Hoe lang nog?

Opvoeden is nodig. Het blijkt dat het brein van kinderen en jonge mensen nog onvoldoende ontwikkeld is om zelfstandig beslissingen te kunnen nemen. Ook overzien jongeren niet alle gevolgen van hun daden.
Een sturende hand is onmisbaar.
Kinderen hebben het gewoon nodig dat grenzen worden aangegeven.
Weliswaar is dat tegenwoordig, in verband met de mondigheid, wat lastiger dan vroeger, maar ook vandaag hebben jongeren leiding nodig. Kinderen die urenlang achter een computer spelletjes spelen zijn niet goed bezig. Het is de taak van ouders om hier in te grijpen.

Inhoud
Een goede opvoeding is belangrijk. Dat geldt voor de aardse zaken zoals eetgewoonten (met mes en vork), omgangsvormen (met twee woorden spreken) en scholing (uit het hoofd leren). Belangrijker nog is de Bijbelse opvoeding. Hierbij zijn ouders, uit kracht van de doopbelofte, gehouden om hun kinderen op te voeden tot Gods eer en tot hun zaligheid. Kinderen moeten weten wat zonde en genade is. Kinderen en jonge mensen moeten horen van de schepping en de Schepper, van de zonde en haar oorsprong, van de Zaligmaker en het ware geloof, van de oordeelsdag en de twee wegen.
Het is erg als zulke zaken niet meer aan kinderen en jonge mensen worden voorgehouden. Dan blijven ze verstoken van het meest belangrijke zaken in dit leven. Helaas horen heel veel kinderen en jongeren in ons land nooit van God en Zijn boodschap. Grote groepen jonge mensen hebben niets met God en de Bijbel. Veel ouders vinden dat ook niet belangrijk. Het aardse leven is voor veel mensen het enige wat telt. Dood is immers dood. Dat is de huidige seculiere levensopvatting.

Vrijheid
De seculiere levensopvatting is tastbaar aanwezig. Ons land is postchristelijk geworden. Heel veel mensen hebben totaal niets meer met de Bijbel, het geloof, de kerk en met God. Dat zegt hen gewoon niets meer. Ook zaken als religie, christelijke normen en waarden, het bestaan van God en meer van dergelijke dingen zijn voor veel Nederlanders achterhaald. Bovendien is het langzamerhand vreemd geworden om vanuit religie bepaalde dingen te doen. Onlangs was er in de Tweede Kamer een voorstel om het rituele slachten, wat joden al eeuwenlang doen, te verbieden.
De seculiere meerderheid vond het belang van dieren belangrijker dan de vrijheid van onze joodse medeburgers. En zodoende zal ritueel slachten waarschijnlijk aan banden worden gelegd. De meerderheid beslist dat dit niet meer mag en dus wordt het zo geregeld. Het is schokkend dat de Duitsers in de tijd van Hitler ook al met dergelijke maatregelen kwamen. Maar helaas historische besef is veel Kamerleden vreemd. Geen rituele slacht dus.

Hoe lang nog?
Maar nu een andere indringende vraag: hoe lang mogen ouders hun kinderen in alle vrijheid nog waarschuwen voor de hel en vertellen van Gods genade? Regelmatig zijn er inmiddels stemmen te beluisteren die hier vragen bij stellen. Zeker in het onderwijs zouden dergelijke ‘enge’ dingen niet aan kinderen verteld moeten worden. Het is wachten op een Kamerlid dat dergelijke praktijken aan banden wil leggen.
Denkbeeldig is dat niet. De praktijk van een postchristelijk land wordt gaandeweg duidelijker. Daarin blijft alleen het ware geloof in Christus over. Hij heeft alle macht in hemel en op aarde. Ook rond de opvoeding.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen