JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Of course

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Of course

2 minuten leestijd

Spanje is een schitterend land. Afgelopen vakantie heb ik twee weken lang met de auto de provincie Andalusië doorkruist. Minder mooi is dat er nauwelijks Spanjaarden naar de kerk gaan. Rooms-katholieken kom je nog wel tegen, maar protestanten zijn er nauwelijks te vinden. Zo komt het dat ik op zondag in een internationale protestantse kerk terecht kom in een badplaats aan de kust. Een bont gezelschap van zo’n 150 Amerikanen, Britten, Spanjaarden en Afrikaanse immigranten vormen samen één gemeente. Hoewel de liturgie anders is dan ik gewend ben, is de prediking gelukkig behoorlijk Bijbels en herkenbaar. Het punt waarop de dienst het meest verschilt van mijn thuisgemeente is de omgang met kinderen en jongelui. Voor dat de preek begint wordt er eerst aandacht gegeven aan de jongste bezoekers. Tijdens het zingen van een gezang staan de jongeren op en nemen de kinderen mee naar voren. Er worden via een samenspraakje Bijbelse begrippen uitgelegd en de jongeren stellen vragen aan de kinderen over God. Na dit onderdeel begint de preek. Het komt een beetje bevreemdend op me over. Ik zie zoiets niet snel in een Gereformeerde Gemeente in ons land gebeuren! Na de dienst raak ik in gesprek met een Amerikaan. Terwijl ik met hem praat, zie ik een papier bij de ingang van de kerk met alle namen van de kinderen jongerenclubs van de kerk. Ze komen allemaal elke vrijdagavond bij elkaar. ‘Jullie hebben wel eh… bijzonder veel aandacht voor de jeugd’, zeg ik. ‘Mèn, of course!’, roept de Amerikaan, ‘ze zijn toch de toekomst van de gemeente?’ In Nederland maken we ons veel zorgen om de jongere generatie. Maar hoeveel aandacht is er tijdens de zondagse eredienst voor onze ‘toekomst van de kerk?’ Ter geruststelling: dat hoeft echt niet door kinderen naar voren te roepen. Maar denkt iedere ouderling, iedere predikant bij het voorbereiden van de leespreek aan dat kind op de achterste rij? Of aan die jongere die eigenlijk wilde uitslapen, maar toch mee moest? Iedere ouderling of predikant zou toch bijzonder veel aandacht voor de jeugd moeten hebben? Of course!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 september 2010

Daniel | 40 Pagina's

Of course

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 september 2010

Daniel | 40 Pagina's