zijt niet onder de wijnzuipers, noch onder de vleesvreters (Spreuken 23: 20). Jezelf vol eten kan dus niet.
We moeten ook geven om en aan de armen. Gij zult uw hand mildelijk opendoen aan uw broeder, aan uw bedrukte en aan uw arme in uw land (Deuteronomium 15: 11b).
Daarom heeft Paulus in de zendingsgemeenten gecollecteerd voor de arme gemeente in Jeruzalem (2 Korinthe 8 en 9). De Macedoniërs gaven zichzelf eerst aan de Heere, en daarna aan Paulus (2 Korinthe 8: 5). Ze herkenden in de oproep van Paulus de stem van de Heere. Zo mag jij je hand mild opendoen. De Heere vraagt het van je.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen