Kiezen tegen stroom in

Sommigen wellicht op hun werk, anderen op school, weer anderen via de mensen in de straat waar ze wonen. Overal om ons heen wonen en leven niet christelijke mensen. We ademen in een seculiere cultuur. De omgang daarmee is niet altijd eenvoudig. Laten we in ieder geval bidden voor onze medemensen zonder God. Hoe staan we in de seculiere wereld? De laatste weken heb ik persoonlijke gesprekken gehad met jongeren die dit jaar belijdenis hopen te doen. In dergelijke gesprekken komen onder andere de leer en de levenswandel aan de orde. Tegenwoordig ga ik ook vrij uitvoerig in op de situatie waarmee we in een post-christelijk land te maken hebben. Een vraag die ik regelmatig stel is: moet je, omdat je wilt vasthouden aan de Bijbel, weleens tegen de stroom inroeien? Laat ik eens wat antwoorden noemen.

Ongepast
Een meisje, ongeveer twintig jaar, moest in haar opleiding aan de kunstacademie een tekening van een naakte persoon maken. Dat heeft ze uit principiële overwegingen geweigerd. De hele klas vond het maar een beetje vreemd en de mentor van de groep was ‘in alle staten’, maar ze hield wel voet bij stuk. Vanuit haar christelijke overtuiging vond ze het niet gepast naakte mensen te tekenen. Uiteraard geeft dat een spanning met de andere klasgenoten. Dat is niet gemakkelijk. Maar het is wel ontroerend. Wat opmerkelijk.

Bijverdienen op zondag
Een ander voorbeeld was een jonge man, ook ongeveer twintig jaar oud. Hij zat nog op school, maar werkte in zijn vrije tijd in de zorg. In de zorg kun je ook op zondag makkelijk bijverdienen. Dat deed hij echter niet. De zondag is er niet om wat bij te verdienen. De zondag is de dag voor de Heere. Vanzelf, als hij later werkzaam zou zijn in de zorg, dan zou hij natuurlijk ook op zondag moeten werken. Ook op die dag hebben mensen zorg nodig. Mooi als een jongere dat ook helder en duidelijk weet te communiceren op zijn werk. En zo moeten we leren keuzes te maken in ons leven. Meer en meer wordt duidelijk dat leven naar de Bijbel kiezen betekent. Kiezen voor God en Zijn heilzame geboden. Tenslotte nog een jonge knul die in de bouw werkt. Zeker in de grote bouw is het niet makkelijk. De radio staat bijna de hele dag aan. In de schaftkeet hangen vaak platen aan de muren die strijden met het zevende gebod. Als één groep jongeren het moeilijk heeft, dan zijn zíj het!

Broodtrommel weg
En toch deed hij in die omgeving een gebed voor het eten. Soms werd zijn broodtrommel tijdens het bidden weggehaald. Soms werd er wat spottend over zijn bidden gesproken. Zo in de zin van: ‘Moet jij bidden voor je eten, je hebt er toch voor gewerkt’. Toch bleef hij volhouden. Zijn verhaal maakt je als predikant heel stil. Een jonge knul die daar in een schaftkeet dag in dag uit belijdt dat de God van de Bijbel alle eer en aanbidding waardig is. Hoe langer ik er over nadenk, hoe meer ik inkeer tot mezelf. Het is best makkelijk om mensen die het met je eens zijn toe te spreken. Het wordt anders als niemand om Gods Woord verlegen is. Het zou best kunnen dat de Heere het gebed van deze jongen meer kan gebruiken dan al mijn preken. Ook een dominee blijft maar zondig mens voor God die van genade moet leren leven. Een gedachte om niet te vergeten, vooral op de preekstoel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen