Zijt gij een Christen!?

Christen-zijn zonder te spreken over Christus kan niet. Vandaar dat het thema van de dag uitgewerkt wordt in drie deelthema’s vanuit de drie ambten van Christus: Profeet, Priester en Koning. Tijdens het openingswoord spreekt ds. A. Verschuure over Christus en de christen in het priesterlijk werk. Bij de tiende plaag in Egypte wordt de verderfengel aangekondigd. Hij zal komen om gericht te oefenen, want het loon van de zonde is de dood.
Weegt het heilig recht van God al op uw ziel? Heeft u dat doodvonnis al aanvaard, want dat is de weg waarin het priesterlijk werk van Christus waarde krijgt.
Wanneer Ik het bloed zie, zal Ik ulieden voorbijgaan (Exodus 12: 13).
Dat is het bloed van een volkomen en onschuldig lam. Zo stond Christus voor Pilatus: als een volkomen, onschuldig en gewillig Lam, beladen met de schuld van Zijn Kerk.
Dit krijgt waarde voor een christen die zichzelf heeft leren kennen in zijn schuld, in zijn onwaardigheid maar ook in zijn vijandschap en onwilligheid tegen de weg van vrije genade. Een volkomen Lam krijgt waarde voor een volkomen zondaar.
Om in die weg te leren zichzelf als een levend dankoffer Hem op te offeren. Is het feest voor u dat u niet meer hoeft te zondigen? Is het uw verlangen: Och, of nu al wat in mij is, Hem prees!
Daarna spreekt ds. G. Heijkamp over het profetisch ambt. Ben ik een christen, ja of nee? Dit is een zaak van leven of dood. We zijn óf verloren in de eerste Adam om eigen schuld, óf behouden uit vrije genade in de tweede Adam.
God schiep de mens met drie ambten bekleed. Adam kon op een rechte wijze over God spreken en zijn lof verkondigen. Zo had God het bedoeld, maar dan komt de wanklank, het redeneren, het twijfel zaaien. De mens legt het ambt af en is nu onbekwaam tot enig goed en een leugenprofeet geworden, in dienst van de duivel. In Romeinen 3 staat: Hun keel is een geopend graf, de doodslucht komt eruit. Belijden we het als profeet geschapen te zijn, maar nu alleen maar wanklanken te kunnen voortbrengen?

Gezalfde
Zo’n gevallen ambtsdrager gaat het van stap tot stap weer leren van de gezalfde Ambtsdrager. Hij is gekomen om de drie ambten te herstellen. Christus is gezalfd met de Heilige Geest en door God verordineerd als de hoogste Profeet, als Leraar ter gerechtigheid. Zoals de zalf van bovenaf drupt naar beneden, van het hoofd naar de voeten, zo druipt het van het Hoofd naar de ledematen. Dus wie ook gezalfd wil worden, moet ingelijfd worden in Christus. Wanneer de eerste druppel van de wedergeboorte valt dan zie je dat God een verterend vuur is. Dat is iets anders dan Christus door het geloof te ontdekken.
Als de Heere in beginsel de drie ambten gaat herstellen is het zaak om vooral te luisteren en Gods Woord te onderzoeken. En hoe beschroomd en schuchter je ook bent, je gaat hier toch van spreken, je gaat waarschuwen, want Hij is het allerhoogst en eeuwig goed.
En je denkt al bezig zijnde dat je de onoverbrugbare kloof tussen de Heere en je ziel toch kan overbruggen. Maar dan leert die Leraar ter gerechtigheid: Goed doet geen nut ten dage der verbolgenheid, maar de gerechtigheid redt van de dood. En daar sta je dan met al je eigengerechtigheden! Dat valt niet mee, maar het is heilzaam onderwijs, want dan komt er plaats voor Christus. Hij leert je aan Zijn voeten te buigen. Hij openbaart dat het bij
Hem vandaan komt: Ik heb hulp besteld bij een Held die machtig is om te verlossen. Als je iets mag leren kennen van die gezegende Middelaar Gods en der mensen, dan zijn er ogenblikken dat je in verwondering zegt: Heere, ik kan nog zalig worden en ik weet ook in Wie: de Heere Jezus Christus. Dan worden die Namen dierbaar en zo veel zeggend. Dan ga je zijn Naam belijden in je omgeving. En ze denken en hopen dat het altijd zo blijft.

Leeg vat
Maar wat zien we ook in het leven van Petrus dat een hartelijke belijdenis zo dicht bij de verloochening van Zijn Naam ligt. Eerst: Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God en even later: Ik ken de mens niet. Daar hebt u het leven van de christen: op en neer! Door de oefeningen van het geloof mag er meer vastheid en zekerheid van het werk Gods in Christus zijn, toch blijft het een aanhankelijk, afhankelijk, schuldbelijdend en biddend leven: Zend Uw licht en Uw waarheid dat die mij leidde. Ze zijn zo onwetend, zo onvrijmoedig en zo op zichzelf gericht dat ze zeggen: ‘Heere hoe moet ik Uw naam belijden?’ Wat een wonder dat de zalfolie van de Heilige Geest van Bovenaf vloeit.
Het vloeit altijd in een leeg vat. Als ik het niet meer weet en als ik het niet meer kan, leert Hij: Uw vrucht worde uit mij gevonden. Dat komt openbaar in ons spreken en in onze levenswandel, want dan gaan we iets van de geur van Christus verspreiden.
De eis van God om Zijn Naam te belijden geldt ook als u onbekeerd bent. Voelt u de klem van ‘te moeten en niet te kunnen’? Augustinus vroeg daarom: ‘Geef wat Gij eist en Gij zult niet tevergeefs geëist hebben’.
Zo’n leven geeft strijd, van binnenuit en van buitenaf. Paulus zegt: Want het goede, dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik. Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods? Ik dank God door Jezus Christus, onzen Heere.
Het geeft een mishagen aan jezelf en het leven meer en meer zoekend buiten jezelf. Maar dan heb je toekomst, want het Hoofd is boven.
Dwars door alle verdrukkingen en vervolgingen heen, kan het niet anders dan dat de Kerk ook boven komt. Dat volk heeft toekomst. Dat gaat straks eeuwig spreken en zingen: Gij hebt ook míj gekocht met Uw bloed. Gode zij dank voor Zijn onuitsprekelijke gave.

Strijd
Na de middagpauze spreekt ds. J.W. Verweij kort over Christus die als Koning alle gerechtigheid gaat vervullen in de weg van de voldoening voor al zijn onderdanen. Hij stelt ze voor aan Zijn Vader als een reine maagd, zonder vlek en rimpel. Hij getuigt: Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Wij zijn allen voor de waarheid, maar zijn wij ook in de Waarheid? Wie Hem need’rig valt te voet zal van Hem Zijn wegen leren.
Tijdens het interview van onze presidente met haar zoon drs. J.J. Teerds komt naar voren dat verslaving iets van het slaaf-zijn in zich heeft. We kunnen overal verslaafd aan raken. Alcohol is het bekendst.
Denk daarbij ook aan het gebruik van breezers, want dat is erger dan bier. Bovendien kan teveel alcohol op jonge leeftijd de ontwikkeling van de hersenen stop zetten, terwijl de hersenen pas op de leeftijd van 24 jaar gerijpt zijn. Een verslaafde heeft de neiging om zijn verslaving te ontkennen. Een heel belangrijk advies voor de omgeving is om geen verantwoordelijkheden van de verslaafde over te nemen. Daardoor gaat de verslaafde misschien zien dat hij een probleem heeft. Zoek als naastbetrokkene hulp, mogelijk kan dat een ingang betekenen voor de problematiek van de verslaafde.
Als een verslaafde uiteindelijk de noodzaak van behandeling inziet, dan is het de bedoeling dat hij zijn eigen verantwoordelijkheid neemt.
Dat hij gaat realiseren wat het doet met zijn lichaam. Er zal ook oog zijn voor de vraag: Wat maakt dat je dit gebruikt?
Teerds benadrukte dat een warm en open gezinsklimaat preventief zou kunnen werken in de strijd tegen verslaving. In hoeverre is iets in uw gezin bespreekbaar? Als een puber iets in vertrouwen zegt, geef dit dan niet in kwetsende zin terug.
Bij de afsluiting geeft ds. Verschuure aan dat Gods kerk amen leert zeggen op het vraagteken achter het thema van deze dag. Er blijft alleen maar schuld over. Ik zal me doen overhouden een arm en ellendig volk, maar die zullen op de Naam des Heeren betrouwen. Er is verwachting voor de grootste zondaar, want de enige Hogepriester bidt ook in deze donkere tijd. Hij bidt dat Hij Zijn Kerk van de boze bewaart. Hij eist van Zijn Vader loon op Zijn arbeid. Hij bidt dat waar Hij is, zij ook zijn die de Vader hem gegeven heeft. Zult u bij dat feest zijn?

Traditiegetrouw zingen we aan het eind van de Bondsdag staande Psalm 122: 3. ‘Dat vreed’ en aangename rust, En milde zegen u verblij’…’

Wilt u iets over verslaving delen met drs. J.J. Teerds, dan kunt u contact met hem opnemen via: j.teerds@dehoop.org.

---
Mevrouw J. Mekelenkamp-Beumer uit Emst over de Bondsdag: “Ik zie er altijd naar uit: De Bondsdag! Het is een hoogtijdag van de vrouwenverenigingen. Het is een dag van bezinning en ontmoeting. De bezinning voorop. Gij een Christen!? Een indringend onderwerp. Een zaak van leven of dood. Christus en de christen zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Dat we dat toch maar steeds weer beseffen mogen. In de middag een interview met drs. J.J. Teerds door zijn moeder mevrouw Teerds- Gertenbach over verslaving. Veel hebben we meegekregen deze dag. Het is aan te bevelen om onze Bondsdagen te bezoeken!”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen