Liefde als kern

De veertigste jaarvergadering werd geopend door de voorzitter van de bond, ds. A. Schot. Hij las uit Genesis 25 over de geboorte van Jakob en Ezau. Twee kinderen uit dezelfde moeder, met dezelfde godsdienstige opvoeding. En toch zo’n groot verschil: Jakob vreesde de Heere – Ezau niet. “Dat heeft ons ook met betrekking tot het zondagsschoolwerk wat te zeggen. Allemaal kinderen die min of meer dezelfde godsdienstige opvoeding krijgen. Maar een godsdienstige opvoeding is niet genoeg. De Heere moet er Zijn zegen aan verbinden.”

De lezing werd dit jaar verzorgd door ds. C.A. van Dieren, oudbestuurslid van de bond. Hij sprak over ‘Welkom of verhindering?’ naar aanleiding van Markus 10:14- 16: Laat de kinderkens tot Mij komen en verhindert ze niet, want derzulken is het Koninkrijk Gods. Voorwaar zeg Ik u zo wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt gelijk een kindeke, die zal in hetzelve geenszins ingaan. En Hij omving ze met Zijn armen en de handen op hen gelegd hebbende, zegende Hij dezelve.

Taak als zondagsschool
“Zowel in Mattheüs als in Markus staat deze geschiedenis in een bepaalde context. Voorafgaand aan deze verzen gaat het over echtscheiding en na deze verzen gaat het over de eigenliefde van de vrome jongeling. En juist die context benadrukt liefde tegenover liefdeloosheid. De kinderen worden tot de Heere Jezus gebracht. Door wie? Er staat Zij brachten… Niet: ‘de ouders’ of ‘de moeders’, maar heel algemeen ‘zij’. Daar krijgt u als leidinggevende ook een plaats bij. Het gaat hier over bevoorrechte kinderen. Verbondskinderen. Deze kinderen zijn apart gezet. Ze worden daar samengebracht, waar God Zijn gemeente vergadert. Waar Ezau is, maar waar – gelukkig! – ook Jakob is. De Heere brengt ze onder het Woord. En die kinderen zijn welkom. De Heere heeft ze niet weggestuurd, maar heeft Zijn armen geopend en gezegd: Laat de kinderkens tot Mij komen. Daar ligt uw taak als zondagsschool. Om middellijk de kinderen te brengen tot de kennis en de genade van de Heere Jezus.

Bemoedigend
Met welk doel worden deze kinderen tot Hem gebracht? Opdat Hij hen de handen opleggen en hen zegenen zou. Alleen Hij kon de ware zegen aan de kinderen geven. Degenen die hier de kinderen tot Hem brengen, hebben waarde gezien in de Zaligmaker. Hoe is dat bij ons? Zijn we als een betrouwbare, maar dode richtingwijzer of hebben we zelf iets leren kennen van de waarde, de noodzakelijkheid en dat welkom bij Hem? Deze ‘zij’ hebben gezien wat u op de zondagsschool ook moet zien: dat een uitwendige verkiezing niet genoeg is, maar dat het wezen van het verbond alleen door Christus kan worden toegepast. De discipelen meenden dat de kinderen nog onbevattelijk waren voor de dingen van Gods Koninkrijk en willen ze weg sturen, maar dan zegt de Heere Zelf verhindert ze niet. Bij Hem zijn ze welkom, maar wij kunnen zo’n verhindering zijn. Dat is niet alleen beschamend, maar ook bemoedigend voor ons; de Heere gebruikt en heiligt ons verduisterde verstand wel, maar is er niet van afhankelijk.

Welkom en verhindering
Hoe kunnen wij de kinderen verhinderen tot de Heere te komen? Door nalatigheid. Door te zeggen: ‘Laten we maar stoppen met het zondagsschoolwerk. Het heeft toch geen nut.’ Maar ook nalatigheid als de Bijbel dichtblijft bij de voorbereiding van de vertelling. Of als de voorbereiding niet gepaard gaat met de worsteling in het verborgene of de Heere er in meekomt. Nalatigheid door een bedrieglijke voorstelling van zaken. Als we verkiezing en verwerping achterwege laten. Of als we een onbijbelse noodlotsleer maken van het wonderlijke welbehagen dat God nog mensen wil en zal zalig maken. We kunnen ook een verhindering zijn als we door een onwaarachtig levensvoorbeeld meewerken aan de beeldvorming dat de Heere het niet zo nauw neemt. Christus maakt Zelf een toepassing op het welkom en de verhindering, als Hij zegt: want derzulken is het Koninkrijk Gods. Hij zegt niet: ‘want zulken…’, alsof de kinderen die tot Hem gebracht worden automatisch kinderen van het Koninkrijk zijn. Maar Hij zegt in de vergelijkende zin: ‘want derzulken…’. Die als zulke kinderen worden, daar staat nu het Koninkrijk der hemelen voor open. Voorwaar zeg Ik u zo wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt gelijk een kindeke, die zal in hetzelve geenszins ingaan. Hij zegt dat tegen mensen die de kinderen verhinderen. Tegen de discipelen. Tegen u. Dan zijn mensen met een kinderlijke gestalte en een kinderlijk vertrouwen middelen om kinderen tot Christus te brengen en dat Christus zo Zijn Koninkrijk uitbreidt. En gaat u dan zo door met uw zondagsschoolwerk.”

Ter gelegenheid van het jubileum is een boekje uitgegeven waarin de lezingen van de jaarvergaderingen van de afgelopen 14 jaar zijn opgenomen. De bundel is te bestellen door € 5 (of een veelvoud daarvan) over te maken op ING-rekeningnummer 2374810 t.n.v. Bond van Zondagsscholen te Nieuw-Beijerland, onder vermelding van uw naam en adres. U krijgt de bestelling dan thuisgestuurd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen