Afhaken en opzoeken

In Aagtekerke gaan sommige dingen heel goed. “Wat mij opvalt in Aagtekerke,” zegt Kees-Jan Meeuse, voorzitter van de +16 JeV, “is dat er een goede band is tussen jongeren en de leiding en tussen leiding en kerkenraad. Dat is niet iets van de laatste jaren, dat is er al heel lang.” “Wel zijn er zorgen,” zegt S. de Visser, ouderling in Aagtekerke. “Je ziet dat sommige jongeren een meer wereldse stijl ontwikkelen. Ze komen op den duur niet meer op catechisatie. Je ziet ze haast niet meer in de kerk. Je ziet ook andere problemen, zoals drank en soms drugs.” Na overleg met kerkenraad, JeV-leiders, ouders en de Jeugdbond is in Aagtekerke een ‘Commissie jongeren’ ingesteld: ouders, een paar kerkenraadsleden, een paar jeugdleiders. De Visser: “Samen hebben we gekeken: wat speelt, waar hebben de jongeren behoefte aan?”

Voor iedereen wat
“We zijn begonnen met het organiseren van avonden voor studenten,” vervolgt ouderling De Visser. “Dat is een ontspannen avond, een stukje ontmoeting. En daarnaast doen we bezinning met elkaar.” Suzanna Sturm (20 jaar) is één van die studenten, ze studeert aan de VU in Amsterdam. “We studeren allemaal op verschillende plaatsen en we spreken elkaar als studenten niet veel. Een avond over ‘op kamers’, over studentenverenigingen, over getuigen in je omgeving. Ook op de JeV is meer variatie gekomen. We hebben het nu ook wel eens dat we verschillende groepen hebben die elk iets anders doen. Vijf of zes onderwerpen, iedereen een workshop laten kiezen en daarna wisselen.”

Zoeken naar de groep
In Aagtekerke zijn er niet alleen goede contacten met de leiding, maar ook tussen jongeren. Dat kan positief en negatief werken. Joan Maljaars (16 jaar) zit in Havo 5: “Als een groot deel van de groep niet meer zou gaan, zou ik ook niet meer gaan, denk ik. Als de leiders van de groep niet naar JeV gaan, gaat een groot deel van de groep ook niet meer.” “Ik heb een leuke groep vrienden en we gaan nu naar de +14 en straks allemaal naar de +16,” zegt Wiebe de Korte (17 jaar). Hij heeft net examen gedaan op het vmbo. “Het is gewoon gezellig. Je wilt toch ook niet in je uppie thuis zitten, dus je gaat ook.” Kees-Jan: “Als leidinggevenden letten we hier nu wel meer op. We zoeken de leiders van de jongerengroepen bewust op. Als een groep jongeren eerst wel kwam en nu ineens niet, dan bellen we even die jongens op en vragen ze om iets te organiseren: een etentje, een kamp. Als ze dan meedoen, dan komt ineens heel de groep mee. Gewoon even een ontspannen activiteit, dat geeft zoveel sfeer en je betrekt ze er wel bij. Natuurlijk, Gods Woord moet open gaan, dat is heel belangrijk.”

Eigen inbreng
Eén van de oplossingen bleek te zijn om de jongeren meer bij de organisatie te betrekken. Meeuse: “Jongeren hebben veel vrijheid om de avond in te vullen. Er is geen vast programma, omdat de jongeren zelf de avond moeten invullen. De JeV-avond is van de jongeren. Dan moet je ze ook verantwoordelijkheid durven geven en hen vrijlaten. Jongeren vinden dat wel prettig.”
Joan: “Eerst was het de leidinggevende die de invulling van de avond bepaalde, nu mogen we het ook zelf doen. Dat maakt het wel aantrekkelijker voor mezelf.”
Kees-Jan: “Het is wel spannend. Soms weet je twee avonden van te voren nog niet wat er gaat gebeuren.”
Wiebe: “Er is nu wel wat meer variatie in onderwerpen. Eerst hadden we veel standaardonderwerpen: internet, muziek…” Ook op catechisatie is de inbreng van jongeren belangrijk om echt een gesprek los te maken. De Visser laat de jongeren verplicht, maar anoniem, vragen stellen. Die vragen laten zien wat in hun hart omgaat. “Ik stelde een keer de vraag aan de groep: wat zou je vragen als je ouderling was en op huisbezoek ging bij een jongere? Eén van de reacties was: ‘Kun je sterven?’ Jongeren willen dat een serieuze vraag wordt gesteld.”

Knutselen
“De JeV-avonden die het meest aanslaan,” zegt Kees-Jan Meeuse, “zijn de avonden met veel dynamiek. Waar veel variatie is in het programma. Veel punten en niet te veel tijd geven.”
Suzanna vindt dat goed werken: “Als je zo met elkaar bezig bent, dan spreek je veel verschillende mensen op één avond en behandel je veel onderwerpen. Dan ben je een onderwerp ook niet zat aan het eind van de avond.”
De Visser: “Ik vind het mooi dat op de vragen van jongeren wordt ingegaan. Een paar jaar terug kwam het signaal van jongeren: dit soort avonden hebben we al zo lang. Voor de pauze opening, onderwerp en na de pauze verwerking. We hadden maar één smaak in het jeugdwerk. Alleen de meisjesvereniging was nog aan het knutselen. Toen heb ik gezegd vanuit de kerkenraad: laat de -12 gewoon knutselen, de verwerking komt later. Anders zijn ze de verwerking zat als ze op de +16 komen en haken ze af. Want dat is voor ons wel de zorg; een groot aantal jongeren stroomt niet door naar de +16.”

‘Ook jij hoort erbij’
Joan bevestigt dat jongeren afhaken: “Sommigen die ik van de basisschool ken, gaan straks niet meer naar de kerk, denk ik. Die jongeren die niet gaan, spreek je ook niet zo vaak. Die hebben toch al een bepaalde keus gemaakt en dan is het lastig ze over te halen om nog wel te gaan.”
De Visser: “Je hoort die jongeren dan vaak zeggen: we horen niet meer bij jullie, want we gedragen ons anders en we worden met een schuin oog aangekeken. Het zijn onze jongeren en we moeten ze hartelijk blijven benaderen. Ze willen uit zichzelf niet terugkomen. Maar we moeten wel laten zien dat we met hen bewogen zijn: je hebt ook een ziel op weg naar de eeuwigheid. Dat signaal naar jongeren is heel belangrijk: ik miste jou en jij hoort er ook bij.”
Kees-Jan: “We richten ons nu veel meer op alle jongeren. Ook al ben je geen lid van de JeV, kom gewoon. We vragen aan de kerkenraad een namenlijst: hoeveel jongeren zijn er tussen die en die leeftijd? Die schrijven we aan. JeV-leden brengen de brief persoonlijk langs. Jongeren moeten jongeren vragen. Deze zomer organiseren we een kampvuur voor alle jongeren. Om ze laagdrempelig erbij te betrekken. Zo overbruggen we ook de kloof tussen +14 en +16.”

Persoonlijk
“Persoonlijk jongeren benaderen,” zegt ouderling De Visser, “daar moeten we steeds meer naar toe. Als iemand op catechisatie afhaakt, dan bel ik op of spreek hem of haar aan bij de kerk.”
Wiebe: “Je ziet wel leeftijdsgenoten die wereldser gaan leven. Met die jongeren hebben ook wij minder contact, want ze komen ook nergens meer.”
De Visser: “Toen ds. D.W. Tuinier in Aagtekerke kwam, heeft hij de lijst met catechisanten die niet meer kwamen opgepakt en is die jongeren gaan benaderen. Via de mail, telefoon, thuis of gewoon op straat. Hij heeft speciale avonden georganiseerd. Er zijn ook oudere gemeenteleden die deze jongeren opzoeken, die proberen contact met hen te krijgen en te houden. En het mooie is: een aantal van die jongeren is teruggekomen op catechisatie en enkele zijn nu belijdend lid. Daarom is persoonlijk contact zo heel belangrijk.”
Kees-Jan: “Wij proberen jongeren ook op allerlei manieren te bereiken. Iedereen krijgt de nieuwsbrief voor iedere JeV-avond via de mail.”
De Visser: “We moeten alles eraan doen om alle jongeren bij de kerk te betrekken. Want niemand van onze jonge mensen kan Gods genade missen.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen