Uitzichtloos

Hun verhaal is niet vrolijk. Vader verdient zijn geld door bij de loketten van de gemeente mensen de weg te wijzen, de procedures uit te leggen, kopietjes te maken, enzovoort. Hij leeft van wat de mensen uit vrije wil voor zijn hulp over hebben. Dat is meestal niet veel. Het is dan ook geen legale baan. Regelmatig wordt hij weggejaagd, want de gemeente stelt zijn diensten bepaald niet op prijs.
Als hij tegen het einde van de morgen thuiskomt, is hij meestal zwaar teleurgesteld. ‘s Morgens las hij nog zijn Bijbel, maar nu grijpt hij naar de fles. Zijn vrouw incasseert op zijn best enkele bittere verwijten – een serie klappen is ook mogelijk. Dat zijn zoon nauwelijks werk vindt, irriteert hem mateloos.
Een tijdje geleden zag het leven er nog rooskleuriger uit. Zoon en dochter zaten met hulp van de zending op een middelbare school.
Vader was net terug van een behandeling in een drugskliniek. Het liep een tijdje redelijk. Er was zelfs sprake van trouwe kerkgang. Maar in een onbewaakt ogenblik viel vader terug in de verslaving. Moeder in de schaamte. De zoon brak zijn studie af om een verboden relatie met een veel te jong meisje te kunnen voortzetten.

Dieptepunt
Kerst 2010 was een dieptepunt. De waterleiding was afgesloten vanwege onbetaalde rekeningen. De zoon en zijn zwangere meisje waren door onderlinge ruzies uit elkaar. Vader was jarig en gaf zijn zoon te drinken. Deze pleegde een dronken bui een overval en werd opgepakt. De dochter was de enige die de kerk bezocht. Met tranen in de ogen.
Wat was voor haar familie de Kerstboodschap? Je ziet zo’n gezin wegzakken in de onmogelijkheid. Lukt het om de drank uit te bannen, dan blijft nog voortdurend de armoede – en bijvoorbeeld die rekening van het waterleidingbedrijf. Van scholing is – los van de dochter – geen sprake meer. Uit schaamte wordt het contact met anderen steeds verder losgelaten. Een bezoekje vanuit de kerk wordt steeds minder op prijs gesteld.

Verwachting
Waarom vertel ik je dit sombere verhaal? Misschien bederft het de gezelligheid die je zo rond de jaarwisseling ervaart. Misschien herken je ook wel iets van die uitzichtloosheid. Vrolijk zul je er in elk geval niet van worden. Toch hoeven we het samen niet weg te drukken of te vergeten. De wereld bloedt uit duizend wonden. Maar zolang er leven is, is er verwachting. Christus is gekomen, geboren in de donkerheid van de wereld. Een volk dat in duisternis wandelt, zal een groot licht zien.
Misschien kun je bidden voor zo’n hopeloos gezin. Dat 2011 voor hen het jaar van het welbehagen van de Heere zou mogen worden. Menselijkerwijs is er geen uitzicht, maar het Evangelie biedt perspectief voor een verslaafde vader, een verbitterde moeder, een gevangen zoon, een alleenstaande tienermoeder, een bezoekster van een christelijke gemeente die niet kan begrijpen wat God met haar familie doet.

Schril contrast
Misschien helpt hun verhaal je ook om in de zien dat het aardse leven het ware niet is. Alle rijkdom, vermaak en aards geluk staan altijd in schril contrast tot wat er op deze planeet afgeleden wordt. Ook in het rijke westen. Het leven is waarlijk uitzichtloos, mits... je Jezus Christus kent. Heb jij eigenlijk perspectief voor 2011?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen