JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

De wereld van Sophie

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De wereld van Sophie

2 minuten leestijd

Kinderen zijn soms zo leuk. Ze praten over verrassende onderwerpen. Daarmee kunnen ze de grotemensen- wereld stevig aan het denken zetten. Een paar weken voor de vakantie was er in mijn klas een spontaan moment van kinderfilosofie. Vraag me niet hoe het begon; ik heb het helemaal niet gehoord. Ik geloof dat de kinderen hun koek en drinken naar binnen aan het werken waren. Ineens hoor ik een kind zeggen: ‘Als je geen melk lust, dan lust je ook geen kaas.’ Daar moest ik eens even over nadenken. Maar voor ik goed en wel bedacht welke dingen wel en niet klopten aan die uitspraak, kwam een ander kind op een helder idee. ‘Als je geen aardappels lust, dan lust je ook geen friet!’ Ja dát was een goeie zeg! Ik hoorde hem verschillende keren als een echo door de klas zweven. In gedachten wijzigde ik hem al een beetje. Als je geen aardappels lust, lust je ook geen chips... Die kleine filosoofjes in mijn klas hebben me wel aan het denken gezet. Toen dit moment weer boven kwam in de auto, werd ik stil van de radicaliteit van kinderen. Als je iets doet, moet je het goed doen en overal doen. Anders klopt het niet. Het woord ‘eigenlijk’ is in het kinderleven nog niet zo doorgedrongen. Deze radicale houding kan ons tot voorbeeld zijn. Maar meer nog. Het vraagt ook een bepaald gedrag van de volwassen-wereld! Een kind verwacht na een belofte ook zéker de vervulling ervan. Dát is toch hoe het gaat? Volwassenen hebben een grotere ontwikkeling doorgemaakt. Radicaliteit is niet altijd haalbaar; we weten het. Maar kinderen verwachten het wel. En ze hebben er nog gelijk in ook. Het is dus niet acceptabel om een kind opzij te zetten met zijn roep om duidelijkheid en consequentie. Laten we als jongeren en volwassenen de kinderlijke radicaliteit in elk geval richting de kinderen volhouden. En misschien ook wel op andere plaatsen... Ook kinderen ontwikkelen. Een meisje kwam naar me toe. ‘Juf, het klopt niet. Want ik lust geen melk maar wel kaas!’ Op een keer gaan ze het ontdekken. Radicaliteit is mooi en zeer te waarderen, maar ach, de praktijk van het leven...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 september 2010

Daniel | 32 Pagina's

De wereld van Sophie

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 september 2010

Daniel | 32 Pagina's