Brood voor minderbedeelden
Voedselbank niet alleen voor aso’s en buitenlanders
Bijna Kerst. De tijd waarin veel Nederlanders zich in een warme kamer te goed doen aan veel eten. Een schril contrast met het werk van tientallen vrijwilligers van de Apeldoornse voedelsbank. In een loods in Apeldoorn leggen zij de laatste hand aan 270 voedselpakketten voor evenzoveel gezinnen.
Het is een drukte van belang in de hal van de voedselbank. Tientallen kratten met levensmiddelen staan tegen de muur. Vol met bolletjes, brood, groenten, maar ook bloemen en wasmiddelen. Vrijwilligers sorteren de goederen om er vervolgens pakketten van te maken. Een van de sturende krachten achter de voedselbank is Dorien. Ze gaf een baan als verpleegster op om als vrijwilliger aan de slag te gaan. Dorien legt uit wanneer een gezin recht heeft op een voedselpakket. “Een alleenstaande kan een pakket krijgen als hij of zij per maand maximaal 175 euro overhoudt, na aftrek van vaste lasten.” Voor gezinnen met één of meerdere kinderen gelden andere bedragen. Dorien: “Buitenstaanders denken vaak dat er alleen aso’s of buitenlanders bij een voedselbank aankloppen voor hulp. Maar dat is helemaal niet zo. Ik heb hier ook managers gesproken die werkloos zijn geraakt, of ondernemers die hun eigen zaak failliet zagen gaan.”
Winter
Nu de winter weer in aantocht is, stijgt het aantal gezinnen dat een voedselpakket nodig heeft. Dat gaat trouwens niet zomaar. Wie om hulp verlegen is, moet eerst een aanvraag doen bij een kerk, een zorginstelling of bij een woninginstantie. Die instanties beslissen of iemand daadwerkelijk recht heeft op een wekelijks voedselpakket. Elke dinsdagmiddag komen tussen de 250 en 300 personen een voedselpakket halen. Dat is niet voor iedereen even gemakkelijk. Dorien: “Mensen die hier voor het eerst komen, voelen zich vaak opgelaten. Het is blijkbaar een hele stap om hier heen te komen. Sommigen staan met tranen in de ogen broden in te pakken. Ze weten niet wat ze overkomt. Opeens kunnen ze kiezen of ze een extraatje willen, terwijl ze soms al dagen niet of amper hebben gegeten.” De waarde van een voedselpakket schat Dorien op zo’n vijftig euro. “Maar doe je er een pak koffie of wasmiddel bij, dan kom je al snel op een hoger bedrag.”
Groothandel
Verreweg de meeste spullen voor de pakketten zijn afkomstig van naburige groothandels, vervolgt Dorien. Soms zijn producten een dag over de datum, een andere keer gaat het om een misproductie. In beide gevallen zijn de spullen niet meer geschikt om te verkopen in de supermarkt. Voedselbanken zijn blij dat zij gratis van de restpartijen gebruik kunnen maken. Een rondje door de loods toont aan dat achter vrijwel elk product wel een verhaal zit. Dorien wijst naar een lading chocopasta. Op de melkchocolade zaten per ongeluk groene doppen gemonteerd, die eigenlijk op de hazelnootpotten moesten. Foutje van de fabriek.
Iets verderop staat pure hagelslag in melkverpakking. Niet meer te verkopen. Voor de voedselbanken zijn dit soort missers gelukjes bij een ongeluk. Soms ruilen voedselbanken onderling hun waar. Of krijgt een depot zomaar een gift. Zo besloot een boer uit Barneveld zestien pallets kip te schenken aan de voedselbank in Apeldoorn.
Crisis
Sinds vorig jaar is het aantal voedselpakketten verdubbeld. Dorien denkt dat de economische crisis een van de oorzaken daarvan is. Rond Kerst verwacht ze nog meer aanvragen. Dat gaat problemen opleveren. “Wij kunnen ongeveer driehonderd gezinnen helpen. Meer wordt moeilijk. We zitten niet alleen met een gebrek aan opslagruimte, maar we krijgen bijvoorbeeld ook geen subsidie van de gemeente. En niet te vergeten, ook groothandels – onze belangrijkste leveranciers – hebben last van de crisis.” Aan de andere kant, afhankelijkheid maakt je alert, aldus Dorien. Na een verhuizing kwam ze via vrienden in aanraking met het werk van de voedselbank in Apeldoorn. Ze begon als vrijwilliger, maar ging al snel administratieve taken erbij doen. Momenteel zet ze zich ongeveer dertig uur per week voor de minderbedeelden. “Barmhartigheid is een mooie taak. Het leert je dankbaar te zijn voor wat je zelf hebt.” Met sommige bezoekers van de voedselbank heeft ze een band opgebouwd: “Ik denk aan een vrouw die ik vorige week sprak. De zaak van haar man was vorig jaar failliet gegaan. Een paar maanden geleden kwam ze trots vertellen dat haar echtgenoot weer een baan had. Tot vorige week. Toen hoorde hij dat zijn jaarcontract niet verlengd zou worden. Daar gaan je spaarcenten. Je huis moet in de verkoop, zulk soort zaken. Dat zie je niet aankomen. Zulke verhalen blijven je bij.”
---
De voedselbank
Nederland herbergt meer dan tweehonderd voedselbanken. Het concept van deze liefdadigheidsorganisatie is afkomstig uit de Verenigde Staten. In de jaren zeventig werden voedselbanken opgericht om armoede een gezicht te geven. Pas in 2002 deed de voedselbank zijn intrede in Nederland. Inmiddels maken naar schatting zo’n 8000 huishoudens gebruik van deze instelling. Verreweg de meeste gezinnen zijn op een voedselbank aangewezen vanwege financiële problemen. Op de site van de Nederlandse voedselbanken staat een veelzeggend citaat van de Albanese non, Moeder Theresa (1910-1997): “Wat me het meest ergert, is niet dat er rijken en armen bestaan, het is de verspilling.”
www.voedselbankennederland.nl
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 december 2010
Daniel | 36 Pagina's