Door lijden tot heerlijkheid

Wanneer we de verhouding van Christus tegenover het recht van God bedoelen, spreken we over twee staten. Eerst is er de staat van Zijn vernedering. Zo noemen we de trappen vanaf Zijn nederige geboorte tot en met Zijn nederdalen ter hel. Dan is er de staat van Zijn verhoging. Zo noemen we de trappen vanaf Zijn opstanding tot en met Zijn laatste oordeel.

Vernedering
Gelukkig is er nog rechtspraak in onze wereld. Daar zijn we het over eens. Geloof je dan niet dat God ook recht doet? Nu kan er zich in onze rechtspraak vergissing voordoen.
We kennen allen de twee van Putten en dergelijke gevallen. We noemen dit een gerechtelijke dwaling.
Soms jaren onschuldig gevangen gezeten. Bij God is zulke dwaling uitgesloten, dat geloof je toch ook wel.
De misdadiger behoort schuldig en de onschuldige vrij verklaard te worden. Dit begrijpt iedereen. Dan begrijp je ook wat we met de staat van vernedering en verhoging van Christus bedoelen. In Zijn vernedering was Hij schuldige voor het recht van God. “Maar Hij had toch geen zonde gedaan”, zul je zeggen.
Dat is waar, maar al de schuld van Zijn uitverkorenen liet Hij Zich gewillig toerekenen: de straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem. (Jesaja 53: 5)
Met dat doel werd Hij als Middelaar geboren, dit was de eerst trap van Zijn vernedering.
Vervolgens gaan de volgende trappen van vernedering erover hoe het oordeel van God over de zonde over Hem is uitgesproken en over Hem is voltrokken. Want je begrijpt dat een uitgesproken vonnis ook uitgevoerd moet worden. Anders wordt de rechtspraak een schijnvertoning, waaraan we ons zo kunnen ergeren. Bij God is er de minste schijn, Hij is rechtvaardig in Zijn spreken en rein in Zijn richten (Psalm 51: 6).
Daarom moest Christus als het ware steeds dieper afdalen tot in de helse Godverlatenheid. Zo is Hij met de misdadigers gerekend (Markus 15: 28) en als de voornaamste misdadiger hing Jezus in het midden
(Johannes 19: 18).

Verhoging
Maar wanneer een misdadiger zijn straf uitgezeten heeft, is het dan rechtvaardig hem nog langer vast te houden? Nee, dat is juist onrechtvaardig. Als aan de straf is voldaan is hij geen misdadiger meer. De wet eist dan vrijlating. De gevangenisdeur gaat voor hem open en als een vrij man kan hij gaan waar hij wil.
Je weet vast wat de eerst trap van de verhoging is. De opstanding uit de doden. Wat gebeurde er toen eigenlijk? De steen van Jezus graf werd afgewenteld. God zond een engel om de deur van de doodsgevangenis van Christus te openen.
Als Middelaar werd Hij toen van alle rechtsvervolging vrijverklaard. En zoals Christus voor de Zijnen ter dood veroordeeld werd, is Hij ook voor de Zijnen vrijverklaard van de straf op de zonden. De misdaad Uws volks hebt Gij weggenomen. (Psalm 85: 3)
In de volgende drie trappen van de verhoging is Christus staat van verhoging alleen tot groter heerlijkheid en eer opgeklommen. De laatste trap zal zijn om te oordelen de levenden en de doden.

Zaligheid gepreekt
Maar wat heb ik hier eigenlijk allemaal mee te maken? Alles. Want er is een ding wat we niet kunnen ontlopen. De dood. En sterven is God ontmoeten. Ik weet wel dat proberen we allemaal uit onze gedachten weg te drukken. Maar ga eens eerlijk met jezelf om. Hoe is het met jou als je vandaag nog voor God moet verschijnen? Meen je dat er dan vergissing of rechtelijke dwaling mogelijk is? Als God in het ontzaglijke gericht van Golgotha Zijn eigen Zoon niet spaarde, zal Hij jou dan wel sparen? Zal Hij onze zonden door de vingers zien? Dan zal Gods rechterlijke vonnis uitgesproken en uitgevoerd worden. Hoe diep zal dan de trap van mijn vernedering zijn? Zoals de diepste trap van Christus vernedering zonder ooit een trede van verhoging.
Weet je wie dan het diepst vernederd zullen worden? Die onder de verkondiging van zulke liefde van God verkeerd hebben Die Zijn eigen Zoon niet spaarde maar Hem in het gericht stelde en veroordeelde, opdat in Hem ons de zaligheid gepreekt zou worden.
Gelukkig als we hier, door de Heilige Geest, God als onze Rechter leren kennen en Hem om genade leren smeken. Dan ga ik vandaag nog geloven dat God mijn zonden niet ongestraft kan laten blijven.
Maar ook dat er bij Hem juist zoveel genade te verkrijgen is. De Heere brengt nooit een boetvaardig hart aan Zijn voeten om dat ter hel neder te laten dalen, hoewel die boetvaardige zondaar zich dat wel waard gaat keuren. Nee, de Heere brengt dat aan Zijn voeten om dat in Christus genade te bewijzen.
Hoe onuitsprekelijk wordt dan het wonder dat in deze Middelaar het oordeel is weggenomen en de vrijspraak van een veroordeelde in zichzelf wordt geschonken. Dan mag ik deze Middelaar bewonderen in de staat van Zijn vernedering én van Zijn verhoging.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen