Eerst rekenen, dan bouwen

Verbazingwekkend: ligt er een schitterende toekomst voor je open, trekt je hart toch naar dat slavenvolk. En Mozes werd onderwezen in alle wijsheid der Egyptenaren; en was machtig in woorden en in werken. Als hem nu de tijd van veertig jaren vervuld was, kwam hem in zijn hart zijn broeders, de kinderen Israëls te bezoeken (Handelingen 7). Hij weigerde een zoon van Faraö’s dochter genoemd te worden, koos er voor liever met het volk van God slecht behandeld te worden, dan tijdelijk van de zonden te genieten (Hebreeën 11). Deze keuze van Mozes was geen daad van een kind, maar kwam voort uit rijpe overweging. Hij woog de dingen tegen elkaar af: op de ene schaal legde hij het slechtste van de godsdienst – de versmaadheid van Christus. Op de andere schaal legde hij het beste van de wereld –de schatten van Egypte. De versmaadheid van Christus woog Mozes zwaarder, want hij zag op de vergelding des loons.

Verantwoordelijkheid
Op het einde van Mozes’ laatste toespraak tot het volk Israël komt het tot een climax. Zegeningen en vervloekingen stelt hij hun voor (Deuteronomium 28-31). Gezegend zullen ze worden, als ze de stem van de HEERE, hun God zullen gehoorzamen. En vloeken zullen over hen komen, als ze Gods geboden en inzettingen niet zullen houden. Met veel voorbeelden werkt Mozes dit uit. En dan zegt hij: Ik neem heden tegen ulieden tot getuige de hemel en de aarde; het leven en de dood heb ik u voorgesteld, de zegen en de vloek! Kiest dan het leven, opdat gij leeft, gij en uw zaad; liefhebbende de HEERE, uw God, Zijner stem gehoorzaam zijnde en Hem aanhangende; want Hij is uw leven… Maar weet Mozes dan niet wat voor volk dit is? Is hij dat gouden kalf vergeten? En al dat gemopper? Natuurlijk weet Mozes dat nog. Hij kent hun wederspannigheid. En toch stelt hij hen voor de keuze tussen leven en dood, tussen zegen en vloek. Hij doet niets af van hun verantwoordelijkheid.

Afgoden genoeg
Ook Jozua stelt het volk voor de keus (Jozua 24). Maar wat een vreemde keus: Kiest u heden, wie gij dienen zult. Of de goden die uw voorvaderen in Ur der Chaldeeën gediend hebben of de goden van de vroegere inwoners van Kanaän. Je proeft de ironie in zijn woorden: ‘Als het jullie niet aanstaat de HEERE te dienen, maak dan maar een keuze uit de afgoden. Er zijn er genoeg!’ Wat Jozua wil, is duidelijk: En nu, vreest de HEERE en dient Hem in oprechtheid en in waarheid. Maar net als Mozes, kent ook hij het volk. Als ze zeggen dat ze de HEERE wel dienen zullen, antwoordt hij dat ze dat niet kunnen. Het is alsof hij zeggen wil: ‘Kijk uit met wat je belooft. Overdenk eerst eens of je je belofte wel waar kunt maken.’

Uw volk is Mijn volk
Wij zullen zeker met u wederkeren tot uw volk. Dat klinkt overtuigend. Wat wil Naomi nu eigenlijk? Is ze dan niet blij dat ze allebei mee willen? Naomi wil een bewuste keuze. Een weloverwogen keuze. Een verblijf temidden van het volk van Israël valt niet mee voor een heidense vrouw! Daar kleven veel nadelen aan. Beseffen Orpa en Ruth dat wel? Vastberaden klinkt het uit de mond van Ruth: Uw volk is mijn volk en uw God mijn God. Met een eed zelfs bekrachtigt ze haar woorden. Dan houdt Naomi verder haar mond. Ruth heeft haar keus gemaakt.

Jezus volgen
Stel dat je een toren gaat bouwen terwijl je er niet goed over nagedacht hebt. Dan loop je het risico dat je die toren maar half afkrijgt. Overreken eerst de kosten voordat je begint! Stel dat je een koning bent en zonder van te voren na te denken ten strijde trekt tegen een andere koning. Je loopt dan de kans dat je tegenover een veel groter leger komt te staan en dat je zult verliezen (Lukas 14). Veel mensen volgden Jezus. Maar het volgen van Jezus is als het bouwen van een toren, het voeren van een oorlog: je moet dat niet zomaar doen. Je moet dat eerst goed overwegen. Het volgen van Jezus volhouden, zal je niet lukken, tenzij je Hem meer lief hebt dan wat ook in je leven. Tenzij je Hem meer lief hebt dan je eigen leven. Jezus volgen is kruisdragen. Bedenk dat goed! De rijke jongeling had het begrepen. Hij overwoog: alles verkopen en dan een schat in de hemel? Teveel gevraagd. Bedroefd ging hij weg (Mattheüs 19).

Niet ‘zomaar’ kiezen
Als er moet worden gekozen, dan moet dat weloverwogen gebeuren. Mozes en Jozua willen niet dat het volk ‘zomaar’ kiest. Mozes zelf wist van een weloverwogen keuze af. De Heere Jezus Zelf maakt duidelijk dat Hem volgen weloverwogen moet gebeuren. Die nadruk op weloverwogen kiezen treffen we ook aan bij Comrie. Een van de trefwoorden in zijn boek Het A.B.C. des geloofs is kiezen. Wat is kiezen? Volgens Comrie is dat een ‘bedaard’ – dat wil zeggen: goed overwogen – neerzitten, in stille eenzaamheid om twee grote zaken te overwegen. In de eerste plaats is dat het overwegen van wat de zonde en het loon er op is. In de tweede plaats is dat het overwegen van de weg van de godzaligheid. “Zal men tot een keuze komen, dan moet het een tegenover het ander gesteld worden en met nauwkeurigheid beschouwd worden, opdat men niet kiest wat eeuwig zal berouwen.”

God kiest eerst
Bij Comrie is ‘kiezen’ een van de benamingen voor het geloof. De keuze van Mozes wordt beschreven in Hebreeën 11: het hoofdstuk over het geloof. Kiezen heeft alles met geloof te maken. De juiste keuze voor het volgen van Jezus is een geloofskeuze. En het geloof is een gave van God. Hoe kwam het dat Ruth voor de Heere en Zijn dienst koos? Doordat de Vader haar trok. Hoe kwam Mozes aan dat geloof? De Heilige Geest had het in hem gewerkt. Hoe kwam het dat Paulus geleerd had dat alle dingen schade en drek zijn ten opzichte van de kennis van Christus? Omdat Christus hem gegrepen had (Filippensen 3). Gods keuze ging aan hun keuze vooraf: Gelijk Hij ons uitverkoren heeft in Hem, vóór de grondlegging der wereld (Efeze 1).

En toch kiezen
De oproep van Mozes klinkt vandaag weer: Kiest dan het leven! Zeg niet te snel dat je gehoor geeft aan die oproep. Bedenk wat het betekent om zeven dagen in de week de Heere te dienen. Om in alles afhankelijk van Hem te leven. En toch: er wordt van jou een keuze gevraagd! Blijf niet op twee gedachten hinken. Zo de HEERE God is, volgt Hem na! Staat het dienen van de Heere jou niet aan? Kies dan maar uit de muziekgod, de geldgod, de sportgod en nog andere goden. Als het om afgoden gaat, is er keus genoeg. Bedenk dat je zelf de keuze voor het leven niet kunt, niet wilt maken. Ten diepste hebben we de verkeerde keus al gemaakt. Vraag of de Heere je bekwaam wil maken de goede keuze te doen. Gebruik de middelen die Hij gegeven heeft en waar Hij Zijn zegen aan verbindt: het gebed, het onderzoek en de prediking van Zijn Woord. Bedenk dat de Heere geen lust heeft in jouw dood, maar daarin dat je je bekeert en leeft (Ezechiël 33).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen