Evangelisatie vandaag?

Aan de ene kant is er de optimistische benadering. Aanhangers hiervan geven wel toe dat Nederland in hoog tempo ontkerkelijkt. Temidden van deze ontwikkeling zien zij ook tekenen van hoop. Praten over God en geloof mag weer. Moderne gemeentestichtingsprojecten doen het goed. Verder zijn er in de Randstad migrantenkerken die veel nieuwe Nederlanders trekken.
De ‘optimisten’ zijn om al deze redenen erg pro-evangelisatie. Zij zien tal van kansen en staan bol van de creatieve ideeën. Kerkdiensten worden aangepast aan de eisen van de tijd. Evangelisatiebijeenkomsten worden wervelende shows. Hippe folders brengen de boodschap met pakkende one-liners, die aansluiten bij de belevingswereld van vandaag.
De optimistische benadering kent tal van varianten. Het eenvoudige uitdelen van folders kan gepaard gaan met de verwachting dat Gods Geest het werk zo zegent dat er een landelijke wederkeer komt tot God en Zijn geboden. Helemaal aan de andere kant staan mensen die aan dat laatste geen enkele behoefte hebben. Zij vinden het wenselijk dat de kerk op wereldse wijze overleeft.

Pessimistisch
Dat alles roept een reactie op. Eerder kwam die al toen prof. dr. Van de Beek een boekje publiceerde onder de veelzeggende titel Is God terug?
Hij corrigeerde daarin het beeld alsof de mens weer belangstellender wordt naar God. De hervormde predikant W. M. Dekker uit Mastenbroek voegde daaraan een opmerkelijke oproep toe. We moeten de kerk niet tot leven brengen, zei hij, maar waardig ten grave dragen.
Wat bedoelde hij daarmee? Dekker heeft een hekel gekregen aan het vooruitgangsoptimisme. Alsof wij met een arsenaal aan uitgekiende evangelisatieactiviteiten de kerk van de ondergang zouden kunnen redden! Hij ziet om zich heen een heel andere trend. In kerkverlating en secularisatie wordt Gods oordeel zichtbaar. Dat gaat ook de plaatsen treffen waar de kerk nu nog vol zit.
“Ook Urk gaat vallen, en ook Genemuiden en Staphorst.”
Werkelijke vernieuwing van de kerk begint volgens Dekker met de aanvaarding van dit oordeel. Hij ziet het als roeping van zijn generatie om de kerk ten grave te dragen. Dat betekent: waardig het Woord brengen, maar zonder enig optimisme.
Hij citeert daarbij een tekst als Jesaja 6:10: Maak het hart dezes volks vet, en maak hun oren zwaar, en sluit hun ogen... “We moeten dus nooit met het Evangelie gaan leuren langs de deuren, of er alstjeblieft toch iemand luisteren wil”.

Klippen vermijden
Beide visies in deze interessante en waardevolle discussie kunnen ons helpen om de bovengenoemde vragen te beantwoorden en daarbij niet in uitersten te vervallen en klippen te vermijden. Doen we aan evangelisatie? Ja, want ook vandaag zijn belijdende christenen geroepen het zout van de wereld te zijn. Hoé doen we aan evangelisatie? Niet door te leuren. Waardig. Tijd en plaats in acht nemend.
Evangelisatie begint niet met een werve(le)nde folder, maar met een christelijk leven. Het gaat niet gepaard met hooggespannen verwachtingen, maar karakteriseert zich door gehoorzaamheid. Het oordeel raast over Nederland, maar dat hoeft niet te ontmoedigen. Gods volk is geroepen getrouw te zijn tot in de dood. En Christus Zelf als de Koning van de Kerk zal zorgen dat Zijn Woord doet wat Hem behaagt.
Dát biedt hoop voor de Kerk. Dát geeft moed voor wie van zichzelf niet evangeliseren kan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen