Bliksemschicht en slangenvenijn

Het begint allemaal als een klein jongetje wordt afgeleverd bij zijn oom en tante. Zijn ouders zijn op mysterieuze wijze omgekomen. Hij is zelf aan het gevaar ontsnapt en heeft daar een bijzonder litteken aan overgehouden: een bliksemschicht op zijn voorhoofd. Zijn familie geeft niks om hem en ze zitten hem dwars waar ze maar kunnen.
Op elfjarige leeftijd krijgt hij een bijzondere brief, of eigenlijk: hij wordt bedolven onder brieven, die zijn oom voor hem probeert achter te houden. Hij wordt uitgenodigd om het nieuwe schooljaar naar ‘Zweinstein’ te komen, de Hogeschool voor Hekserij en Hocus Pocus. Dat is het begin van een reeks spannende avonturen, verdeeld over zeven boeken: voor elk schooljaar een deel.

Duistere magie
Hoewel je weet dat veel dingen in het echt niet mogelijk zijn, neemt de schrijfster je mee in een nieuwe gedachtewereld: een wereld van tovenarij en duisternis. Je ziet voor je hoe Harry op z’n bezem stapt, meespeelt in het zogenaamde Zwerkbaltoernooi. Als de leerlingen voor de eerste keer hun toverstaf tevoorschijn halen, gaat het niet meteen goed. Ook voor toveren moet je lessen volgen… Met veel humor worden de blunders beschreven.
Dat lijkt allemaal aardig onschuldig, maar het wordt echt anders als heer Voldemort komt: Hij-Die-Niet- Genoemd-Mag-Worden of Heer van het Duister… De namen zeggen voldoende. Hij is de verpersoonlijking van het kwaad en wordt bijgestaan door een slang. De slang is ook het teken waaraan je Voldemort kunt herkennen. Je denkt natuurlijk meteen aan het Paradijs, waar de duivel in de gedaante van een slang optreedt.
Daar staat tegenover dat Harry de ‘Uitverkorene’ is, degene die het tegen het kwaad op mag nemen. Natuurlijk overwint hij, maar voordat het zover is, moet hij verschillende keren aan groot gevaar ontsnappen. Het wordt steeds gruwelijker en angstaanjagender… Dat merk je trouwens ook in het taalgebruik.
De woorden zijn steeds grover en er wordt in de laatste delen steeds meer vervloekt en gevloekt.

Verfilming
Hoe gaat dat in de films? De fragmenten op internet ademen een sfeer van magie en duisterheid. De verhaallijnen worden zoveel mogelijk gevolgd. Op een gruwelijke wijze wordt het kwaad uitgebeeld en hier en daar wat aangedikt. De duistere gebeurtenissen worden in de zondigste beelden omgezet.
Harry moet zijn krachten meten met het kwaad en wordt tot en met het zesde deel bijgestaan door het hoofd van de school, de oude en wijze Perkamentus. Die overlijdt in deel zes, dus Harry staat er daarna alleen voor.
In de laatste delen openbaart de duistere tovenaar zich in zijn echte gedaante. In het laatste boek sterven dan ook heel veel tovenaars; er heerst dood en verderf. Niet alleen aan de ‘verkeerde’ kant wordt er gemoord, ook aan de ‘goede’ kant.
In de film wordt dat tot in de gruwelijkste details voorgesteld. In de laatste film neemt Harry het in de slotfinale op tegen Voldemort. Het is een uiterste krachtmeting die Harry weliswaar wint – maar met welke beelden en welk taalgebruik?

Filmpremière
Het is waar, de schrijfstijl is boeiend en het verhaal is pakkend geschreven. Maar de inhoud staat zo ver van de Bijbel af, gaat daar zelfs recht tegenin, dat je je geest niet moet vermoeien met dit soort verhalen. Geen aanmoediging dus om de boeken eens te lezen.
Dan maar stiekem naar de film?
Doe het niet! Want als je de film gaat bekijken, dan word je gegrepen door het venijn van de slang.

---
Boekverfilming
Je ziet het steeds vaker: boeken die populair zijn worden verfilmd. Dat is makkelijk als het om klassiekers gaat die je op je leeslijst mag zetten. Veel jongeren kiezen ervoor om dan alleen de film te bekijken. Toch zijn er veel verschillen. Sommige delen van een boek kun je niet verfilmen, bijvoorbeeld als het om gevoelens gaat. Andere stukken uit de film komen niet in het boek voor, maar worden wel gespeeld. De regisseur vindt dat dan beter voor het verhaal, omdat het dan voor de kijker leuker is om te zien. Zo kan er dus ‘geknoeid’ worden aan een verhaal en daarom vindt niet elke schrijver het leuk dat zijn boek op het witte doek komt.
In de boeken die verfilmd worden, staan vaak zondige stukken. Die zonde wordt door de acteurs nagespeeld en kijkers genieten ervan. Vooral als het gaat over zondige liefde. Als je daar ook van geniet, moet je eens lezen wat Bunyan daarover zegt in zijn boek De heilige oorlog. De ‘oogpoort’ staat wijd open voor zondige beelden en die vergeet je niet zo snel. Daarom is het levensgevaarlijk zondige films te kijken! Lees eerst de handleiding van Bunyan voor je weer een dvd’tje tevoorschijn haalt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen