Zwijgende Ezechiël

Daarom zien we Ezechiël even later stil in huis zitten. Hij kon niet eens naar buiten komen, want hij had zich laten vastbinden! De mensen stelden vragen: ‘Hoe is het met je, Ezechiël?’ ‘Heb je een boodschap voor ons of zou je voor ons willen bidden?’ Ezechiël antwoordde met geen enkel woord. Hij waarschuwde niet eens meer. Het leek wel alsof hij niet alleen zelf was vastgebonden, maar ook zijn tong. Heel apart.
Het verhaal over Ezechiël deed al gauw de ronde in het kamp.

Huisarrest
Vreemd. Ezechiël was tot profeet geroepen, maar moest zijn mond houden. Alleen af en toe, als God wat te zeggen had, deed Ezechiël even zijn mond open. Voor de rest was hij gesloten als een pot. Waarom? Hij beeldde met zijn huisarrest uit dat Israël in ballingschap zou gaan. Het zou niet bij tienduizend ballingen blijven.
Ezechiël gaf geen antwoord als iemand een vraag stelde. Op die manier liet de Heere weten dat ook God niet meer naar het volk wilde luisteren en zou zwijgen. De tijd van geduld was voorbij – de maat was vol. De Heere zou hoe dan ook Jeruzalem laten vallen. God was niet meer te verbidden.
We kunnen te ver gaan. Er kunnen donkere tijden aanbreken voor een kerk, een gemeente of een individuele zondaar. Zover dat er niet meer te onderhandelen is. In ieder geval voorlopig niet. Dat is een ernstige zaak. Laten we het toch zover niet laten komen.

Miniatuur-stormrammen
Zonder een woord te zeggen, begon Ezechiël met zijn vinger een plattegrond te tekenen op een groot stuk klei. De omstanders zagen onmiddellijk dat het een plattegrond van Jeruzalem was. Toen de profeet om de tekening een wal van aarde maakte en miniatuur-stormrammen uit klei boetseerde, begrepen de mensen wat dat betekende. De stad zou weer belegerd worden.
Dat was niet zo mooi, maar de Heere zou toch nooit toelaten dat hun mooie stad en Zijn tempel zou worden verwoest? Zij waren toch Gods uitverkoren volk?
Even later kwam Ezechiël met een ijzeren pan of plaat aandragen. De mensen moeten gehoopt hebben dat hij daarmee de vijand een klap zou geven. Dat zou immers betekenen dat de vijand de stad nooit zou innemen. Maar nee, Ezechiël plaatste de harde plaat rechtop tussen zichzelf en de belegerde stad. Alsof hij zich afzijdig hield. Met andere woorden: God zou de vijand laten begaan en hen Jeruzalem laten verwoesten!

Harde les
Er zullen vragen gesteld zijn. Maar er volgde geen discussie op. Ezechiël hield gewoon zijn mond. Hij had zijn boodschap doorgegeven: God was vastbesloten Israël een goede les te lezen. Ze dachten zeker dat ze als verbondsvolk onoverwinnelijk waren. Ze zouden er achterkomen dat God hun zonden nog ernstiger nam dan die van anderen – juist omdat ze zo’n bevoorrecht volk waren!
God sluit zijn oren voor hun gebed! De zogenaamde heilige stad kreeg te maken met Gods ijzeren oordelen.

---
Lezen en vragen
Lees Ezechiël 3: 22-27 en 4: 1-3 1.
1 Denk jij soms ook stiekem dat jij geen ongeluk, geen kanker of andere erge dingen zullen krijgen? Hoe komt dat? 2. Hoe komt het dat de mensen - ook na de eerste ballingschap - nog steeds dachten dat Jeruzalem niet verwoest kon worden?
3. Wat maakt scheiding tussen jou en God? Voel je dat ook?
4. Noem een paar manieren waarop de Geest kan worden uitgeblust en bedroefd.
5. Weet je andere voorbeelden uit de Bijbel waar bidden niet meer hielp?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen