Zorg voor elkaar
Het valt niet mee als je leeftijdsgenoten de kerk ziet verlaten...
Aan het begin van deze eeuw leven we in enorme welvaart. Het lijkt iets minder te worden door de economische crisis, maar echt heel veel minder is het nog niet. Ook onder jongeren is veel geld om te besteden. Het geld wordt verdiend en vaak besteed aan mobieltjes, beltegoed, eten en drinken. We hebben te veel om op te noemen.
In andere delen van de wereld is dit vaak heel anders. Ruim één miljard mensen heeft honger. Dagelijks sterven er op aarde mensen van honger en gebrek. Het heeft ons veel te zeggen dat we in de westerse wereld in overvloed leven, terwijl anderen op deze aarde niet weten hoe ze rond moeten komen. De ogen van de Heere doorlopen de hele aarde. Het oordeel van God zal ook gaan over onze consumptiedrift. Het is niet goed als het ene deel van de wereld baadt in welvaart, terwijl andere schepselen van God omkomen van honger. Wat we er precies aan moeten doen, is moeilijk te zeggen, maar het geeft te denken.
Losgroeien
De welvaart heeft dus heel moeilijke kanten. Het kan ook zijn dat het een soort ‘ban’ wordt in ons persoonlijk leven. Materiële zaken nemen ons dan helemaal in beslag. We hoeven daarvoor niet eens zo heel ver te zoeken: vakanties, kleding, scooters en veel andere bekende dingen. Het kon best eens zijn dat welvaart de meest krachtige verleiding van de zonde in onze tijd is. Hoeveel jongeren leven er, ook onder ons, niet louter voor hun zaterdagbaantje, hapjes en drankjes, kleding? Uiteraard is de welvaart niet de enige factor. Er speelt wel degelijk meer. Er zijn gelukkig veel positieve jongeren, maar toch zie je dat veel jongeren langzamerhand afhaken. Er zit in dit proces, voor zover ik kan zien, de laatste jaren ook een versnelling. Dat is een zaak die veel zorg geeft. Wat doen we eraan? Vanuit de kerk is er zeker aandacht voor jongeren die de kerk verlaten. Als het goed is, zullen ambtdragers hier oog voor hebben. Ook in de gezinnen wordt met deze vragen geworsteld. Hoeveel ouders zullen niet met pijn in het hart merken dat hun kinderen langzamerhand losgroeien van de kerk en de Bijbel? Voor positieve jongeren ligt hier eveneens een moeilijk probleem. Het valt niet mee als je leeftijdsgenoten de kerk ziet verlaten...
Aanspreken
Natuurlijk is het gebed heel belangrijk. Het voornaamste wapen in het Koninkrijk der hemelen is nog altijd het gebed. Moeder Monica heeft voor haar zoon Augustinus gebeden. En de Heere heeft het gebed verhoord. Ook is bezinning belangrijk. Soms staan er in de krant goede artikelen over zorgen rond onze jongeren. Verder verschijnen er wel boeken met een analyse van de problemen. Dergelijke zaken zijn vanzelf goed bruikbaar. Zo is er meer te noemen. Maar makkelijke antwoorden zijn er helaas niet. Daarvoor is de problematiek te moeilijk. Er is echter ook een element wat we niet moeten vergeten. De kerk vormt een gemeenschap. In een gemeenschap spreken we elkaar aan op verkeerd gedrag. Laten we elkaar daarom onderling ook aanspreken op gedrag. Ook onder jongeren is dat heel belangrijk. Onlangs sprak ik nog met een kerkverlater. Op mijn vraag wie hem vanuit de gemeente weleens had aangesproken op zijn gedrag, was het antwoord: ‘Niemand’. Dat is erg. Wellicht ken jij ook iemand die niet meer in de kerk komt. Heb je hem of haar al aangesproken?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 mei 2010
Daniel | 44 Pagina's