Volhouden door Gods genade

Wat is de volharding der heiligen?
“Dat betekent dat Gods volk – de heiligen – moeten blijven bij de zuivere leer van de Bijbel. De Remonstranten zeggen dat een gelovige het geloof kan verliezen, maar dat kan niet. De volharding in het geloof is een gave van God. Een gelovige heeft dat niet van zichzelf. De gelovige moet ook al biddend meer geloofskennis krijgen. Geloofskennis is: kennis van God in Zijn heilige deugden, kennis van onszelf in onze verloren staat en kennis van Christus als het enige Volhouden door Gods genade Ds. Bakker: Juist door de strijd groeit het geloof middel tot verzoening met God. Zij moeten volharden in het gebed om deze zaken te leren kennen. Om zekerheid te krijgen over de verzoende relatie met God. Maar die zekerheid ebt soms zo snel weer weg. Dan blijft het vonkje er wel, maar waar is de vlam?”

Het vijfde hoofdstuk van de Dordtse Leerregels gaat over de volharding der heiligen. Waar komt dat artikel vandaan?
“De achtergrond van het hoofdstuk over de volharding is de dwaling van de Remonstranten. Zij leren dat mensen het vermogen hebben om in het geloof te volharden als ze dat willen. Volgens de Remonstranten kan iemand het geloof ook weer verliezen. Tegen deze dwaling hebben onze vaderen op de synode van 1618-1619 stelling genomen. De mens heeft geen wil en geen vermogen om te geloven. Een gelovige blijft helemaal afhankelijk van de Heilige Geest Die het geloof in het hart heeft geplant. De oefeningen van het geloof kunnen verflauwen. Maar wat de Heere geplant heeft, dat blijft. Daarom is het ware geloof niet verliesbaar.”

Laat de volharding juist de troost van de verkiezing zien?
“De verkiezing is voor veel mensen vaak een struikelblok. De verkiezing is geen muur waar we tegen stuk lopen, maar de verkiezing is een poort. Als er geen verkiezing zou zijn, dan zou er geen mens zalig worden. In de volharding zien we: als je door de poort bent, dan is er geen weg meer terug.”

Waar kunnen we in de Bijbel lezen over de volharding der heiligen?
“Paulus is in Efeze 6 wel heel duidelijk over volharding. Hij tekent de strijd van de Kerk tegen de duivel, de wereld en het eigen vlees. Door de geestelijke wapening mogen ze in deze strijd volharden. Volharding der heiligen zien we ook duidelijk in de vervolging van de vroegchristelijke Kerk. Ondanks de dreiging en gevangenschap volhardden de discipelen in het geloof. Volharden in het gebed, in de samenkomsten. Door de liefde en door de volharding die de Heilige Geest geeft, bleven ze doorgaan met het verkondigen van het Evangelie.”

Maar Petrus lijkt bijna van het geloof af te vallen.
“In Mattheüs 16 vraagt de Heere Jezus aan zijn discipelen: wie zegt gij dat Ik ben? Dan zegt Petrus: Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God. Niet lang daarna is het diezelfde Petrus die een andere belijdenis uitspreekt: Ik ken de Mens niet. Hij herroept alles. Daar zie je wat er gebeurt als de Heere iemand even aan zichzelf overlaat. Petrus is zelf tot niets in staat. Maar God geeft de volharding. De Heere Jezus zegt later tegen Petrus: Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet ophoude.”

De Dordtse Leerregels zeggen dat de gelovige van de volharding verzekerd is. Hoe groot is die zekerheid dan?
“De Dordtse Leerregels zeggen in Hoofdstuk 5, artikel 9: ‘de zekerheid is er naar de mate van het geloof’. Als je bij een stille vijver staat en je neemt een steentje en je gooit het erin, dan zie je slechts een kleine rimpeling. Als je nu een grote baksteen pakt en je gooit die in het water, dan hoor je een grote plons gevolgd door veel beweging. Dan is het geen vraag of die steen wel in het water terecht gekomen is. Zo is het ook met het geloof. Naar de mate van het geloof zal er ook zekerheid zijn. Zekerheid voor de gelovigen dat zij vergeving van de zonden en het eeuwige leven hebben. Dit kan nooit buiten Christus om. Hij heeft de vergeving der zonden en het eeuwige leven voor Zijn Kerk verdiend. Daarom moeten ‘twijfelaars’ niet in hun eigen verdiensten verstrikt blijven, maar moet er een opwas in de genade komen. Dat Christus Zichzelf aan de gelovige gaat openbaren. En hoe meer geloofsomgang met Christus hoe meer geloofzekerheid. De omgang met Christus brengt vruchten voort. De gelovige mag uit de vruchten van het geloof verzekerd worden van zijn geloof.”

Wat zijn die vruchten van het geloof?
“Als je een appelboom hebt, dan gaat het niet om de bladeren, maar om de appels. De liefde tot God is een vrucht van het geloof. Het haten en laten van de zonden is een vrucht van het geloof. Het vragen om vergeving van de zonden is een vrucht van het geloof. Een levend gemaakte ziel kan uiteindelijk niet meer zonder Christus. Hij is immers de Middelaar! Zoet zijn dan de vruchten die mogen vloeien uit de gemeenschap met Hem! En dan wil zo iemand ook in wederliefde zijn of haar leven in Zijn dienst besteden.”

Een gelovige kan aan alles twijfelen. Wat kan dan de volharding der heiligen betekenen?
“Een kaper komt nooit op een leeg schip af. Dat zie je tegenwoordig ook weer voor de kust van Somalië. De kapers pakken wel een schip dat de moeite waard is. De duivel is er altijd op uit om twijfel te zaaien. Daar is satan in het paradijs al mee begonnen. Hij kan het werk van God niet afbreken. Maar hij probeert wel de troost van Gods werk af te nemen door dat werk in twijfel te trekken. Als de twijfel toeslaat kan het donker worden in het hart van de gelovige. Soms zo donker dat er van geloofszekerheid niets meer over blijft. Als je met een dropping ergens neergezet wordt, in het pikdonker, dan weet je niet waar je bent. Soms zie je echt geen hand voor je ogen. Zo kan ook de innerlijke bestrijding en twijfel ertoe leiden dat je niet meer weet waar je staat. Dat je de geloofsweg niet meer kunt bekijken. Dan blijkt hoe belangrijk de wortel van het geloof is. Die wortel is door God Zelf geplant en die wortel kan niemand eruit trekken. Men zei vroeger wel eens: de duivel is dom. Want hoe meer de duivel de gelovige bestrijdt, hoe meer hij hem uitdrijft naar God. Juist door de strijd groeit het geloof.”

Wat betekent de volharding der heiligen voor uzelf?
“Periodes van bestrijding en twijfel zijn niet aangenaam. Maar als God het weer oplost dan is de zoetheid groter dan de bitterheid van de bestrijding. Paulus zegt: En alle kastijding als die tegenwoordig is, schijnt geen zaak van vreugde, maar van droefheid te zijn; doch daarna geeft zij van zich een vreedzame vrucht der gerechtigheid dengenen, die door dezelve geoefend zijn. Dan zie ik af achteraf dat de beproeving leidt tot meer geloofskennis, meer vastheid. Door het vuur van bestrijding gelouterd. Om met de les van de beproeving aan Gods voeten terecht te komen: Ik dank U, HEERE ! dat Gij toornig op mij geweest zijt, maar Uw toorn is afgekeerd en Gij troost mij.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen