Schuldbekentenis

Het zal er toch van moeten komen. Iets waar ik helemaal niet van houd. Ik moet buigen. Door het stof gaan. Een fout bekennen. Het boetekleed aantrekken. Een schuldbekentenis doen... Ik ga geregeld een dag op stap. Naar een mooie stad in Nederland, België of Duitsland. Of op zoek naar een onbekend natuurgebied om daar te genieten van ruisende rust. Dat doe ik eigenlijk al zolang ik leef. ‘k Ben dus een ervaren dagjesmens. Tijdens een dagje uit in een grote stad – neem nu het standaardvoorbeeld: Amsterdam – laat ik me opnemen in de massa. Ik sta lange tijd stil op de Dam om alles te laten gebeuren. Ik bewonder – op enige afstand – de stilstaande kunstenaars. Ik beschouw het Paleis en het Monument. Ik schud mijn hoofd over de lange rij bij de kassa van Madame Tussauds. En ik schud nog veel harder mijn hoofd over langsflitsende Oosterlingen met indrukwekkende fototoestellen. Oh oh, die Japanners. Ze vliegen Europa door en leggen alles vast op foto’s om vervolgens in Japan te bekijken wat ze gezien hebben. Onvoorstelbaar hè, dat je zo in elkaar zit. Nee, dan liever met je eigen ogen kijken... blablabla.... enzovoort. Die mening over Japanners is me ooit een keer opgelegd. Iemand tipt je: Kijk, weer een Japanner die alleen maar foto’s maakt. En vervolgens nam ik die mening over. Sterker nog, elke dag in een stad werd het versterkt door inderdaad fotograferende Japanners. Een jaar of twee geleden kreeg ik een digitale camera. Leuk ding; klein maar fijn. Je kunt er verrassende effecten mee creëren. Je hebt talloze functies om optimale kwaliteit te regelen. En dan is de wereld ook nog eens zo uitdagend dat je steeds weer nieuwe dingen kunt proberen. Vuurwerk vastleggen ofzo. Of de beweging van een eenjarig kind scherp krijgen. En nu mijn schuldbekentenis. Mijn camera is mijn trouwe vriend geworden. Ik bekijk de wereld gedurig op het schermpje. En thuis aan tafel op een groter scherm. Ik bewerk de wereld met een programma. Ik bewonder de wereld vanuit een digitaal album. Ik trek het boetekleed aan. Van binnen ben ik een echte Japanner. De wereld op een scherm.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen