Ongekend eenzaam

Eenzaamheid komt onder alle bevolkingsgroepen voor. Uit onderzoek blijkt dat gemiddeld één op de drie Nederlanders eenzaam is. Dit treft zowel ouderen als jongeren. Mensen hebben behoefte aan openhartige omgang met anderen. Je kunt het vergelijken met zuurstof. Zoals mensen zuurstof nodig hebben om te leven, hebben mensen andere mensen nodig om te weten dat ze de moeite waard zijn. Daarvoor is het nodig dat je jezelf voor de ander durft open te stellen. Dat je de ander durft te laten zien wat in je leeft, wat je wensen zijn en waar je moeite mee hebt. Dat betekent ook dat je de bereidheid hebt om die ander echt te leren kennen en met die ander mee te leven. De manier waarop dit gebeurt, kan heel verschillend zijn. Sommige mensen praten voortdurend over wat ze zien en meemaken. Anderen zijn meer gesloten van aard. Openhartig zijn ontstaat niet van de ene op de ander dag: zoiets groeit. Het gaat er niet om dat je bij iedereen je hart blootlegt. Het gaat er wel om dat je een paar mensen om je heen hebt bij wie jij je verhaal echt kwijt kunt.

Behoorlijk eenzaam
Maar soms lukt het niet om je eigen hart te openen voor de ander. Dan ontstaat er verwijdering, met als uiteindelijk resultaat eenzaamheid. Waardoor ontstaan zulke gevoelens? Verschillende omstandigheden kunnen daarvan de oorzaak zijn. “Toen ik verhuisd was, voelde ik mij af en toe behoorlijk eenzaam. Ik miste mijn vriendinnen uit mijn vorige woonplaats. Op mijn nieuwe school had ik nog geen vriendinnen en in mijn nieuwe woonplaats ook nog niet. Na anderhalf jaar ben ik naar het voortgezet onderwijs gegaan en kreeg ik weer vriendinnen. Het gevoel van eenzaamheid is toen vanzelf overgegaan,” zegt Ellen (16 jaar).

Niet bespreekbaar
Op jonge leeftijd heb je al geleerd of het vertrouwd is om je hart open te leggen voor anderen. Iedereen heeft ten diepste de wens door de ander gekend te worden. Toch kun je ervaringen hebben opgedaan die maken dat je terughoudend bent geworden in het openstellen van je hart. Je bent bang gekwetst te worden. Iedereen voelt zich wel eens onbegrepen of vraagt zich zelf eens af: wat heb ik verkeerd gedaan? Het gaat pas mis als dat onbegrip niet meer bespreekbaar is. “Op school werd ik weleens gepest. Het ergste vond ik dat ik geen echte vriendin had. Iemand aan wie ik alles zou kunnen vertellen en met wie ik samen dingen zou kunnen doen. In de klas waren we met drie meiden. De andere twee meiden trokken meestal met elkaar op. Ik voelde met dikwijls erg eenzaam en was daar heel verdrietig over,” aldus Arine (15 jaar).

Moedig zijn
Hoe dan ook, het is belangrijk dat mensen leren ontdekken wie de ander is, maar vooral: wat zijn of haar taal is. Om de taal van de ander te leren kennen, moet jij je open durven te stellen voor wat de ander zegt of doet. Taal is meer dan gesproken woord. Mensen interpreteren elkaars gedrag gemakkelijk zonder te controleren of het wel klopt. Durf te vragen of het klopt wat je denkt te zien of te horen. Dat voorkomt misverstanden. Het belangrijkste is het verzamelen van de moed om de deur van je eigen hart open te zetten voor de ander. Dan moet je de angst om gekwetst te worden overwinnen. En moet je erop kunnen vertrouwen dat de ander je geen kwaad zal of wil doen. Ronald uit het voorbeeld aan het begin van het artikel: “Mijn moeder is op een gegeven moment achter de oorzaak van mijn eenzaamheid gekomen. Toen heb ik alles verteld, ook aan de leraren.”

Eerste stap
Eenzaamheid kan worden doorbroken als je zelf de eerste stap zet. Durf jouw verwijt aan de ander te veranderen in een wens tot meer begrip. Durf naar de ander toe te gaan, in een houding van mildheid en hoop en een vertrouwen dat God zal zorgen. Ook al begrijpt geen mens je, God kent je: HEERE! Gij doorgrondt en kent mij. Gij weet mijn zitten en mijn opstaan; Gij verstaat van verre mijn gedachten (Psalm 139).
Arine: “Het gevoel van eenzaamheid heeft me dichterbij God gebracht. Ik leerde zien dat de Heere ook aan mij talenten en zegeningen geeft. Daarnaast heb ik geleerd beter met anderen om te gaan. Het is goed voor mij geweest; alles wat de Heere doet, is goed. Maar dat zie ik niet altijd gelijk. Vroeger dacht ik dat ik lelijk was. Maar iemand vertelde mij: God heeft je goed geschapen. Nu weet ik dat ik er mag zijn.”

Veel troost
Ellen: “Tegen jongeren die zich eenzaam voelen zou ik willen zeggen: Weet dat God van je af weet. Hij zal je nooit teleurstellen, zoals mensen wel kunnen doen. Bij Hem kun je altijd terecht en Hij zal ook altijd naar je luisteren. Dat geeft mij veel troost.” Het kan zijn dat de pijn in je eigen leven te groot is. Misschien ontdek je dat het steeds weer opspeelt in relaties met anderen en je belemmert in je groei. Soms is het te zwaar om alleen te dragen. Durf in zo’n situatie ook de stap te zetten naar je ouders of een vertrouwenspersoon of hulpverlener.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen