Kleine gemeente, grote betrokkenheid

Vlak boven Amsterdam ligt Westzaan, een klein dorpje in de Zaanstreek. Een regio met veel weilanden, kaarsrechte sloten en karakteristieke molens. Vanouds heeft Noord-Holland niet veel gehad met de Reformatie. Wel verschenen er talloze doperse kerken, vertelt ouderling J.W. Tanger van Westzaan.
Ook het kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeente heeft doperse wortels. Het gebouw is een voorbeeld van een ‘vermaning’, een schuilkerk van de dopersen.
Hoewel de gereformeerden liever niet zagen dat de dopersen naar de kerken gingen, werd dat oogluikend toegestaan. Ook de overheid gedoogde de wederdopers. Het kerkgebouw uit Westzaan stamt uit 1695. Rond 1860 kreeg het godshuis een stenen voorgebouw, in 1875 werd een orgel geïnstalleerd.

Scheiding
Dat de kerk nu aan de Gereformeerde Gemeente toebehoort, is wonderlijk gelopen, aldus Tanger.
“In 1951 hadden we een conflict over dominee R. Kok. Daardoor scheurde de gemeente. De helft sloot zich aan bij een Christelijk Gereformeerde Kerk, de andere helft kon niet mee.” Degenen die bleven, kerkten dan hier, dan daar. Ruim tien jaar later, in 1964, besloot de doperse gemeente haar kerkgebouw te verkopen. Door de kerkverlating was het ledental zo teruggelopen dat het houden van diensten niet meer vol te houden was.
Er waren twee kanshebbers: de Gereformeerde Gemeente en de Rooms-Katholieke Kerk ter plaatse. Omdat de dopersen de kerk aan de gereformeerden gunden, werd in dat zelfde jaar nog een deal gesloten. Gevolg: de Gereformeerde Gemeente kerkt in een prachtige kerk, met een juweeltje van een orgel.”

Regio
Westzaan is een kleine gemeente.
Op zondag komen ongeveer zestig tot zeventig mensen uit de regio naar de kerk, schat Tanger in. De gemeente telt in totaal nog geen honderd leden. “We hebben een stevige categorie ouderen en vrij veel jongeren. Daartussen zit maar een kleine groep.”
Door het relatief grote aantal jongeren is er een kinderclub en een jeugdvereniging. Tanger: “De kinderclub telt veertien leden, zo’n tien tot vijftien jongeren bezoeken de JeV. Dat is een heel hoge opkomst.”
De gemeente heeft twee ouderlingen en drie diakenen. Diakenen krijgen gaat nog wel, een extra ouderling is een ander verhaal. “Het zou fijn zijn als we er een ouderling bij zouden krijgen.”

Betrokkenheid
In een kleine gemeente hebben mensen oog voor elkaar, is de ervaring van Tanger. “Je loopt ook nog wel eens bij elkaar langs voor praktische zaken.” Dat onderlinge verbondenheid jaloersheid van buitenstaanders kan verwekken, heeft Tanger ook ervaren. “Ons oudste gemeentelid van 94 jaar zit in een bejaardentehuis. Ze zit met nog drie andere vrouwen op een kamer.
Pas zei een van die vrouwen tegen de overbuurvrouw: ‘Wat krijgt ze veel bezoek’.”
Tanger: “Je ziet dat wel vaker. In grote gemeenten van meer dan duizend leden is er in vergelijking veel minder betrokkenheid op elkaar dan in kleine gemeenten.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen