Gemaskerd bal

Eind van de middag. Ik loop door het centrum om snel een boekenbon te kopen. Ik passeer een vrij nieuwe winkel. Het moet een kledingzaak zijn, maar dat zie je alleen aan de etalage. Er staan elegante poppen in met nog elegantere japonnen. De winkel lijkt verder wel een balzaal. Ergens helemaal achterin is een vak met kleding te ontdekken.
Ik bekijk de etalagepoppen. Ze dragen feestkleding. Het thema van de etalage is denkelijk: gemaskerd. De poppen hebben oogmaskertjes voor.
Ineens denk ik terug aan een boek dat ik vroeger keer op keer las. Het is geschreven in crisistijd, zo rond de jaren ‘30. Om te ontvluchten aan de ellende van honger, kou en werkloosheid was het heerlijk om weg te duiken in een andere wereld. De wereld van rijke jongedames die druk zijn met de HBS, tennis, de club en de sociale activiteiten. Uiteindelijk moet dat resulteren in een ‘goed huwelijk’ waarbij de stand meer geluk bepaalt dan de liefde.
Het geluk in zo’n huwelijk is zo groot niet. Verderop in het boek blijkt een van de dames, gehuwd en gezegend met een kind, ten prooi te vallen aan verveling. Om die te verdrijven, spant ze zich in voor het grote, gemaskerde bal dat gegeven staat te worden. Ze bloeit helemaal op en is bezig met haar kostuum, dat van haar man en dat van haar zuster. Haar familie vindt er een raar smaakje aan zitten. En terecht. Tijdens het gemaskerde bal blijkt dat ze aan de haal gaat met een andere man. Het subtiele, zwarte oogmaskertje biedt voldoende bescherming om te ontvluchten aan de verveling.
Gemaskerd. Dat biedt ongekende mogelijkheden.
Het geeft je de kans om iets te doen waar je vanuit jezelf nooit toe zou kunnen komen. Het masker maskeert het geweten.
Die gedachte doet me schrikken. De straat is inmiddels donker geworden. De boekenbon is verpakt en weggegleden in mijn tas. Ik denk aan de mensen in mijn omgeving, aan mijn collega’s, aan de mensen in mijn kerk, aan iedereen die voor mij van waarde is. Ze handelen, praten en bewegen. Maar wie zijn ze echt? Ken ik ze omdat ze zichzelf zijn? Of herken ik ze aan hun masker?
De weg naar huis is kort. Ik steek de sleutel in het slot. En terwijl ik de trap naar boven beklim, dreunt het in mijn hoofd.
Gemaskerd bal... gemaskerd bal. Ik dans in een gemaskerd bal.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen