“Prik door de buitenkant heen”
Martin van der Elst, regiomanager bij Stichting Ontmoeting, maakte een jaar geleden de stap vanuit het bedrijfsleven naar de hulpverleningsorganisatie.
Waarom?
”Ik werk graag met mensen. Van 1990 tot 2009 heb ik in de ICT-sector gewerkt. Ook daar ging ik veel met mensen om, want ik zat in het management. Maar toen ik de advertentie van Stichting Ontmoeting zag staan, heb ik mijn verlangen biddend voor de Heere neergelegd. Ik hoorde in die tijd een preek over Jesaja 42: 16. Daar staat: En Ik zal de blinde leiden door de weg, dien zij niet geweten hebben. Die tekst is geestelijk bedoeld, maar ik ervoer dit toch als een bemoediging. Ik heb gesolliciteerd en mocht op gesprek komen. Op het moment dat ik het salarisvoorstel kreeg, besefte ik dat ik er financieel hard op achteruit zou gaan. Ik heb, samen met mijn vrouw, een hele tijd zitten rekenen om te kijken hoe we dat zouden doen met een gezin van vijf kinderen. Toen moest ik weer denken aan die tekst uit Jesaja 42. Een blinde kijkt niet om zich heen. Het Woord kwam terug en ik mocht in vertrouwen op de Heere ‘ja’ zeggen. Als ik nu terugkijk, moet ik zeggen dat wij nog geen cent tekort gekomen zijn! Wanneer ik denk aan de gelijkenis van het grote Avondmaal, waarin de Heere zegt: ga uit in de wegen en heggen (Lukas 14), dan weet ik dat ik hier op mijn plek zit.”
Wat doet een regiomanager?
“Ik zorg ervoor dat het beleid wat door het centraal managementteam gemaakt is, uitgevoerd wordt in de regio Zuid-West. Binnen deze regio vallen de activiteiten in Hoek van Holland en in Rotterdam. Ook zijn we bezig met het opzetten van een re-integratietraject voor veelplegers in het Zeeuwse Rilland. Daarnaast ben ik verantwoordelijk voor het aannemen van nieuw personeel. Verder heb ik regelmatig contacten met externe organisaties, zoals de gemeente Rotterdam en andere hulpverleningsinstellingen in deze stad.”
Wat voor resultaat ziet u op het werk?
“In het bedrijfsleven draait het vooral om prestaties. Hier gaat dat heel anders. Je boekt wel resultaat, maar je hebt ook te maken met afglijden of terugval. De laatste jaren hebben we, in samenwerking met andere Rotterdamse organisaties, heel wat daklozen aan een woning geholpen. Ook zijn we volop bezig om hen, onder ander met behulp van woonbegeleiding en dagactiviteiten een stabiele basis en een doel voor hun dagelijkse leven te geven. Maar het gaat ook wel eens fout. Zo hadden we Ron, een dak- en thuisloze die tussen pallets sliep. We hadden hem in een woning gekregen, maar hij brak zijn eigen huis af. Hij ging bijvoorbeeld lood uit de dakgoot snijden om te verkopen en aan geld te komen. Ron kon dus niet in onze woning blijven wonen, maar we onderhouden nog steeds contact met hem op de straat.”
U bent verantwoordelijk voor de personeelsaanname. Waar let u op als er sollicitanten komen voor bijvoorbeeld een baan als woonbegeleider?
“Allereerst: je moet stevig in je schoenen staan. Ook moet je op een evenwichtige manier om kunnen gaan met afstand en nabijheid. Je moet daarin goed je grenzen kunnen stellen, er zijn bezoekers die graag flirten. Niet in de minste plaats is het van belang hoe je in het geloof staat. Ik zeg altijd: je hoeft niet zeker te weten dat je bekeerd bent, maar je moet er wel rekening mee houden dat de doelgroep je heel persoonlijke vragen gaat stellen. Over het lijden bijvoorbeeld of over zingeving. Ontmoeting is geen evangelisatieproject, maar je moet wel iets kunnen betekenen, ook pastoraal.”
Wat kunnen jongeren leren over dak- en thuislozen?
“Prik door de buitenkant heen. Sommige cliënten zijn vies en onverzorgd. Maar elk mens heeft een hand op zijn schouder nodig.”
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 12 mei 2010
Daniel | 40 Pagina's