Bewaar het pand

Meer dan de helft van mijn tegenwoordige huisgenoten is lid van een studentenvereniging. Aan tafel is dat nogal eens onderwerp van gesprek. Ze zijn zodanig enthousiast dat ik pas besloot om eens met hen mee te gaan.
De avond die we zouden bezoeken was open van karakter. Iedereen welkom dus. De reacties van mijn huisgenoten op de vraag of ik mee kon, waren allemaal positief. Het beloofde een leuke avond te gaan worden!
Het werd een waardevolle avond. Want toen ik naar huis terugkeerde, was ik tot een inzicht gekomen! En dat is precies het doel van een goed-reformatorische studentenvereniging. Toch?
Daar zat ik dan. Temidden van jongere en oudere studenten. Reformatorisch genoeg om ‘de kerk van de toekomst’ te zijn. Veelbelovend.
De pauze brak aan. Tijd voor iets te drinken. De kerk van de toekomst begaf zich uit het kerkgebouw naar de naastgelegen zaal om daar te pauzeren. Ik wandelde met de menigte mee en haalde ook wat te drinken. En toen?
Mijn huisgenoten waren her en der verdwenen of in diep gesprek gewikkeld. Ik dwaalde wat rond en bekeek de verkooptafel. Helaas. Al die openlijke reclame voor de betreffende vereniging kon mij – als gast – niet tot een koop verleiden. Ik dwaalde weer wat verder rond, maar de zaal was snel bekeken. De menigte daarbinnen werd trouwens groter en groter dus het dwalen werd ingewikkeld.
De gast had niet zoveel mogelijkheden meer om zichzelf nog te vermaken. Ik moest me dus wel laten duwen in de rol van muurbloempje. Een pilaar in dit geval, waar ik eenzaam tegenaan geleund stond.
Het vocht was snel opgedronken; de cake verorberd. En toen?
Gelukkig dat een huisgenoot een gesprek aanknoopte. En toen dat eenmaal op gang gekomen was, vloog de tijd om. Een heftig belgeschel kondigde het volgende deel van de avond aan.
Ik ging na de pauze naar huis. In het Utrechtse bushokje wachtte ik gelaten op de bus. Terwijl het ronkende gevaarte me naar huis bracht, passeerden de beelden nogmaals de revue. Ik had me begeven onder de kerk van de toekomst. En mijn ervaring gaf me niet de hoop dat de volgende generatie kerkleden gastvrijer zal zijn dan de huidige. Een verpletterend inzicht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen