Liefde is jouw liefde
Echte liefde tot naaste is vrucht van liefde tot God
Je vindt jezelf best lief: voor anderen ben je aardig. Je houdt van je vrienden. Je wilt ook wel eens wat doen voor ouderen. Zo vind je dat je aardig voldoet aan de eis je naaste lief te hebben. Is dat zo? Of vind je dat anderen jou daarom ook wel moeten liefhebben. Is dat echte naastenliefde? Echte naastenliefde, die geen tegenprestatie verlangt?
Op een Amerikaanse, christelijke universiteit is een test gehouden met de studenten. Het ging als volgt. De professor die het Nieuwe Testament uitlegde, riep één van de oudejaars theologie-studenten bij zich. Hij zei: ‘Het college over de barmhartige Samaritaan kan ik onverwacht niet geven. Jij lijkt me een uitstekende kandidaat om het van me over te nemen’. De student voelde zich vereerd en ging er graag op in. Samen bestudeerden ze alle details van deze gelijkenis. De professor rekte met opzet de tijd tot hij kon zeggen: ‘We stoppen, je hebt nog een paar minuten en je moet aan de andere kant van het gebouw zijn’. De student spoedde zich door het gebouw en stond plotseling oog in oog met een van de trap gevallen man die duidelijk hulp nodig had. De student keek naar de man, naar de lange gang, naar zijn horloge. En, je raadt het al: met wat gemompel vervolgde hij snel zijn weg, om college te geven over de barmharige Samaritaan. Leer en leven kunnen zo ver uit elkaar liggen. We brengen het er vaak zo slecht van af.
Voeten wassen
Nog een voorbeeld. Er zit een Man in een kamer met andere mannen. Het ogenblik is dichtbij dat Hij een verschrikkelijke dood zal sterven. En dat terwijl Hij geen enkel kwaad heeft gedaan, alleen maar goed. Bij de mannen die bij Hem zijn, is er zelfs één die Hem verraden zal. Allemaal hebben ze zich druk gemaakt over de vraag wie van hen toch wel de meeste zal zijn. Terwijl ze daar bij elkaar zitten, gaat de Man de voeten van de anderen wassen en droogt ze af met een doek. Je begrijpt wel wie de Man is.
Echte liefde
Hij zegt tot hen: Indien dan ik, de Heere en de Meester, uw voeten gewassen heb, zo zijt gij ook schuldig elkanders voeten te wassen. Zoveel geduld had Hij met Zijn discipelen. Ja, zelfs bad Hij voor Zijn vijanden aan het kruis. Als je daar je eigen leven eens naast legt, kun je dan zeggen dat je je naaste liefhebt als jezelf? Als je iets van Zijn liefde kent, geeft dat wederliefde tot God. Dan ga je God liefhebben en beminnen, maar dan krijg je ook pas echte liefde tot je naaste. In 1 Johannes 5: 1b staat: Een iegelijk die liefheeft Dengene Die geboren heeft, die heeft ook lief dengene die uit Hem geboren is. Dan krijg je je naaste lief. Je vriend, je vriendin, je familieleden, je buren, ook je onchristelijke studiegenoten. Zelfs je vijanden.
Eigenliefde
Daarom moet de eerste vraag in ons leven zijn of we door genade iets kennen van de liefde van God in ons leven. Niet om ons dan maar af te maken van de bijbelse eis onze naaste lief te hebben als onszelf. Want die eis kan niemand naast zich neerleggen. Maar om te beseffen dat anders onze liefde tot de naaste eigenlijk alleen eigenliefde is. Echte liefde tot de naaste is vrucht van de liefde tot God. Dat blijkt uit wat we lezen in 1 Johannes 4: 10 en 11. Daar staat: Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons lief heeft gehad, en Zijn Zoon gezonden heeft tot een verzoening van onze zonden. Geliefden, indien God ons alzo heeft liefgehad, zo zijn wij ook schuldig elkander lief te hebben.
Voorbeeld voor anderen
Kun je aan jou zien dat je de naaste lief hebt als jezelf? Want als je de Heere door genade hebt leren vrezen en liefhebben, zal je omgeving dat opmerken. Daar wordt je omgeving ook beter van. Je ouders, door hen te gehoorzamen uit liefde, door met hun gebreken rekening te houden. Je gedrag op school. Ben je daar een voorbeeld voor anderen of loop je de kantjes er af? Of kun je maar niet vergeten wat een ander heeft gezegd en grijp je elke gelegenheid aan om hem er fijntjes aan te herinneren hoe dom en verkeerd hij geweest is? Wat zou je doen als je onderweg bent om een eervolle opdracht te vervullen en je komt een man tegen die van de trap is gevallen en hulp nodig heeft? Zou je verder gaan om je eervolle opdracht te vervullen met de gedachte: er zullen wel anderen zijn die zich over hem ontfermen? Of zou je jezelf verloochenen? Dat deed Jezus.
Dit artikel is een samenvatting van de lezing op zaterdagmorgen tijdens de Winterconferentie.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 april 2010
Daniel | 36 Pagina's