Ik hou van jou!

In het oude Rome werd op 15 februari altijd ‘Lupercalia’ gevierd. Lupercalia was een vruchtbaarheidsfeest ter ere van de afgod Juno, de beschermgodin van de vrouw en het huwelijk, en de natuurgod Pan.
Op dit feest werden jonge, ongetrouwde vrouwen aan ongetrouwde mannen gekoppeld. De namen van de jonge vrouwen werden opgeschreven en in een kom gegooid.
De mannen mochten vervolgens om de beurt ‘een lootje trekken’.
De twee waren vervolgens elkaars feestpartner.
In de eerste eeuwen na Christus, toen het christendom begon op te komen in Europa, werd deze heidense praktijk verboden. Paus Gelasius beval dat er in plaats van Lupercalia een gedenkdag moest komen voor Sint Valentijn, een bisschop die de marteldood was gestorven. Deze gedenkdag zou ‘Sint-Valentijnsdag’ gaan heten en moest op 14 februari gevierd worden.

Briefje van Valentijn
Bisschop Valentijn leefde tijdens de regering van keizer Claudius II . Deze keizer had veel soldaten nodig om zijn grote rijk in stand te houden. De rekruten mochten niet getrouwd zijn volgens de keizer, omdat ze anders teveel aan hun vrouw zouden denken tijdens gevechten aan het front. Eén van deze soldaten kwam in de knel met dit bevel.
Het verhaal gaat dat hij, samen met zijn vriendin, bij bisschop Valentijn kwam, met het verzoek of de geestelijke hen wilde trouwen. De man was een heiden, de vrouw was christelijk. Bisschop Valentijn hechtte meer waarde aan de liefde tussen man en vrouw dan de wet van de keizer en besloot het stel te trouwen.
Uiteraard kwamen al snel meer jonge paren met dezelfde wens naar de bisschop toe. Maar keizer Claudius kreeg hier lucht van en besloot dat bisschop Valentijn voor hem moest verschijnen. Toen de bisschop vervolgens de keizer wilde bekeren, was de maat vol en liet Claudius hem martelen en onthoofden. Dit gebeurde op 14 februari. Vlak voor bisschop Valentijn de dood stierf, kon hij nog net de dochter van de gevangenisbewaarder een briefje toestoppen. ‘Van je Valentijn’, stond erop.

Parfum en kaarsen
Of het verhaal van Valentijn echt gebeurd is, is nog maar de vraag. In ieder geval heeft de gedachtenis aan bisschop Valentijn alles te maken met heiligenverering. Gelukkig heeft het sturen van een anoniem kaartje aan een geliefde, geen verband meer met die verering van ‘heiligen’.
Ook niet-anoniem wordt tegenwoordig veel gedaan aan Valentijn.
De drogist verkoopt parfum in rode verpakking, bij de Hema zijn kaarsen in hartvorm verkrijgbaar en het chocoladeschap van de supermarkt ligt overvol. Het kan geen kwaad om een geliefde eens flink te verwennen. Maar of dat per se op 14 februari moet? Iemand liefhebben duurt langer dan een winterdag…

---
“Iets leuks met ‘I love you’ erop”
Hennice (17) vindt Valentijn een leuk idee. “Het is spannend een kaartje te sturen als je verliefd bent op iemand. En het is ook leuk met Valentijn een cadeautje te geven als je verkering hebt.” Wat ze cadeau zou doen? “Een lekker luchtje of iets lekkers, omdat het gewoon een vriendelijk gebaar is.” Toch hecht ze er niet heel veel waarde aan. “Als er geen Valentijnsdag zou zijn, zou het ook goed zijn. Ik zou het niet missen.”
Elze (17) denkt er ook zo over. “Ik hoor wel eens mensen, die zeggen: ‘Leuk hè, ik heb een Valentijnskaart gehad!’ Maar volgens mij kun je het beter tegen iemand zeggen dat je hem of haar leuk vindt, in plaats van een anonieme kaart te sturen.” Als ze zelf een vriend had, zou ze wel aan Valentijn doen. Ze zou het grappig vinden om elkaar op die dag iets speciaals te geven. “Bijvoorbeeld een foto van mezelf of iets leuks met ‘I love you’ erop.” Maar in het algemeen hecht ze niet zoveel belang aan Valentijn: “Als het er niet was, zou ik het ook best vinden, omdat je zonder Valentijnsdag ook aan je vriend of vriendin kan laten merken dat je van elkaar houdt.”
Of er bij hun op school speciaal aandacht aan Valentijn wordt besteed? Hennice: “Nee, op mijn school wordt niets aan Valentijn gedaan. Op mijn vorige school deden ze er wel aan. Je kon dan een roos kopen met een kaartje. Ik vond dit altijd wel een leuk idee.” Schoolgenoot Elze: “Ik vind het wel best dat er niks aan gedaan wordt.”
Gaan de dames dit jaar iets aan Valentijn doen? Elze is het niet van plan: “Nee, want ik heb geen verkering.” Hennice houdt het spannend: “Misschien. Wie weet…”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen