Marktdag van Gods Koninkrijk

Er zijn jongeren die tijdens de vakantie met elkaar op stap gaan. Ze huren een huisje, een caravan in binnen- of buitenland. Met elkaar maken ze hun plannen, kopen hun boodschappen en koken hun eten. Wordt er ook met elkaar gesproken over de zondag? Waar gaan we naar de kerk? Wat is de dichtstbijzijnde gemeente waar we kunnen gaan luisteren naar het Woord van God? Of… neem je ook vakantie wat betreft je kerkgang? Dat kan alleen maar tot schade van je ziel zijn! Ach, zeggen sommigen, wat maakt dat nou uit? Er zijn 52 zondagen per jaar. Al zou je nu eens twee zondagen missen, dan ga je toch nog vijftig zondagen per jaar twee keer naar de kerk? Is het nu zo’n probleem om vier diensten over te slaan? Zou de Heere dat nu zo erg vinden? Er zijn nog honderd diensten over…

De marktdag
Wie eerlijk is en goed luistert naar de geboden van God weet het antwoord. God vindt het overslaan van Zijn dienst verschrikkelijk. Elke zondag weer laat Hij het horen in de afkondiging van de Tien Geboden: Gedenkt de sabbatdag, dat gij die heiligt! Elke sabbatdag dus. Eén dag in de week heeft de Heere afgezonderd voor Zijn dienst. Zou je zelfs die ene dag nog willen stelen van Hem en die voor ons eigen lol willen gebruiken? Durf je zelfs die ene dag te gebruiken om het tekort aan slaap in te halen en er een luierdag van te maken? Dat kan – nogmaals – niet anders dan tot schade van je ziel zijn! In Zijn onbegrijpelijke goedheid heeft de Heere de zondag gegeven om van al onze aardse werken te rusten. Dat belijdt de Catechismus. Dan mogen we de Heilige Geest in onze harten laten werken, zo staat er in diezelfde Catechismus. De zondag wordt wel eens de ‘marktdag’ van Gods Koninkrijk genoemd en de kerk de werkplaats van de Heilige Geest. Daar, onder het Woord, vallen eeuwigheidbeslissingen. Denk maar aan Lydia; haar kerkgang werd tot een eeuwige zegen! En op de dag van de sabbat gingen wij buiten de stad aan de rivier, waar het gebed placht te geschieden; en nedergezeten zijnde, spraken wij tot de vrouwen die samengekomen waren. En een zekere vrouw met name Lydia, een purperverkoopster, van de stad Thyatíra, die God diende, hoorde ons; welker hart de Heere heeft geopend, dat zij acht nam op hetgeen van Paulus gesproken werd (Handelingen 16: 13 en 14). Daarom: wat vreselijk erg als je God – ik schrijf het vol eerbied – maar laat praten en je plaats leeg blijft.

Horen, geven en werken
Weet je hoe de oorspronkelijke, Latijnse tekst van de Catechismus spreekt over de zondag en over de kerkgang? Zo heel treffend en mooi staat er: ‘Dat ik, niet alleen op andere dagen, maar in het bijzonder op de feestdagen, gemotiveerd, de goddelijke samenkomsten druk bezoek’. Deze zin zouden we allemaal uit het hoofd moeten leren, zo mooi vind ik het. Moet je zien hoe de zondag wordt genoemd: een feestdag! Ervaar jij dat ook zo? Zie je uit naar de zondag, omdat je dan weer Zijn Woord mag horen? Nee, dan sla je echt geen dienst over, maar ga je gemotiveerd luisteren, meezingen, meelezen en je gaven geven in… de ‘goddelijke samenkomst’. Een eerlijke vraag: heb je de kerkdienst wel eens zo ervaren? ‘Hier spreekt God, in alle ernst, in alle liefde, met grote nadruk en Hij roept me op om me te haasten om mijns levens wil’. Nu is het genadetijd; nu kan je zalig worden. Luister daarom nauwgezet, met inzet en ook wakker. Kerkdiensten zijn goddelijke samenkomsten. De Heere heeft de zondag geheiligd, apart gezet en Hij wil in het midden zijn op de plaatsen waar mensen in Zijn naam bij elkaar zijn gekomen. En echt: er zijn ook jongeren die zeggen, dat ze geen betere plek weten dan de kerk. Soms hebben ze daar ervaren dat God heel persoonlijk tegen hen sprak. Ze zaten als het ware maar alleen in de kerk. Alle mensen en alles rondom hen heen viel weg en ze hoorden Zijn stem in hun hart! Onvergetelijke momenten als de Heere zo spreekt!

Goddelijke samenkomst
Je snapt het al. Nooit kan er een reden zijn om in de vakantietijd een kerkdienst over te slaan. In de Latijnse tekst staat zelfs dat we ‘niet alleen op andere dagen’, maar in het bijzonder op de feestdag moeten samenkomen. Doordeweekse diensten waren in de tijd van de reformatie alom bekend. Als er liefde in je hart is voor de Heere en Zijn dienst is kerkgang ook bepaald geen straf. Juist niet! Dan zing je de psalm vanuit je hart mee: ‘Wat blijdschap smaakt mijn ziel, wanneer ik voor U kniel, in het huis dat Gij U hebt gesticht! Hoe lief heb ik Uw woning’. Nee, een dienst overslaan in de vakantie zal je geen rust geven. Tenminste, als je geweten nog spreekt, kan het niet anders of je voelt je veroordeeld door de Heere. Zeker, je ouders weten het niet als je spijbelt, maar Hij wel. En Hij komt er absoluut op terug: ‘Waar was je toen op die zondag? Ik zocht je, maar zag je niet!’ Daarom roep ik je op in de vakantietijd trouw te zijn in de kerkgang, waar je ook bent! In deze tijd geeft de Heere je als het ware extra tijd om Hem te zoeken, terwijl het nog kan. Waar kun je dan beter zijn dan op de werkplaats van de Heilige Geest, waar Hij nog harten opent, zoals Hij deed bij Lydia? Dan zou je een echt onvergetelijke vakantie hebben. Ten slotte: heb je wel eens gehoord van William Booth? Hij was de oprichter van het Leger des Heils. Hij had een vaste gewoonte als hij een gesprek had gevoerd met iemand. Bij het afscheid gaf hij de ander een hand en zei dan: ‘Vergeet uw ziel niet’. Dat wil ik je ook van harte toewensen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen