Hocus pocus

Deze maal was het ‘televisie-dominee’ Pat Robertson die internationaal de aandacht trok. Zelfs onze Ecuadoraanse krant verbaasde zich erover dat deze man kennelijk precies wist hoe de vork in de steel zat. Toen Haïti zich aan de Franse invloed onttrok, zou er een verbond met de duivel zijn gesloten. Je kon er dus op wachten, die ellende. In een christelijk dagblad stond een vergelijkbare analyse. De auteur legde een link met de duistere voodoo-praktijken die in Haïti brede ingang hebben gevonden. Voodoo is een religie die geesten gunstig wil stemmen, maar ook aanzet anderen kwaad te doen. Dat laatste heet ‘zwarte magie’. Zouden het verwoestende natuurgeweld en de gebrekkige ontwikkeling van Haïti  met de voodoo-praktijken te maken hebben? De vraag stellen, is hem al een beetje beantwoorden. Maar is dat antwoord christelijk?

Visverkoop zalven
Ik moet denken aan broeder Wilmer. Hij dwarrelde tussen de pinksterkerk en ons reformatorische stekje, zonder overigens goed op de hoogte te zijn met beide identiteiten. Anders had hij zijn wonderlijke vraag vast niet aan mij gericht. Hij wilde namelijk dat ik de tafel van zijn visverkoop zou zalven. De olie had hij al gekocht. Wat was er aan de hand? Broeder Wilmer bracht elke dag een uur door in gebed alvorens naar zijn werk te gaan. Hij was ervan overtuigd dat de Heere zijn onderneming zou zegenen. Maar iemand die hem dat beslist niet gunde, had een vloek op zijn tafel gegooid. Die vloek zou enorme schade kunnen doen, ware het niet dat hij kon worden weggewassen door de olie van de Geest. Vandaar.

Gevoel van veiligheid
Helaas is broeder Wilmer gevangen blijven zitten in een nogal magisch wereldbeeld. Het is het wereldbeeld dat je zo vaak tegenkomt op en rond zendingsvelden en dat helaas ook in het moderne Europese heidendom aanwezig is. Men gelooft in God, maar meent nog steeds door bepaalde rituelen de boze geesten op afstand te moeten houden. Een sacrale handeling geeft daarbij een basaal gevoel van veiligheid. Volg je de aanwijzingen tegen het occulte niet precies, dan ben je weerloos. Zo kom je uit bij het commentaar van dominee Robertson, dat wel evangelisch lijkt, maar het beslist niet is. Het is hocus pocus, die afleidt van de eenvoud van de Bijbel. Ja, er zijn geestelijke boosheden. Ja, de duivel is realiteit. Maar nee, de overwinning hangt niet van enig ritueel of menselijk handelen af. Christus heeft voor de Zijnen overwonnen.

Geen haar beter
De roomse kerk doet er hier in Latijns-Amerika niet moeilijk over. Ze laat het wijwater rijkelijk vloeien. Zonden worden aangepakt via rozenkrans en sacramenten. Daarbij staat de eucharistie letterlijk centraal. “Hoc est corpus meum,” spreekt de priester uit. ‘Dit is mijn lichaam’. Via het ritueel eet men de genade. “Hocus pocus,” oordeelde de anglicaan Tillotson al in de zeventiende eeuw, “het komt bij Rome vandaan.” Is er iets beters dan de bijzondere charismatische rituelen van vriend Wilmer? Jazeker: blijven bij de eenvoud van Gods Woord. Wie God vertrouwt, die deert geen kwaad, zijn tent zal veilig wezen. En Haïti dan? Lukas 13 spreekt over de vallende toren van Silóam. Achttien mensen omgekomen. Eigen schuld? Wij zijn geen haar beter! Niks becommentariëring, bekéring!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen